Lucas 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Cua Yê-su cato máh parnai ngki dyôn ticuoi clứng cammáng, án mot tớq vel Cabê-na-um.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Tớq vel ngki, bôn munáq ticuoi Rô-ma, cơt sút mui culám náq líng. Án bôn ticuoi sol ndon án amoih. Ma sol ngki a-ái ớp lư alứng tumán cuchet.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tư sút líng ngki sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án yua máh ticuoi te top sút tớq sớu top Isa-ra-el pôq nga Yê-su alứng seq Yê-su tớq táq bánh ticuoi sol án.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nha-án tớq nga Yê-su, alứng seq nhéq te tarngứh tarhơ idô: “Sút líng ngki la ticuoi partát. Iki he seq thới choi án.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Án amoih lư ticuoi Isa-ra-el, alứng án táq dúng rum dyôn he hơ.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Iki Yê-su pôq alứng nha-án.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Alứng cư lớiq piaiq díh tớq nga Ưlla. Ma cư seq Ưlla tông dyôn sol cư cơt bánh, la piaiq dyơ.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Co cư bôn tưi ticuoi ndon sút cư, alứng cư cơt sút ticuoi cannŏ́h tưi. Khán cư yua líng ndô: ‘Pôq!’, ngki án pôq. Khán cư yua líng ngki: ‘Tớq tudô!’, ngki án tớq. Khán cư yua ticuoi sol cư: ‘Táq ndô!’, ngki án táq.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ndóng Yê-su sáng parnai ngki, án sáng dut lư. Dyơ án tông ada máh ticuoi át paniar án idô: “Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq nai hôm ngai te ticuoi Isa-ra-el tin arớq ticuoi ndô.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Máh ticuoi ndon ticuoi sút líng yua pôq nga Yê-su, nha-án chô nga dúng, alứng nha-án hôm sol ticuoi sút líng khoiq bánh.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ingái tatun loi, Yê-su mot tớq vel Na-in. Top rian te án alứng clứng ticuoi cannŏ́h pôq alứng án.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tư Yê-su tớq nga parngốh vel, piaiq ngai crang angốh ticuoi cuchet. A-i ticuoi cuchet la cán cammai; án bôn nưm mui lám acái conh ngki táp. Bôn clứng ticuoi te vel pôq munơi alứng án.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Tư Yê-su hôm cán cammai ngki, án sáng sruiq táq alứng tông idô: “Mái êq nhiem.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Dyơ Yê-su tớq capơiq along cumuiq; máh ticuoi crang cumuiq ngki trín. Yê-su tông idô: “A-em ơi! Cư yua mái yôr!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ticuoi cuchet ngki yôr ticu, alứng mbơiq táq-ntêr lieh. Dyơ Yê-su mŏp án dyôn a-i án.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nhéq máh ticuoi sáng adáh lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “Munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư khoiq tớq pandi top he dyơ!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Te arnáq Yê-su khoiq táq cơt parhanh cứp ntúq tớq vúng Yudê alứng máh cruong tumán vúng ngki.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Top rian te Yon tớq tông Yon te arnáq nha-án hôm Yê-su khoiq táq. Yon arô bar náq top rian te án,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 alứng án yua nha-án pôq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Lư ma lớiq, thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tư bar náq ngki tớq nga Yê-su nha-án tông idô: “Yon báq táq tíc na dơq yua he tớq plốh thới idô: ‘Thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi lớiq? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ndóng nha-án yôl át tớq ngki, Yê-su táq bánh a-ưi nốh ticuoi a-ái, bôn díh ticuoi a-ái tarui alứng ticuoi bôn yang saq piyúh hơ. Alứng án táq dyôn máh ticuoi sot mát cơt plang.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Dyơ Yê-su ôi bar náq top rian te Yon idô: “Inha chô tông Yon te máh arnáq inha khoiq sáng alứng khoiq hôm. Ticuoi sot cơt plang. Ticuoi dyuat têq pupôq. Ticuoi a-ái bŏ́q cơt bánh. Ticuoi túng têq bôn sáng. Ticuoi khoiq cuchet yôr tumống lieh. Alứng máh ticuoi kidit bôn sáng tưi parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Bún lư ticuoi ndon lớiq táh ngê cư!”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Vít top rian te Yon chô, Yê-su tông te Yon dyôn máh ticuoi clứng ngki cammáng. Alứng án plốh nha-án idô: “Ndóng inha pôq tumúh Yon tớq ntúq aih, amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm cuyiel phớt sác pitứng pitốq lớiq?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Khán lớiq iki, amớh inha ính hôm? Inha ính hôm munáq ndon sứp au dêu ŏ lớiq? Ticuoi ndon sứp au dêu alứng tớc cha thưong, ngki át tớq dúng puo.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ma amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq? Cư tông inha arlớih lư, Yon la ticuoi tang ngcang tưi, ma án bôn chức pưt hơn te ticuoi tang ngcang cannŏ́h.