Lucas 9

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yê-su arô top mui chít la bar náq rian te án, dyôn tớq nga án. Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq piyúh ticuoi, alứng têq táq bánh máh ticuoi a-ái.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Dyơ án yua nha-án pôq cato te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án yua nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Alứng án patáp nha-án idô: “Inha êq dông crơng amớh. Êq dông tarlông. Êq báq tui. Êq dông tanna. Êq dông práq. Alứng êq dông bar pláh au.
3 E disse-lhes:
4 Tư inha mot tớq vel, cóq inha át mui dúng sớng tingôi inha ngốh te vel ngki.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Khán inha mot tớq vel mmo, ma ngai lớiq ráp pasôl ŏ inha, tớq inha ngốh te vel ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng. Ndô la táq tíc ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl inha.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Iki nha-án pôq nga vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án táq bánh máh ticuoi a-ái.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hê-rôt An-tipa ndon sút tớq vúng Ca-lilê, sáng te máh arnáq Yê-su táq. Iki án tambang parngíh, co án sáng ngai táq-ntêr te Yon táq tíc na dơq khoiq tumống lieh te cuchet.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Bôn ticuoi tông, Ê-li khoiq tớq lieh dyơ. Alứng bôn ticuoi tông, bôn munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tumống lieh te cuchet.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ma Hê-rôt tông idô: “Cư khoiq cŏ́h ticong Yon, ma ticuoi ndô la nnáu, án ndon cư sáng ngai táq-ntêr te arnáq án táq?”
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Máh ticuoi dyưng ati Yê-su chô lieh alứng tông án te máh arnáq nha-án khoiq táq. Án dông nha-án pôq alứng án nga mui ntúq tumán vel Bet-sada. Ntúq ngki lớiq bôn ngai át.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Tư máh ticuoi chom Yê-su pôq nga ntúq ngki, iki clứng lư nha-án veng án. Án pasôl alứng cato nha-án te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng án táq bánh ticuoi ndon a-ái.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Tumán mát pandang tangcưl cóh, top rian te Yê-su tớq nga án alứng tông idô: “Seq thới yua ticuoi clứng ndô chô nga vel két vel pưt tumán ndô, dyôn nha-án suo ntúq át alứng plới bôm tanna cha, co ntúq ndô yông te ntúq ticuoi át.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Inha táp dyôn nha-án bôn crơng tanna cha.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Bôn conh sasai sám sông ngin náq át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su tông top rian te án idô: “Inha yua nha-án ticu, mui ntúq sám sông chít náq.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Dyơ top rian te Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Yê-su ial sông lám beng alứng bar lám buaiq ngki. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng mŏp dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi cha.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Cua nha-án cha, top rian te Yê-su pachúng lieh máh ntie, bôn mui chít la bar carie.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cớu munáq án, ma top rian te án tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Máh ticuoi clứng ngki tông cư la nnáu?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon báq táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống lieh te cuchet.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te callong ndô.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Alứng án tông loi idô: “Chô-mát, cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng máh thới sái rit, a-ính cư alứng cachet cư. Ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
22 dizendo:
23 Cua ngki, Yê-su tông nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ính veng tapun cư, cóq án táh viang ngê án bôm. Cứp ingái án cóq ial dual bôm along calláng án, alứng cóq án veng tapun cư.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án co tian án veng ngê cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Khán ticuoi mmo bôn túc palec crơng crớu tớq pang ndô, ma án táh lớiq la pít tarngứh, ngki bôn tarnáp amớh dyôn án?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Khán ticuoi mmo achiet te cư alứng te parnai cư chứng mát máh ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi la achiet tưi ticuoi ngki tớq ingái cư tớq lieh nga cúc cuteq ndô. Ingái ngki cư tớq munơi alứng máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Cư tông inha arlớih lư, bôn máh ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Vít Yê-su tông máh parnai ngki sám bôn ticol ingái loi, án dông Phi-er, Yon, nha Yacơ sớr alứng án nga cóh, co ính cớu tớq ntúq ngki.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ndóng Yê-su cớu, án palít cơt rớp ndái loi, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Bôn bar náq tớq táq-ntêr alứng án, la Môi-se alứng Ê-li.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Rớp nha-án ang-ưr, alứng nha-án táq-ntêr te arnáq Yê-su táq dyôn cua tớq án chiuq cuchet tớq vel Yaru-salem.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ma Phi-er alứng yớu án sáng ính bíq. Tư nha-án ayư, nha-án hôm rớp Yê-su ang-ưr, alứng bôn bar náq ticuoi tayứng munơi alứng Yê-su.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tư vít bar náq ngki pôq te Yê-su; Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc cadứp nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái cư, án ndon cư khoiq rêh. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án!”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Tư arngiac sieng ngki, nha-án hôm nưm Yê-su sớng át tớq ntúq ngki. Iki nha-án lớiq bôn táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq nha-án khoiq hôm, tingôi ingái Yê-su cuchet alứng tumống lieh.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Máh ingái parnô loi, tớq nha-án siar te cóh, bôn clứng lư ticuoi tớq tumúh Yê-su.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki tubau yứng lư idô: “Thới ơi! Cư seq thới choi acái conh cư. Cư bôn nưm mui lám án táp.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Ma bôn yang saq báq piyúh án. Án báq hiar tớq yang saq nhác án, dyơ ngốh apôh te ngcang. Yang ngki carnhác-carnhál alứng táq tum nhéq cháq án, ma lớiq nai ngốh te cháq án!
