Lucas 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Yê-su arô top mui chít la bar náq rian te án, dyôn tớq nga án. Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq piyúh ticuoi, alứng têq táq bánh máh ticuoi a-ái.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Dyơ án yua nha-án pôq cato te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án yua nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Alứng án patáp nha-án idô: “Inha êq dông crơng amớh. Êq dông tarlông. Êq báq tui. Êq dông tanna. Êq dông práq. Alứng êq dông bar pláh au.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Tư inha mot tớq vel, cóq inha át mui dúng sớng tingôi inha ngốh te vel ngki.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Khán inha mot tớq vel mmo, ma ngai lớiq ráp pasôl ŏ inha, tớq inha ngốh te vel ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng. Ndô la táq tíc ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl inha.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Iki nha-án pôq nga vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hê-rôt An-tipa ndon sút tớq vúng Ca-lilê, sáng te máh arnáq Yê-su táq. Iki án tambang parngíh, co án sáng ngai táq-ntêr te Yon táq tíc na dơq khoiq tumống lieh te cuchet.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Bôn ticuoi tông, Ê-li khoiq tớq lieh dyơ. Alứng bôn ticuoi tông, bôn munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tumống lieh te cuchet.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ma Hê-rôt tông idô: “Cư khoiq cŏ́h ticong Yon, ma ticuoi ndô la nnáu, án ndon cư sáng ngai táq-ntêr te arnáq án táq?”
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Máh ticuoi dyưng ati Yê-su chô lieh alứng tông án te máh arnáq nha-án khoiq táq. Án dông nha-án pôq alứng án nga mui ntúq tumán vel Bet-sada. Ntúq ngki lớiq bôn ngai át.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Tư máh ticuoi chom Yê-su pôq nga ntúq ngki, iki clứng lư nha-án veng án. Án pasôl alứng cato nha-án te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng án táq bánh ticuoi ndon a-ái.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Tumán mát pandang tangcưl cóh, top rian te Yê-su tớq nga án alứng tông idô: “Seq thới yua ticuoi clứng ndô chô nga vel két vel pưt tumán ndô, dyôn nha-án suo ntúq át alứng plới bôm tanna cha, co ntúq ndô yông te ntúq ticuoi át.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Inha táp dyôn nha-án bôn crơng tanna cha.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Bôn conh sasai sám sông ngin náq át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su tông top rian te án idô: “Inha yua nha-án ticu, mui ntúq sám sông chít náq.”
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Dyơ top rian te Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Yê-su ial sông lám beng alứng bar lám buaiq ngki. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng mŏp dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi cha.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Cua nha-án cha, top rian te Yê-su pachúng lieh máh ntie, bôn mui chít la bar carie.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cớu munáq án, ma top rian te án tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Máh ticuoi clứng ngki tông cư la nnáu?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon báq táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống lieh te cuchet.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te callong ndô.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Alứng án tông loi idô: “Chô-mát, cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng máh thới sái rit, a-ính cư alứng cachet cư. Ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Cua ngki, Yê-su tông nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ính veng tapun cư, cóq án táh viang ngê án bôm. Cứp ingái án cóq ial dual bôm along calláng án, alứng cóq án veng tapun cư.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án co tian án veng ngê cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Khán ticuoi mmo bôn túc palec crơng crớu tớq pang ndô, ma án táh lớiq la pít tarngứh, ngki bôn tarnáp amớh dyôn án?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Khán ticuoi mmo achiet te cư alứng te parnai cư chứng mát máh ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi la achiet tưi ticuoi ngki tớq ingái cư tớq lieh nga cúc cuteq ndô. Ingái ngki cư tớq munơi alứng máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Cư tông inha arlớih lư, bôn máh ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Vít Yê-su tông máh parnai ngki sám bôn ticol ingái loi, án dông Phi-er, Yon, nha Yacơ sớr alứng án nga cóh, co ính cớu tớq ntúq ngki.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Ndóng Yê-su cớu, án palít cơt rớp ndái loi, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Bôn bar náq tớq táq-ntêr alứng án, la Môi-se alứng Ê-li.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Rớp nha-án ang-ưr, alứng nha-án táq-ntêr te arnáq Yê-su táq dyôn cua tớq án chiuq cuchet tớq vel Yaru-salem.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Ma Phi-er alứng yớu án sáng ính bíq. Tư nha-án ayư, nha-án hôm rớp Yê-su ang-ưr, alứng bôn bar náq ticuoi tayứng munơi alứng Yê-su.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Tư vít bar náq ngki pôq te Yê-su; Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc cadứp nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái cư, án ndon cư khoiq rêh. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án!”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Tư arngiac sieng ngki, nha-án hôm nưm Yê-su sớng át tớq ntúq ngki. Iki nha-án lớiq bôn táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq nha-án khoiq hôm, tingôi ingái Yê-su cuchet alứng tumống lieh.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Máh ingái parnô loi, tớq nha-án siar te cóh, bôn clứng lư ticuoi tớq tumúh Yê-su.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki tubau yứng lư idô: “Thới ơi! Cư seq thới choi acái conh cư. Cư bôn nưm mui lám án táp.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Ma bôn yang saq báq piyúh án. Án báq hiar tớq yang saq nhác án, dyơ ngốh apôh te ngcang. Yang ngki carnhác-carnhál alứng táq tum nhéq cháq án, ma lớiq nai ngốh te cháq án!