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Tớq tám uráq te inớh, ticuoi tang ngcang khoiq taran acớiq te Yon idô:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Cư tông inha, cứp náq ticuoi ndon cán carnian tớq cúc cuteq ndô, lớiq bôn nnáu pưt hơn te Yon ndon báq táq tíc na dơq. Ma cư tông inha idô tưi: Ticuoi mmo lớiq bôn pưt amớh tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi ngki bôn chức pưt hơn te chức Yon.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Máh ticuoi ndon bôn sáng te parnai Yon tông, díh nha-án ndon ial práq thêq, nhéq náq nha-án ngin Yang Arbang-pilŏ́ng la tinớng ŏ. Iki nha-án seq Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit lớiq ính náp alứng lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án lớiq dyôn Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yê-su tông loi: “Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq amớh?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq ngai-acái át parlơ tớq ngcưm. Bôn mui top ngai-acái arô yớu nha-án idô: ‘He khoiq plŏ́ng tirel alứng parlơ aryoc. Ma inha lớiq mot ayưn alứng he! Alứng he parlơ táq arpưp, ma inha lớiq bôn sŏ́ng mot nhiem cucloiq alứng he!’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Yon ndon táq tíc na dơq tớq nga ndô, lớiq ngoiq cha arớq ticuoi cannŏ́h; ma án cha nưm aliem alứng ngoiq nưm dơq canyiel. Dyơ inha tông án bôn yang saq át.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ma cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cư tớq ngoiq cha muchứng ticuoi cannŏ́h tưi. Iki inha tông te cư idô: ‘Ngki! Án ngoiq cha tham lư! Díh án cơt yớu alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h!’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ma ticuoi ndon lư tubáiq, urớh ngai ngin án la lư ticuoi tubáiq, co ngai hôm te máh arnáq án táq.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Dyơ Yê-su pôq cha.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Tớq vel ngki, bôn munáq cán ndon táq a-ưi arnáq saq. Án khoiq sáng ngai táq-ntêr te Yê-su tớq chicha nga dúng ticuoi Pha-rasi; dyơ án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl, nốh a-labat.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Án tayứng pa crŏ́ng tumán dyưng Yê-su. Án nhiem alứng tandyŏ́h dơq mát dyứp nhéq dyưng Yê-su. Dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Án honh hit dyưng Yê-su, dyơ án tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Tư ticuoi Pha-rasi ndon mơi Yê-su hôm iki, án parngíh tớq mít án idô: “Khán ticuoi ndô lư munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki án chom cán ndon capơiq án la nnáu. Alứng án chom cán ndô táq a-ưi arnáq saq.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yê-su tông ticuoi ngki idô: “Si-môn ơi! Cư bôn mui parnai ính tông mái.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Dyơ Yê-su tông án idô: “Bôn bar náq váq práq te ticuoi parai práq. Munáq tu sông culám. Munáq loi tu sông chít.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ma bar náq ngki lớiq bôn amớh ính culieh tu án ndon parai práq. Iki án ndon parai práq táh nhéq máh práq nha-án tu án. Ma te bar náq ngki, nnáu amoih hơn án ndon parai práq?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Si-môn ôi: “Cư parngíh, án ndon tu a-ưi ngki amoih hơn.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Dyơ Yê-su me nga cán ngki alứng tông Si-môn idô: “Mái hôm lớiq cán ndô? Án arau dyưng cư tớq dơq mát án. Alứng án ial sóc án táp chut dyưng cư. Ma tư cư tớq nga dúng mái, mái lớiq bôn ial dơq dyôn cư arau dyưng.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Alứng mái lớiq bôn honh hit cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô honh hit níc dyưng cư, te ndóng cư mot tớq dúng tingôi hoi-ndô.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Mái lớiq bôn ial dơq nseng tir tớq plô cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô tốq dơq thum dát lư tớq dyưng cư.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Iki cư tông mái: Cán ndô lư bôn luaih a-ưi, ma cư khoiq táh dyôn án, co án amoih lư cư. Ticuoi mmo ma parngíh án bôn biq sớng luaih dyôn cư táh, ticuoi ngki amoih cư biq tưi.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Dyơ Yê-su tông cán ngki idô: “Luaih mái, cư khoiq táh dyơ.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Máh ticuoi ndon át cha alứng Yê-su, nha-án parngíh idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án dáh tông án táh luaih dyôn ticuoi?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Dyơ Yê-su tông sa cán ngki idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi tamống mái, co mái tin lư cư. Mái pôq bánh suanh ien ŏ.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.