Lucas 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Cua Yê-su cato máh parnai ngki dyôn ticuoi clứng cammáng, án mot tớq vel Cabê-na-um.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tớq vel ngki, bôn munáq ticuoi Rô-ma, cơt sút mui culám náq líng. Án bôn ticuoi sol ndon án amoih. Ma sol ngki a-ái ớp lư alứng tumán cuchet.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Tư sút líng ngki sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án yua máh ticuoi te top sút tớq sớu top Isa-ra-el pôq nga Yê-su alứng seq Yê-su tớq táq bánh ticuoi sol án.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nha-án tớq nga Yê-su, alứng seq nhéq te tarngứh tarhơ idô: “Sút líng ngki la ticuoi partát. Iki he seq thới choi án.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Án amoih lư ticuoi Isa-ra-el, alứng án táq dúng rum dyôn he hơ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Iki Yê-su pôq alứng nha-án.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Alứng cư lớiq piaiq díh tớq nga Ưlla. Ma cư seq Ưlla tông dyôn sol cư cơt bánh, la piaiq dyơ.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Co cư bôn tưi ticuoi ndon sút cư, alứng cư cơt sút ticuoi cannŏ́h tưi. Khán cư yua líng ndô: ‘Pôq!’, ngki án pôq. Khán cư yua líng ngki: ‘Tớq tudô!’, ngki án tớq. Khán cư yua ticuoi sol cư: ‘Táq ndô!’, ngki án táq.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Ndóng Yê-su sáng parnai ngki, án sáng dut lư. Dyơ án tông ada máh ticuoi át paniar án idô: “Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq nai hôm ngai te ticuoi Isa-ra-el tin arớq ticuoi ndô.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Máh ticuoi ndon ticuoi sút líng yua pôq nga Yê-su, nha-án chô nga dúng, alứng nha-án hôm sol ticuoi sút líng khoiq bánh.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Ingái tatun loi, Yê-su mot tớq vel Na-in. Top rian te án alứng clứng ticuoi cannŏ́h pôq alứng án.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Tư Yê-su tớq nga parngốh vel, piaiq ngai crang angốh ticuoi cuchet. A-i ticuoi cuchet la cán cammai; án bôn nưm mui lám acái conh ngki táp. Bôn clứng ticuoi te vel pôq munơi alứng án.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Tư Yê-su hôm cán cammai ngki, án sáng sruiq táq alứng tông idô: “Mái êq nhiem.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Dyơ Yê-su tớq capơiq along cumuiq; máh ticuoi crang cumuiq ngki trín. Yê-su tông idô: “A-em ơi! Cư yua mái yôr!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ticuoi cuchet ngki yôr ticu, alứng mbơiq táq-ntêr lieh. Dyơ Yê-su mŏp án dyôn a-i án.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Nhéq máh ticuoi sáng adáh lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “Munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư khoiq tớq pandi top he dyơ!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Te arnáq Yê-su khoiq táq cơt parhanh cứp ntúq tớq vúng Yudê alứng máh cruong tumán vúng ngki.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Top rian te Yon tớq tông Yon te arnáq nha-án hôm Yê-su khoiq táq. Yon arô bar náq top rian te án,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 alứng án yua nha-án pôq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Lư ma lớiq, thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Tư bar náq ngki tớq nga Yê-su nha-án tông idô: “Yon báq táq tíc na dơq yua he tớq plốh thới idô: ‘Thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi lớiq? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ndóng nha-án yôl át tớq ngki, Yê-su táq bánh a-ưi nốh ticuoi a-ái, bôn díh ticuoi a-ái tarui alứng ticuoi bôn yang saq piyúh hơ. Alứng án táq dyôn máh ticuoi sot mát cơt plang.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Dyơ Yê-su ôi bar náq top rian te Yon idô: “Inha chô tông Yon te máh arnáq inha khoiq sáng alứng khoiq hôm. Ticuoi sot cơt plang. Ticuoi dyuat têq pupôq. Ticuoi a-ái bŏ́q cơt bánh. Ticuoi túng têq bôn sáng. Ticuoi khoiq cuchet yôr tumống lieh. Alứng máh ticuoi kidit bôn sáng tưi parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Bún lư ticuoi ndon lớiq táh ngê cư!”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Vít top rian te Yon chô, Yê-su tông te Yon dyôn máh ticuoi clứng ngki cammáng. Alứng án plốh nha-án idô: “Ndóng inha pôq tumúh Yon tớq ntúq aih, amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm cuyiel phớt sác pitứng pitốq lớiq?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Khán lớiq iki, amớh inha ính hôm? Inha ính hôm munáq ndon sứp au dêu ŏ lớiq? Ticuoi ndon sứp au dêu alứng tớc cha thưong, ngki át tớq dúng puo.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Ma amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq? Cư tông inha arlớih lư, Yon la ticuoi tang ngcang tưi, ma án bôn chức pưt hơn te ticuoi tang ngcang cannŏ́h.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tớq tám uráq te inớh, ticuoi tang ngcang khoiq taran acớiq te Yon idô:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Cư tông inha, cứp náq ticuoi ndon cán carnian tớq cúc cuteq ndô, lớiq bôn nnáu pưt hơn te Yon ndon báq táq tíc na dơq. Ma cư tông inha idô tưi: Ticuoi mmo lớiq bôn pưt amớh tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi ngki bôn chức pưt hơn te chức Yon.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Máh ticuoi ndon bôn sáng te parnai Yon tông, díh nha-án ndon ial práq thêq, nhéq náq nha-án ngin Yang Arbang-pilŏ́ng la tinớng ŏ. Iki nha-án seq Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit lớiq ính náp alứng lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án lớiq dyôn Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yê-su tông loi: “Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq amớh?
