Lucas 9

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yê-su arô top mui chít la bar náq rian te án, dyôn tớq nga án. Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq piyúh ticuoi, alứng têq táq bánh máh ticuoi a-ái.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Dyơ án yua nha-án pôq cato te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án yua nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Alứng án patáp nha-án idô: “Inha êq dông crơng amớh. Êq dông tarlông. Êq báq tui. Êq dông tanna. Êq dông práq. Alứng êq dông bar pláh au.
3 Ele disse:
4 Tư inha mot tớq vel, cóq inha át mui dúng sớng tingôi inha ngốh te vel ngki.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Khán inha mot tớq vel mmo, ma ngai lớiq ráp pasôl ŏ inha, tớq inha ngốh te vel ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng. Ndô la táq tíc ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl inha.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Iki nha-án pôq nga vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Hê-rôt An-tipa ndon sút tớq vúng Ca-lilê, sáng te máh arnáq Yê-su táq. Iki án tambang parngíh, co án sáng ngai táq-ntêr te Yon táq tíc na dơq khoiq tumống lieh te cuchet.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Bôn ticuoi tông, Ê-li khoiq tớq lieh dyơ. Alứng bôn ticuoi tông, bôn munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tumống lieh te cuchet.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Ma Hê-rôt tông idô: “Cư khoiq cŏ́h ticong Yon, ma ticuoi ndô la nnáu, án ndon cư sáng ngai táq-ntêr te arnáq án táq?”
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Máh ticuoi dyưng ati Yê-su chô lieh alứng tông án te máh arnáq nha-án khoiq táq. Án dông nha-án pôq alứng án nga mui ntúq tumán vel Bet-sada. Ntúq ngki lớiq bôn ngai át.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Tư máh ticuoi chom Yê-su pôq nga ntúq ngki, iki clứng lư nha-án veng án. Án pasôl alứng cato nha-án te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng án táq bánh ticuoi ndon a-ái.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Tumán mát pandang tangcưl cóh, top rian te Yê-su tớq nga án alứng tông idô: “Seq thới yua ticuoi clứng ndô chô nga vel két vel pưt tumán ndô, dyôn nha-án suo ntúq át alứng plới bôm tanna cha, co ntúq ndô yông te ntúq ticuoi át.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Inha táp dyôn nha-án bôn crơng tanna cha.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Bôn conh sasai sám sông ngin náq át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su tông top rian te án idô: “Inha yua nha-án ticu, mui ntúq sám sông chít náq.”
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Dyơ top rian te Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Yê-su ial sông lám beng alứng bar lám buaiq ngki. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng mŏp dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi cha.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Cua nha-án cha, top rian te Yê-su pachúng lieh máh ntie, bôn mui chít la bar carie.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cớu munáq án, ma top rian te án tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Máh ticuoi clứng ngki tông cư la nnáu?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon báq táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống lieh te cuchet.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te callong ndô.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Alứng án tông loi idô: “Chô-mát, cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng máh thới sái rit, a-ính cư alứng cachet cư. Ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
22 E continuou:
23 Cua ngki, Yê-su tông nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ính veng tapun cư, cóq án táh viang ngê án bôm. Cứp ingái án cóq ial dual bôm along calláng án, alứng cóq án veng tapun cư.
23 Depois disse a todos:
24 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án co tian án veng ngê cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Khán ticuoi mmo bôn túc palec crơng crớu tớq pang ndô, ma án táh lớiq la pít tarngứh, ngki bôn tarnáp amớh dyôn án?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Khán ticuoi mmo achiet te cư alứng te parnai cư chứng mát máh ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi la achiet tưi ticuoi ngki tớq ingái cư tớq lieh nga cúc cuteq ndô. Ingái ngki cư tớq munơi alứng máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Cư tông inha arlớih lư, bôn máh ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Vít Yê-su tông máh parnai ngki sám bôn ticol ingái loi, án dông Phi-er, Yon, nha Yacơ sớr alứng án nga cóh, co ính cớu tớq ntúq ngki.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Ndóng Yê-su cớu, án palít cơt rớp ndái loi, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Bôn bar náq tớq táq-ntêr alứng án, la Môi-se alứng Ê-li.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Rớp nha-án ang-ưr, alứng nha-án táq-ntêr te arnáq Yê-su táq dyôn cua tớq án chiuq cuchet tớq vel Yaru-salem.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Ma Phi-er alứng yớu án sáng ính bíq. Tư nha-án ayư, nha-án hôm rớp Yê-su ang-ưr, alứng bôn bar náq ticuoi tayứng munơi alứng Yê-su.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tư vít bar náq ngki pôq te Yê-su; Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc cadứp nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái cư, án ndon cư khoiq rêh. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Tư arngiac sieng ngki, nha-án hôm nưm Yê-su sớng át tớq ntúq ngki. Iki nha-án lớiq bôn táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq nha-án khoiq hôm, tingôi ingái Yê-su cuchet alứng tumống lieh.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Máh ingái parnô loi, tớq nha-án siar te cóh, bôn clứng lư ticuoi tớq tumúh Yê-su.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki tubau yứng lư idô: “Thới ơi! Cư seq thới choi acái conh cư. Cư bôn nưm mui lám án táp.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ma bôn yang saq báq piyúh án. Án báq hiar tớq yang saq nhác án, dyơ ngốh apôh te ngcang. Yang ngki carnhác-carnhál alứng táq tum nhéq cháq án, ma lớiq nai ngốh te cháq án!
