Lucas 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cua Yê-su cato máh parnai ngki dyôn ticuoi clứng cammáng, án mot tớq vel Cabê-na-um.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tớq vel ngki, bôn munáq ticuoi Rô-ma, cơt sút mui culám náq líng. Án bôn ticuoi sol ndon án amoih. Ma sol ngki a-ái ớp lư alứng tumán cuchet.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Tư sút líng ngki sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án yua máh ticuoi te top sút tớq sớu top Isa-ra-el pôq nga Yê-su alứng seq Yê-su tớq táq bánh ticuoi sol án.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nha-án tớq nga Yê-su, alứng seq nhéq te tarngứh tarhơ idô: “Sút líng ngki la ticuoi partát. Iki he seq thới choi án.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Án amoih lư ticuoi Isa-ra-el, alứng án táq dúng rum dyôn he hơ.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Iki Yê-su pôq alứng nha-án.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Alứng cư lớiq piaiq díh tớq nga Ưlla. Ma cư seq Ưlla tông dyôn sol cư cơt bánh, la piaiq dyơ.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Co cư bôn tưi ticuoi ndon sút cư, alứng cư cơt sút ticuoi cannŏ́h tưi. Khán cư yua líng ndô: ‘Pôq!’, ngki án pôq. Khán cư yua líng ngki: ‘Tớq tudô!’, ngki án tớq. Khán cư yua ticuoi sol cư: ‘Táq ndô!’, ngki án táq.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ndóng Yê-su sáng parnai ngki, án sáng dut lư. Dyơ án tông ada máh ticuoi át paniar án idô: “Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq nai hôm ngai te ticuoi Isa-ra-el tin arớq ticuoi ndô.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Máh ticuoi ndon ticuoi sút líng yua pôq nga Yê-su, nha-án chô nga dúng, alứng nha-án hôm sol ticuoi sút líng khoiq bánh.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ingái tatun loi, Yê-su mot tớq vel Na-in. Top rian te án alứng clứng ticuoi cannŏ́h pôq alứng án.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Tư Yê-su tớq nga parngốh vel, piaiq ngai crang angốh ticuoi cuchet. A-i ticuoi cuchet la cán cammai; án bôn nưm mui lám acái conh ngki táp. Bôn clứng ticuoi te vel pôq munơi alứng án.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Tư Yê-su hôm cán cammai ngki, án sáng sruiq táq alứng tông idô: “Mái êq nhiem.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Dyơ Yê-su tớq capơiq along cumuiq; máh ticuoi crang cumuiq ngki trín. Yê-su tông idô: “A-em ơi! Cư yua mái yôr!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ticuoi cuchet ngki yôr ticu, alứng mbơiq táq-ntêr lieh. Dyơ Yê-su mŏp án dyôn a-i án.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Nhéq máh ticuoi sáng adáh lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “Munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư khoiq tớq pandi top he dyơ!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Te arnáq Yê-su khoiq táq cơt parhanh cứp ntúq tớq vúng Yudê alứng máh cruong tumán vúng ngki.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Top rian te Yon tớq tông Yon te arnáq nha-án hôm Yê-su khoiq táq. Yon arô bar náq top rian te án,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 alứng án yua nha-án pôq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Lư ma lớiq, thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Tư bar náq ngki tớq nga Yê-su nha-án tông idô: “Yon báq táq tíc na dơq yua he tớq plốh thới idô: ‘Thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi lớiq? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ndóng nha-án yôl át tớq ngki, Yê-su táq bánh a-ưi nốh ticuoi a-ái, bôn díh ticuoi a-ái tarui alứng ticuoi bôn yang saq piyúh hơ. Alứng án táq dyôn máh ticuoi sot mát cơt plang.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Dyơ Yê-su ôi bar náq top rian te Yon idô: “Inha chô tông Yon te máh arnáq inha khoiq sáng alứng khoiq hôm. Ticuoi sot cơt plang. Ticuoi dyuat têq pupôq. Ticuoi a-ái bŏ́q cơt bánh. Ticuoi túng têq bôn sáng. Ticuoi khoiq cuchet yôr tumống lieh. Alứng máh ticuoi kidit bôn sáng tưi parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Bún lư ticuoi ndon lớiq táh ngê cư!”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Vít top rian te Yon chô, Yê-su tông te Yon dyôn máh ticuoi clứng ngki cammáng. Alứng án plốh nha-án idô: “Ndóng inha pôq tumúh Yon tớq ntúq aih, amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm cuyiel phớt sác pitứng pitốq lớiq?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Khán lớiq iki, amớh inha ính hôm? Inha ính hôm munáq ndon sứp au dêu ŏ lớiq? Ticuoi ndon sứp au dêu alứng tớc cha thưong, ngki át tớq dúng puo.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ma amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq? Cư tông inha arlớih lư, Yon la ticuoi tang ngcang tưi, ma án bôn chức pưt hơn te ticuoi tang ngcang cannŏ́h.