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Cư khoiq canưi máh top rian te thới dyôn chuih angốh yang saq te cháq acái cư, ma nha-án chuih lớiq rap.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Yê-su ôi idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi! Imo inha lớiq tin alứng lới lư! Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha, alứng chiuq inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki nga cư!”
41 Jesus exclamou:
42 Ndóng ngai-acái conh ngki tớq, yang saq carvít alứng atáih án tớq cuteq. Yê-su yua yang saq ngki ngốh táp te cháq ngai-acái. Dyơ ngai-acái cơt bánh lieh. Yê-su mŏp lieh án nga a-ám án.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Nhéq máh ticuoi sáng dut te Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức pưt lư têq táq iki.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Inha cammáng dyôn simớt máh parnai cư tông inha hoi-ndô! Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút!”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ma nha-án lớiq apúh te parnai ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng catốq parnai ngki lớiq dyôn nha-án chom. Alứng nha-án lớiq dáh plốh Yê-su te callong ngki.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Top rian te Yê-su tarmien, nnáu pưt hơn te cannŏ́h tớq top nha-án.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tec mui náq ngai-acái dyôn tayứng tumán án.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Alứng án tông top rian te án idô: “Ticuoi mmo ráp ngai-acái arớq ndô co án tin cư, ticuoi ngki lư ráp cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, la muchứng ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô tưi. Ticuoi mmo két hơn te ticuoi cannŏ́h tớq top inha, ticuoi ngki lư pưt hơn te ticuoi cannŏ́h.”
48 e lhes disse:
49 Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, alứng án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ma Yê-su tông Yon idô: “Inha êq catáng án. Ticuoi mmo lớiq chuoq rúc inha, la arớq án choi inha tưi.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Tumán ính tớq ingái Yê-su sớr lieh nga pilŏ́ng, Yê-su parngíh ính pôq nga vel pưt Yaru-salem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Án yua máh ticuoi dông parnai pôq nsuoi. Nha-án mot tớq mui vel na ticuoi Sa-mari dŏq thuan dyôn Yê-su.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp Yê-su, co nha-án chom, án ính pôq nga vel Yaru-salem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Tư Yacơ alứng Yon la top rian te Yê-su, chom callong ngki, iki nha-án plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính he arô uih te pilŏ́ng siar chŏ́ng viang nha-án lớiq?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ma Yê-su tilêq me nga nha-án, alứng dyŏq nha-án êq parngíh iki.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Dyơ nha-án pôq nga vel cannŏ́h loi.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ndóng nha-án pôq na carna, bôn munáq conh tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi! Tumo thới pôq, cư seq veng thới pôq nga tuki tưi.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Yê-su ôi án idô: “Ayŏ́ng bôn cưp, achếq bôn sáp, ma Acái Yang Cơt Ticuoi lớiq bôn ntúq dyôn án bíq.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Yê-su yua munáq conh cannŏ́h idô: “Mái veng tapun cư.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Yê-su tông lieh án idô: “Dyôn nha-án ndon lớiq bôn mui mít alứng cư, chứm chiam ticuoi ndon lớiq bôn mui mít alứng cư. Ma mái cóq pôq cato te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Ưlla ơi! Cư ính veng Ưlla tưi, ma cư seq chô carbánh abŏ́h cư avai.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Yê-su tông án idô: “Ticuoi táq vông tớq ro, khán án kéu crơng cái, án cóq êq tilêq me nga crŏ́ng. Táq iki carna vông án lư tinớng ŏ. Ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng la muchứng ngki tưi. Khán án bôn bar mít, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cơt sút án.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.