31 E Jesus continuou:
32 Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq ngai-acái át parlơ tớq ngcưm. Bôn mui top ngai-acái arô yớu nha-án idô: ‘He khoiq plŏ́ng tirel alứng parlơ aryoc. Ma inha lớiq mot ayưn alứng he! Alứng he parlơ táq arpưp, ma inha lớiq bôn sŏ́ng mot nhiem cucloiq alứng he!’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Yon ndon táq tíc na dơq tớq nga ndô, lớiq ngoiq cha arớq ticuoi cannŏ́h; ma án cha nưm aliem alứng ngoiq nưm dơq canyiel. Dyơ inha tông án bôn yang saq át.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ma cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cư tớq ngoiq cha muchứng ticuoi cannŏ́h tưi. Iki inha tông te cư idô: ‘Ngki! Án ngoiq cha tham lư! Díh án cơt yớu alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ma ticuoi ndon lư tubáiq, urớh ngai ngin án la lư ticuoi tubáiq, co ngai hôm te máh arnáq án táq.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Dyơ Yê-su pôq cha.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Tớq vel ngki, bôn munáq cán ndon táq a-ưi arnáq saq. Án khoiq sáng ngai táq-ntêr te Yê-su tớq chicha nga dúng ticuoi Pha-rasi; dyơ án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl, nốh a-labat.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Án tayứng pa crŏ́ng tumán dyưng Yê-su. Án nhiem alứng tandyŏ́h dơq mát dyứp nhéq dyưng Yê-su. Dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Án honh hit dyưng Yê-su, dyơ án tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Tư ticuoi Pha-rasi ndon mơi Yê-su hôm iki, án parngíh tớq mít án idô: “Khán ticuoi ndô lư munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki án chom cán ndon capơiq án la nnáu. Alứng án chom cán ndô táq a-ưi arnáq saq.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Yê-su tông ticuoi ngki idô: “Si-môn ơi! Cư bôn mui parnai ính tông mái.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Dyơ Yê-su tông án idô: “Bôn bar náq váq práq te ticuoi parai práq. Munáq tu sông culám. Munáq loi tu sông chít.
41 Jesus continuou:
42 Ma bar náq ngki lớiq bôn amớh ính culieh tu án ndon parai práq. Iki án ndon parai práq táh nhéq máh práq nha-án tu án. Ma te bar náq ngki, nnáu amoih hơn án ndon parai práq?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Si-môn ôi: “Cư parngíh, án ndon tu a-ưi ngki amoih hơn.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Dyơ Yê-su me nga cán ngki alứng tông Si-môn idô: “Mái hôm lớiq cán ndô? Án arau dyưng cư tớq dơq mát án. Alứng án ial sóc án táp chut dyưng cư. Ma tư cư tớq nga dúng mái, mái lớiq bôn ial dơq dyôn cư arau dyưng.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Alứng mái lớiq bôn honh hit cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô honh hit níc dyưng cư, te ndóng cư mot tớq dúng tingôi hoi-ndô.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Mái lớiq bôn ial dơq nseng tir tớq plô cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô tốq dơq thum dát lư tớq dyưng cư.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Iki cư tông mái: Cán ndô lư bôn luaih a-ưi, ma cư khoiq táh dyôn án, co án amoih lư cư. Ticuoi mmo ma parngíh án bôn biq sớng luaih dyôn cư táh, ticuoi ngki amoih cư biq tưi.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Dyơ Yê-su tông cán ngki idô: “Luaih mái, cư khoiq táh dyơ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Máh ticuoi ndon át cha alứng Yê-su, nha-án parngíh idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án dáh tông án táh luaih dyôn ticuoi?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Dyơ Yê-su tông sa cán ngki idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi tamống mái, co mái tin lư cư. Mái pôq bánh suanh ien ŏ.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.