Lucas 5
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Bôn mui ingái Yê-su tayứng tumán tor dơq clóng Canê-saret. Bôn clứng ticuoi, munáq tarsón munáq, ính át tumán Yê-su, alứng ính cammáng án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Yê-su hôm bar lám tuoc tumán tor dơq. Ticuoi báq suo buaiq khoiq pachít tuoc ntúq ngki. Dyơ nha-án pieh mben.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Yê-su sớr tớq tuoc Si-môn, alứng án seq Si-môn dông angốh yông biq te tor. Án ticu tớq tuoc, dyơ án cato máh ticuoi ndon át tớq tor.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Cua án cato, án yua Si-môn idô: “Mái cor angốh tuoc mái nga ntúq dơq sru. Dyơ inha lai mben.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Si-môn ôi án idô: “Thới ơi! He khoiq táq nhéq idáu, ma lớiq bôn chuot amớh. Ma khán thới yua, ngki cư lư lai mben.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Tư nha-án lai, buaiq chuot mben a-ưi lư; mben tumán ính tarhaq.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Nha-án cavoiq alứng tubau yớu te muoi lám tuoc loi dyôn tớq lôiq buaiq choi nha-án. Yớu ngki tớq choi, alứng nha-án cacháq buaiq pớnh tớq bar lám tuoc, táq dyôn tuoc tumán ính trim.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Tư Si-môn Phi-er hôm arnáq ngki, án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng án tông idô: “Seq Ưlla tôi yông te cư, co cư la ticuoi luaih!”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Si-môn alứng yớu án sáng dut lư, co bôn buaiq a-ưi.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Yacơ alứng Yon, acái conh Sê-badê, sáng dut tưi tớq nha-án hôm buaiq ngki. Nha-án ưlla munơi alứng Si-môn te arnáq suo buaiq. Yê-su tông Si-môn idô: “Êq adáh! Te ndô chô-mát, mái lư suo ticuoi arớq mái suo buaiq ndô.”
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Dyơ nha-án pe náq lúq asớr tuoc tớq cóh. Nha-án táh nhéq cứp nốh, dyơ veng tapun Yê-su.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ndóng Yê-su át tớq mui vel, án tumúh conh a-ái bŏ́q ớp lư. Tư ticuoi ngki hôm Yê-su, án cucúh mpop tớq cuteq chứng mát Yê-su. Án seq te Yê-su idô: “Ưlla ơi! Khán Ưlla ính, Ưlla têq táq dyôn cư cơt bánh.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Yê-su angốh ati capơiq tớq cháq án alứng tông idô: “Cư ính, dyôn mái cơt bánh!”
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Yê-su patáp án idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô. Ma cóq mái pôq apáh cháq mái dyôn ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng me. Alứng mái mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Môi-se khoiq patáp te nsuoi. Ndô la tíc dyôn ticuoi cannŏ́h chom mái khoiq cơt bánh.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Ma arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi ngki cơt rŏ́h mưt-mư. Clứng ticuoi tớq cammáng parnai án tông, alứng nha-án seq án táq bánh máh nốh nha-án a-ái.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Ma Yê-su báq ngốh te ntúq ticuoi át, dyơ pôq cớu nga ntúq anguaq labang.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cato, bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq ticu nga ntúq ngki tưi. Nha-án tớq te cứp vel tớq vúng Ca-lilê, vúng Yudê, alứng te vel pưt Yaru-salem. Yê-su bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án têq táq bánh máh ticuoi a-ái tớq ntúq ngki.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Bôn máh ticuoi conh crang munáq conh a-ái cớng tớq carrang. Nha-án ính mot tớq dúng ính dŏq án chứng mát Yê-su.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Ma bôn clứng ticuoi át tớq dúng khoiq tot dyơ; iki nha-án lớiq chom na mmo ính mot. Dyơ nha-án crang asớr ticuoi a-ái tớq mpuong dúng. Nha-án pốh mpuong dúng alứng atiar carrang conh a-ái asiar pandi ticuoi clứng chứng mát Yê-su.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Tư Yê-su hôm nha-án lư tin, iki án tông ticuoi a-ái idô: “Yớu ơi! Luaih mái, cư táh dyôn!”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Thới sái rit alứng ticuoi Pha-rasi parngíh tớq mít nha-án idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi? Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Co lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki; dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq pang ndô alứng têq táh luaih dyôn ticuoi.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ndóng ngki táp ticuoi a-ái ngki yôr tayứng chứng mát máh ticuoi. Án ial dual carrang alứng án chô nga dúng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut alứng adáh lư. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng alứng tông idô: “Ingái ndô he khoiq hôm arnáq sileh lư!”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq tớq carna, án hôm munáq conh nốh Lê-vi, ticu tớq dúng ngai ial práq thêq, co án la ticuoi ial práq thêq. Yê-su yua án idô: “Mái veng cư!”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Lê-vi táh nhéq máh crơng án, dyơ án yôr tayứng alứng veng tapun Yê-su.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Cua ngki Lê-vi táq mui pêl pưt ráp Yê-su. Bôn clứng ticuoi, díh máh ticuoi ial práq thêq hơ tớq cha alứng nha-án.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq top rian te Yê-su, idô: “Imo inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Cư lớiq bôn tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih, dyôn têq nha-án ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit tông Yê-su idô: “Máh top rian te Yon, a-ưi pêl nha-án ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng cớu. Máh ticuoi rian te top Pha-rasi la táq muchứng ngki tưi. Ma top rian te thới, ngki cha ngoiq níc.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Ma tư ngai dông án nga cannŏ́h, iki yớu án ót tanna, dŏq ayư lieh án.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Yê-su tông tớq parnai acám loi idô: “Lớiq bôn nnáu haq mui mêng prới te au tamme, dyơ dyih cupêl tớq au anhoh. Khán nha-án táq iki, au tamme cơt rúng, alứng campêl lớiq bôn tarmot alứng au anhoh.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Alứng lớiq bôn nnáu cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán nha-án táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Ma sieu tamme cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Lư lớiq bôn nnáu ính ngoiq sieu tamme, khán án khoiq ngoiq sieu tieq dyơ, co án ính tông idô: ‘Sieu tieq iam hơn.’”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.