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tớq tám uráq te inớh, ticuoi tang ngcang khoiq taran acớiq te Yon idô:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Cư tông inha, cứp náq ticuoi ndon cán carnian tớq cúc cuteq ndô, lớiq bôn nnáu pưt hơn te Yon ndon báq táq tíc na dơq. Ma cư tông inha idô tưi: Ticuoi mmo lớiq bôn pưt amớh tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi ngki bôn chức pưt hơn te chức Yon.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Máh ticuoi ndon bôn sáng te parnai Yon tông, díh nha-án ndon ial práq thêq, nhéq náq nha-án ngin Yang Arbang-pilŏ́ng la tinớng ŏ. Iki nha-án seq Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit lớiq ính náp alứng lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án lớiq dyôn Yon táq tíc na dơq dyôn nha-án.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yê-su tông loi: “Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq amớh?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq ngai-acái át parlơ tớq ngcưm. Bôn mui top ngai-acái arô yớu nha-án idô: ‘He khoiq plŏ́ng tirel alứng parlơ aryoc. Ma inha lớiq mot ayưn alứng he! Alứng he parlơ táq arpưp, ma inha lớiq bôn sŏ́ng mot nhiem cucloiq alứng he!’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Yon ndon táq tíc na dơq tớq nga ndô, lớiq ngoiq cha arớq ticuoi cannŏ́h; ma án cha nưm aliem alứng ngoiq nưm dơq canyiel. Dyơ inha tông án bôn yang saq át.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ma cư Acái Yang Cơt Ticuoi, cư tớq ngoiq cha muchứng ticuoi cannŏ́h tưi. Iki inha tông te cư idô: ‘Ngki! Án ngoiq cha tham lư! Díh án cơt yớu alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ma ticuoi ndon lư tubáiq, urớh ngai ngin án la lư ticuoi tubáiq, co ngai hôm te máh arnáq án táq.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Dyơ Yê-su pôq cha.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Tớq vel ngki, bôn munáq cán ndon táq a-ưi arnáq saq. Án khoiq sáng ngai táq-ntêr te Yê-su tớq chicha nga dúng ticuoi Pha-rasi; dyơ án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl, nốh a-labat.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Án tayứng pa crŏ́ng tumán dyưng Yê-su. Án nhiem alứng tandyŏ́h dơq mát dyứp nhéq dyưng Yê-su. Dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Án honh hit dyưng Yê-su, dyơ án tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Tư ticuoi Pha-rasi ndon mơi Yê-su hôm iki, án parngíh tớq mít án idô: “Khán ticuoi ndô lư munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki án chom cán ndon capơiq án la nnáu. Alứng án chom cán ndô táq a-ưi arnáq saq.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Yê-su tông ticuoi ngki idô: “Si-môn ơi! Cư bôn mui parnai ính tông mái.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Dyơ Yê-su tông án idô: “Bôn bar náq váq práq te ticuoi parai práq. Munáq tu sông culám. Munáq loi tu sông chít.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Ma bar náq ngki lớiq bôn amớh ính culieh tu án ndon parai práq. Iki án ndon parai práq táh nhéq máh práq nha-án tu án. Ma te bar náq ngki, nnáu amoih hơn án ndon parai práq?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Si-môn ôi: “Cư parngíh, án ndon tu a-ưi ngki amoih hơn.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Dyơ Yê-su me nga cán ngki alứng tông Si-môn idô: “Mái hôm lớiq cán ndô? Án arau dyưng cư tớq dơq mát án. Alứng án ial sóc án táp chut dyưng cư. Ma tư cư tớq nga dúng mái, mái lớiq bôn ial dơq dyôn cư arau dyưng.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Alứng mái lớiq bôn honh hit cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô honh hit níc dyưng cư, te ndóng cư mot tớq dúng tingôi hoi-ndô.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Mái lớiq bôn ial dơq nseng tir tớq plô cư veng rit alang tumoi. Ma cán ndô tốq dơq thum dát lư tớq dyưng cư.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Iki cư tông mái: Cán ndô lư bôn luaih a-ưi, ma cư khoiq táh dyôn án, co án amoih lư cư. Ticuoi mmo ma parngíh án bôn biq sớng luaih dyôn cư táh, ticuoi ngki amoih cư biq tưi.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Dyơ Yê-su tông cán ngki idô: “Luaih mái, cư khoiq táh dyơ.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Máh ticuoi ndon át cha alứng Yê-su, nha-án parngíh idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án dáh tông án táh luaih dyôn ticuoi?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Dyơ Yê-su tông sa cán ngki idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi tamống mái, co mái tin lư cư. Mái pôq bánh suanh ien ŏ.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.