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Cư khoiq canưi máh top rian te thới dyôn chuih angốh yang saq te cháq acái cư, ma nha-án chuih lớiq rap.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Yê-su ôi idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi! Imo inha lớiq tin alứng lới lư! Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha, alứng chiuq inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki nga cư!”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Ndóng ngai-acái conh ngki tớq, yang saq carvít alứng atáih án tớq cuteq. Yê-su yua yang saq ngki ngốh táp te cháq ngai-acái. Dyơ ngai-acái cơt bánh lieh. Yê-su mŏp lieh án nga a-ám án.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Nhéq máh ticuoi sáng dut te Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức pưt lư têq táq iki.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Inha cammáng dyôn simớt máh parnai cư tông inha hoi-ndô! Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút!”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Ma nha-án lớiq apúh te parnai ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng catốq parnai ngki lớiq dyôn nha-án chom. Alứng nha-án lớiq dáh plốh Yê-su te callong ngki.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Top rian te Yê-su tarmien, nnáu pưt hơn te cannŏ́h tớq top nha-án.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tec mui náq ngai-acái dyôn tayứng tumán án.
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 Alứng án tông top rian te án idô: “Ticuoi mmo ráp ngai-acái arớq ndô co án tin cư, ticuoi ngki lư ráp cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, la muchứng ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô tưi. Ticuoi mmo két hơn te ticuoi cannŏ́h tớq top inha, ticuoi ngki lư pưt hơn te ticuoi cannŏ́h.”
48 Aí disse:
49 Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, alứng án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Ma Yê-su tông Yon idô: “Inha êq catáng án. Ticuoi mmo lớiq chuoq rúc inha, la arớq án choi inha tưi.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Tumán ính tớq ingái Yê-su sớr lieh nga pilŏ́ng, Yê-su parngíh ính pôq nga vel pưt Yaru-salem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Án yua máh ticuoi dông parnai pôq nsuoi. Nha-án mot tớq mui vel na ticuoi Sa-mari dŏq thuan dyôn Yê-su.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp Yê-su, co nha-án chom, án ính pôq nga vel Yaru-salem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Tư Yacơ alứng Yon la top rian te Yê-su, chom callong ngki, iki nha-án plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính he arô uih te pilŏ́ng siar chŏ́ng viang nha-án lớiq?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Ma Yê-su tilêq me nga nha-án, alứng dyŏq nha-án êq parngíh iki.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Dyơ nha-án pôq nga vel cannŏ́h loi.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Ndóng nha-án pôq na carna, bôn munáq conh tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi! Tumo thới pôq, cư seq veng thới pôq nga tuki tưi.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Yê-su ôi án idô: “Ayŏ́ng bôn cưp, achếq bôn sáp, ma Acái Yang Cơt Ticuoi lớiq bôn ntúq dyôn án bíq.”
58 Então Jesus disse:
59 Yê-su yua munáq conh cannŏ́h idô: “Mái veng tapun cư.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Yê-su tông lieh án idô: “Dyôn nha-án ndon lớiq bôn mui mít alứng cư, chứm chiam ticuoi ndon lớiq bôn mui mít alứng cư. Ma mái cóq pôq cato te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
60 Jesus disse:
61 Bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Ưlla ơi! Cư ính veng Ưlla tưi, ma cư seq chô carbánh abŏ́h cư avai.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Yê-su tông án idô: “Ticuoi táq vông tớq ro, khán án kéu crơng cái, án cóq êq tilêq me nga crŏ́ng. Táq iki carna vông án lư tinớng ŏ. Ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng la muchứng ngki tưi. Khán án bôn bar mít, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cơt sút án.”
62 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.