Lucas 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Cua Yê-su cato máh parnai ngki dyôn ticuoi clứng cammáng, án mot tớq vel Cabê-na-um.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Tớq vel ngki, bôn munáq ticuoi Rô-ma, cơt sút mui culám náq líng. Án bôn ticuoi sol ndon án amoih. Ma sol ngki a-ái ớp lư alứng tumán cuchet.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Tư sút líng ngki sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án yua máh ticuoi te top sút tớq sớu top Isa-ra-el pôq nga Yê-su alứng seq Yê-su tớq táq bánh ticuoi sol án.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Nha-án tớq nga Yê-su, alứng seq nhéq te tarngứh tarhơ idô: “Sút líng ngki la ticuoi partát. Iki he seq thới choi án.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Án amoih lư ticuoi Isa-ra-el, alứng án táq dúng rum dyôn he hơ.”
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Iki Yê-su pôq alứng nha-án.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Alứng cư lớiq piaiq díh tớq nga Ưlla. Ma cư seq Ưlla tông dyôn sol cư cơt bánh, la piaiq dyơ.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Co cư bôn tưi ticuoi ndon sút cư, alứng cư cơt sút ticuoi cannŏ́h tưi. Khán cư yua líng ndô: ‘Pôq!’, ngki án pôq. Khán cư yua líng ngki: ‘Tớq tudô!’, ngki án tớq. Khán cư yua ticuoi sol cư: ‘Táq ndô!’, ngki án táq.”
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Ndóng Yê-su sáng parnai ngki, án sáng dut lư. Dyơ án tông ada máh ticuoi át paniar án idô: “Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq nai hôm ngai te ticuoi Isa-ra-el tin arớq ticuoi ndô.”
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Máh ticuoi ndon ticuoi sút líng yua pôq nga Yê-su, nha-án chô nga dúng, alứng nha-án hôm sol ticuoi sút líng khoiq bánh.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Ingái tatun loi, Yê-su mot tớq vel Na-in. Top rian te án alứng clứng ticuoi cannŏ́h pôq alứng án.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Tư Yê-su tớq nga parngốh vel, piaiq ngai crang angốh ticuoi cuchet. A-i ticuoi cuchet la cán cammai; án bôn nưm mui lám acái conh ngki táp. Bôn clứng ticuoi te vel pôq munơi alứng án.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Tư Yê-su hôm cán cammai ngki, án sáng sruiq táq alứng tông idô: “Mái êq nhiem.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Dyơ Yê-su tớq capơiq along cumuiq; máh ticuoi crang cumuiq ngki trín. Yê-su tông idô: “A-em ơi! Cư yua mái yôr!”
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Ticuoi cuchet ngki yôr ticu, alứng mbơiq táq-ntêr lieh. Dyơ Yê-su mŏp án dyôn a-i án.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Nhéq máh ticuoi sáng adáh lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “Munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư khoiq tớq pandi top he dyơ!”
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Te arnáq Yê-su khoiq táq cơt parhanh cứp ntúq tớq vúng Yudê alứng máh cruong tumán vúng ngki.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Top rian te Yon tớq tông Yon te arnáq nha-án hôm Yê-su khoiq táq. Yon arô bar náq top rian te án,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 alứng án yua nha-án pôq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Lư ma lớiq, thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Tư bar náq ngki tớq nga Yê-su nha-án tông idô: “Yon báq táq tíc na dơq yua he tớq plốh thới idô: ‘Thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi lớiq? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?’”
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Ndóng nha-án yôl át tớq ngki, Yê-su táq bánh a-ưi nốh ticuoi a-ái, bôn díh ticuoi a-ái tarui alứng ticuoi bôn yang saq piyúh hơ. Alứng án táq dyôn máh ticuoi sot mát cơt plang.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Dyơ Yê-su ôi bar náq top rian te Yon idô: “Inha chô tông Yon te máh arnáq inha khoiq sáng alứng khoiq hôm. Ticuoi sot cơt plang. Ticuoi dyuat têq pupôq. Ticuoi a-ái bŏ́q cơt bánh. Ticuoi túng têq bôn sáng. Ticuoi khoiq cuchet yôr tumống lieh. Alứng máh ticuoi kidit bôn sáng tưi parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Bún lư ticuoi ndon lớiq táh ngê cư!”
