Lucas 9

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yê-su arô top mui chít la bar náq rian te án, dyôn tớq nga án. Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq piyúh ticuoi, alứng têq táq bánh máh ticuoi a-ái.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Dyơ án yua nha-án pôq cato te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án yua nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Alứng án patáp nha-án idô: “Inha êq dông crơng amớh. Êq dông tarlông. Êq báq tui. Êq dông tanna. Êq dông práq. Alứng êq dông bar pláh au.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Tư inha mot tớq vel, cóq inha át mui dúng sớng tingôi inha ngốh te vel ngki.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Khán inha mot tớq vel mmo, ma ngai lớiq ráp pasôl ŏ inha, tớq inha ngốh te vel ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng. Ndô la táq tíc ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl inha.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Iki nha-án pôq nga vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hê-rôt An-tipa ndon sút tớq vúng Ca-lilê, sáng te máh arnáq Yê-su táq. Iki án tambang parngíh, co án sáng ngai táq-ntêr te Yon táq tíc na dơq khoiq tumống lieh te cuchet.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Bôn ticuoi tông, Ê-li khoiq tớq lieh dyơ. Alứng bôn ticuoi tông, bôn munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tumống lieh te cuchet.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ma Hê-rôt tông idô: “Cư khoiq cŏ́h ticong Yon, ma ticuoi ndô la nnáu, án ndon cư sáng ngai táq-ntêr te arnáq án táq?”
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Máh ticuoi dyưng ati Yê-su chô lieh alứng tông án te máh arnáq nha-án khoiq táq. Án dông nha-án pôq alứng án nga mui ntúq tumán vel Bet-sada. Ntúq ngki lớiq bôn ngai át.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Tư máh ticuoi chom Yê-su pôq nga ntúq ngki, iki clứng lư nha-án veng án. Án pasôl alứng cato nha-án te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng án táq bánh ticuoi ndon a-ái.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Tumán mát pandang tangcưl cóh, top rian te Yê-su tớq nga án alứng tông idô: “Seq thới yua ticuoi clứng ndô chô nga vel két vel pưt tumán ndô, dyôn nha-án suo ntúq át alứng plới bôm tanna cha, co ntúq ndô yông te ntúq ticuoi át.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Inha táp dyôn nha-án bôn crơng tanna cha.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Bôn conh sasai sám sông ngin náq át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su tông top rian te án idô: “Inha yua nha-án ticu, mui ntúq sám sông chít náq.”
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Dyơ top rian te Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Yê-su ial sông lám beng alứng bar lám buaiq ngki. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng mŏp dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi cha.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Cua nha-án cha, top rian te Yê-su pachúng lieh máh ntie, bôn mui chít la bar carie.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cớu munáq án, ma top rian te án tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Máh ticuoi clứng ngki tông cư la nnáu?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon báq táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống lieh te cuchet.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te callong ndô.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Alứng án tông loi idô: “Chô-mát, cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng máh thới sái rit, a-ính cư alứng cachet cư. Ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Cua ngki, Yê-su tông nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ính veng tapun cư, cóq án táh viang ngê án bôm. Cứp ingái án cóq ial dual bôm along calláng án, alứng cóq án veng tapun cư.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án co tian án veng ngê cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Khán ticuoi mmo bôn túc palec crơng crớu tớq pang ndô, ma án táh lớiq la pít tarngứh, ngki bôn tarnáp amớh dyôn án?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Khán ticuoi mmo achiet te cư alứng te parnai cư chứng mát máh ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi la achiet tưi ticuoi ngki tớq ingái cư tớq lieh nga cúc cuteq ndô. Ingái ngki cư tớq munơi alứng máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Cư tông inha arlớih lư, bôn máh ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Vít Yê-su tông máh parnai ngki sám bôn ticol ingái loi, án dông Phi-er, Yon, nha Yacơ sớr alứng án nga cóh, co ính cớu tớq ntúq ngki.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ndóng Yê-su cớu, án palít cơt rớp ndái loi, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Bôn bar náq tớq táq-ntêr alứng án, la Môi-se alứng Ê-li.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Rớp nha-án ang-ưr, alứng nha-án táq-ntêr te arnáq Yê-su táq dyôn cua tớq án chiuq cuchet tớq vel Yaru-salem.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ma Phi-er alứng yớu án sáng ính bíq. Tư nha-án ayư, nha-án hôm rớp Yê-su ang-ưr, alứng bôn bar náq ticuoi tayứng munơi alứng Yê-su.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Tư vít bar náq ngki pôq te Yê-su; Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc cadứp nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái cư, án ndon cư khoiq rêh. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Tư arngiac sieng ngki, nha-án hôm nưm Yê-su sớng át tớq ntúq ngki. Iki nha-án lớiq bôn táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq nha-án khoiq hôm, tingôi ingái Yê-su cuchet alứng tumống lieh.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Máh ingái parnô loi, tớq nha-án siar te cóh, bôn clứng lư ticuoi tớq tumúh Yê-su.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki tubau yứng lư idô: “Thới ơi! Cư seq thới choi acái conh cư. Cư bôn nưm mui lám án táp.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ma bôn yang saq báq piyúh án. Án báq hiar tớq yang saq nhác án, dyơ ngốh apôh te ngcang. Yang ngki carnhác-carnhál alứng táq tum nhéq cháq án, ma lớiq nai ngốh te cháq án!