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Cư khoiq canưi máh top rian te thới dyôn chuih angốh yang saq te cháq acái cư, ma nha-án chuih lớiq rap.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Yê-su ôi idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi! Imo inha lớiq tin alứng lới lư! Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha, alứng chiuq inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki nga cư!”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Ndóng ngai-acái conh ngki tớq, yang saq carvít alứng atáih án tớq cuteq. Yê-su yua yang saq ngki ngốh táp te cháq ngai-acái. Dyơ ngai-acái cơt bánh lieh. Yê-su mŏp lieh án nga a-ám án.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Nhéq máh ticuoi sáng dut te Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức pưt lư têq táq iki.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Inha cammáng dyôn simớt máh parnai cư tông inha hoi-ndô! Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút!”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ma nha-án lớiq apúh te parnai ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng catốq parnai ngki lớiq dyôn nha-án chom. Alứng nha-án lớiq dáh plốh Yê-su te callong ngki.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Top rian te Yê-su tarmien, nnáu pưt hơn te cannŏ́h tớq top nha-án.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tec mui náq ngai-acái dyôn tayứng tumán án.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Alứng án tông top rian te án idô: “Ticuoi mmo ráp ngai-acái arớq ndô co án tin cư, ticuoi ngki lư ráp cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, la muchứng ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô tưi. Ticuoi mmo két hơn te ticuoi cannŏ́h tớq top inha, ticuoi ngki lư pưt hơn te ticuoi cannŏ́h.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, alứng án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ma Yê-su tông Yon idô: “Inha êq catáng án. Ticuoi mmo lớiq chuoq rúc inha, la arớq án choi inha tưi.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Tumán ính tớq ingái Yê-su sớr lieh nga pilŏ́ng, Yê-su parngíh ính pôq nga vel pưt Yaru-salem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Án yua máh ticuoi dông parnai pôq nsuoi. Nha-án mot tớq mui vel na ticuoi Sa-mari dŏq thuan dyôn Yê-su.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp Yê-su, co nha-án chom, án ính pôq nga vel Yaru-salem.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Tư Yacơ alứng Yon la top rian te Yê-su, chom callong ngki, iki nha-án plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính he arô uih te pilŏ́ng siar chŏ́ng viang nha-án lớiq?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ma Yê-su tilêq me nga nha-án, alứng dyŏq nha-án êq parngíh iki.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Dyơ nha-án pôq nga vel cannŏ́h loi.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Ndóng nha-án pôq na carna, bôn munáq conh tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi! Tumo thới pôq, cư seq veng thới pôq nga tuki tưi.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yê-su ôi án idô: “Ayŏ́ng bôn cưp, achếq bôn sáp, ma Acái Yang Cơt Ticuoi lớiq bôn ntúq dyôn án bíq.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yê-su yua munáq conh cannŏ́h idô: “Mái veng tapun cư.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Yê-su tông lieh án idô: “Dyôn nha-án ndon lớiq bôn mui mít alứng cư, chứm chiam ticuoi ndon lớiq bôn mui mít alứng cư. Ma mái cóq pôq cato te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Ưlla ơi! Cư ính veng Ưlla tưi, ma cư seq chô carbánh abŏ́h cư avai.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yê-su tông án idô: “Ticuoi táq vông tớq ro, khán án kéu crơng cái, án cóq êq tilêq me nga crŏ́ng. Táq iki carna vông án lư tinớng ŏ. Ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng la muchứng ngki tưi. Khán án bôn bar mít, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cơt sút án.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.