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Vít top rian te Yon chô, Yê-su tông te Yon dyôn máh ticuoi clứng ngki cammáng. Alứng án plốh nha-án idô: “Ndóng inha pôq tumúh Yon tớq ntúq aih, amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm cuyiel phớt sác pitứng pitốq lớiq?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Khán lớiq iki, amớh inha ính hôm? Inha ính hôm munáq ndon sứp au dêu ŏ lớiq? Ticuoi ndon sứp au dêu alứng tớc cha thưong, ngki át tớq dúng puo.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Ma amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq? Cư tông inha arlớih lư, Yon la ticuoi tang ngcang tưi, ma án bôn chức pưt hơn te ticuoi tang ngcang cannŏ́h.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Tớq tám uráq te inớh, ticuoi tang ngcang khoiq taran acớiq te Yon idô:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Cư tông inha, cứp náq ticuoi ndon cán carnian tớq cúc cuteq ndô, lớiq bôn nnáu pưt hơn te Yon ndon báq táq tíc na dơq. Ma cư tông inha idô tưi: Ticuoi mmo lớiq bôn pưt amớh tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi ngki bôn chức pưt hơn te chức Yon.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Máh ticuoi ndon bôn sáng te parnai Yon tông, díh nha-án ndon ial práq thêq, nhéq náq nha-án ngin Yang Arbang-pilŏ́ng la tinớng ŏ. Iki nha-án seq Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit lớiq ính náp alứng lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án lớiq dyôn Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Yê-su tông loi: “Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq amớh?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq ngai-acái át parlơ tớq ngcưm. Bôn mui top ngai-acái arô yớu nha-án idô: ‘He khoiq plŏ́ng tirel alứng parlơ aryoc. Ma inha lớiq mot ayưn alứng he! Alứng he parlơ táq arpưp, ma inha lớiq bôn sŏ́ng mot nhiem cucloiq alứng he!’
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Yon ndon táq tíc na dơq tớq nga ndô, lớiq ngoiq cha arớq ticuoi cannŏ́h; ma án cha nưm aliem alứng ngoiq nưm dơq canyiel. Dyơ inha tông án bôn yang saq át.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Ma cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cư tớq ngoiq cha muchứng ticuoi cannŏ́h tưi. Iki inha tông te cư idô: ‘Ngki! Án ngoiq cha tham lư! Díh án cơt yớu alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Ma ticuoi ndon lư tubáiq, urớh ngai ngin án la lư ticuoi tubáiq, co ngai hôm te máh arnáq án táq.”
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Dyơ Yê-su pôq cha.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Tớq vel ngki, bôn munáq cán ndon táq a-ưi arnáq saq. Án khoiq sáng ngai táq-ntêr te Yê-su tớq chicha nga dúng ticuoi Pha-rasi; dyơ án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl, nốh a-labat.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Án tayứng pa crŏ́ng tumán dyưng Yê-su. Án nhiem alứng tandyŏ́h dơq mát dyứp nhéq dyưng Yê-su. Dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Án honh hit dyưng Yê-su, dyơ án tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Tư ticuoi Pha-rasi ndon mơi Yê-su hôm iki, án parngíh tớq mít án idô: “Khán ticuoi ndô lư munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki án chom cán ndon capơiq án la nnáu. Alứng án chom cán ndô táq a-ưi arnáq saq.”
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Yê-su tông ticuoi ngki idô: “Si-môn ơi! Cư bôn mui parnai ính tông mái.”
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Dyơ Yê-su tông án idô: “Bôn bar náq váq práq te ticuoi parai práq. Munáq tu sông culám. Munáq loi tu sông chít.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ma bar náq ngki lớiq bôn amớh ính culieh tu án ndon parai práq. Iki án ndon parai práq táh nhéq máh práq nha-án tu án. Ma te bar náq ngki, nnáu amoih hơn án ndon parai práq?”
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Si-môn ôi: “Cư parngíh, án ndon tu a-ưi ngki amoih hơn.”
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Dyơ Yê-su me nga cán ngki alứng tông Si-môn idô: “Mái hôm lớiq cán ndô? Án arau dyưng cư tớq dơq mát án. Alứng án ial sóc án táp chut dyưng cư. Ma tư cư tớq nga dúng mái, mái lớiq bôn ial dơq dyôn cư arau dyưng.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Alứng mái lớiq bôn honh hit cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô honh hit níc dyưng cư, te ndóng cư mot tớq dúng tingôi hoi-ndô.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Mái lớiq bôn ial dơq nseng tir tớq plô cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô tốq dơq thum dát lư tớq dyưng cư.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Iki cư tông mái: Cán ndô lư bôn luaih a-ưi, ma cư khoiq táh dyôn án, co án amoih lư cư. Ticuoi mmo ma parngíh án bôn biq sớng luaih dyôn cư táh, ticuoi ngki amoih cư biq tưi.”
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Dyơ Yê-su tông cán ngki idô: “Luaih mái, cư khoiq táh dyơ.”
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Máh ticuoi ndon át cha alứng Yê-su, nha-án parngíh idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án dáh tông án táh luaih dyôn ticuoi?”
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Dyơ Yê-su tông sa cán ngki idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi tamống mái, co mái tin lư cư. Mái pôq bánh suanh ien ŏ.”
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.