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Cư khoiq canưi máh top rian te thới dyôn chuih angốh yang saq te cháq acái cư, ma nha-án chuih lớiq rap.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Yê-su ôi idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi! Imo inha lớiq tin alứng lới lư! Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha, alứng chiuq inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki nga cư!”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ndóng ngai-acái conh ngki tớq, yang saq carvít alứng atáih án tớq cuteq. Yê-su yua yang saq ngki ngốh táp te cháq ngai-acái. Dyơ ngai-acái cơt bánh lieh. Yê-su mŏp lieh án nga a-ám án.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Nhéq máh ticuoi sáng dut te Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức pưt lư têq táq iki.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Inha cammáng dyôn simớt máh parnai cư tông inha hoi-ndô! Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút!”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Ma nha-án lớiq apúh te parnai ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng catốq parnai ngki lớiq dyôn nha-án chom. Alứng nha-án lớiq dáh plốh Yê-su te callong ngki.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Top rian te Yê-su tarmien, nnáu pưt hơn te cannŏ́h tớq top nha-án.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tec mui náq ngai-acái dyôn tayứng tumán án.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Alứng án tông top rian te án idô: “Ticuoi mmo ráp ngai-acái arớq ndô co án tin cư, ticuoi ngki lư ráp cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, la muchứng ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô tưi. Ticuoi mmo két hơn te ticuoi cannŏ́h tớq top inha, ticuoi ngki lư pưt hơn te ticuoi cannŏ́h.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, alứng án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ma Yê-su tông Yon idô: “Inha êq catáng án. Ticuoi mmo lớiq chuoq rúc inha, la arớq án choi inha tưi.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Tumán ính tớq ingái Yê-su sớr lieh nga pilŏ́ng, Yê-su parngíh ính pôq nga vel pưt Yaru-salem.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Án yua máh ticuoi dông parnai pôq nsuoi. Nha-án mot tớq mui vel na ticuoi Sa-mari dŏq thuan dyôn Yê-su.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp Yê-su, co nha-án chom, án ính pôq nga vel Yaru-salem.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Tư Yacơ alứng Yon la top rian te Yê-su, chom callong ngki, iki nha-án plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính he arô uih te pilŏ́ng siar chŏ́ng viang nha-án lớiq?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Ma Yê-su tilêq me nga nha-án, alứng dyŏq nha-án êq parngíh iki.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Dyơ nha-án pôq nga vel cannŏ́h loi.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ndóng nha-án pôq na carna, bôn munáq conh tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi! Tumo thới pôq, cư seq veng thới pôq nga tuki tưi.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Yê-su ôi án idô: “Ayŏ́ng bôn cưp, achếq bôn sáp, ma Acái Yang Cơt Ticuoi lớiq bôn ntúq dyôn án bíq.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yê-su yua munáq conh cannŏ́h idô: “Mái veng tapun cư.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Yê-su tông lieh án idô: “Dyôn nha-án ndon lớiq bôn mui mít alứng cư, chứm chiam ticuoi ndon lớiq bôn mui mít alứng cư. Ma mái cóq pôq cato te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Ưlla ơi! Cư ính veng Ưlla tưi, ma cư seq chô carbánh abŏ́h cư avai.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Yê-su tông án idô: “Ticuoi táq vông tớq ro, khán án kéu crơng cái, án cóq êq tilêq me nga crŏ́ng. Táq iki carna vông án lư tinớng ŏ. Ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng la muchứng ngki tưi. Khán án bôn bar mít, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cơt sút án.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.