Lucas 5
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Bôn mui ingái Yê-su tayứng tumán tor dơq clóng Canê-saret. Bôn clứng ticuoi, munáq tarsón munáq, ính át tumán Yê-su, alứng ính cammáng án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré.
2 Yê-su hôm bar lám tuoc tumán tor dơq. Ticuoi báq suo buaiq khoiq pachít tuoc ntúq ngki. Dyơ nha-án pieh mben.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Yê-su sớr tớq tuoc Si-môn, alứng án seq Si-môn dông angốh yông biq te tor. Án ticu tớq tuoc, dyơ án cato máh ticuoi ndon át tớq tor.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Cua án cato, án yua Si-môn idô: “Mái cor angốh tuoc mái nga ntúq dơq sru. Dyơ inha lai mben.”
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Si-môn ôi án idô: “Thới ơi! He khoiq táq nhéq idáu, ma lớiq bôn chuot amớh. Ma khán thới yua, ngki cư lư lai mben.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, porque mandas, lançarei a rede.
6 Tư nha-án lai, buaiq chuot mben a-ưi lư; mben tumán ính tarhaq.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Nha-án cavoiq alứng tubau yớu te muoi lám tuoc loi dyôn tớq lôiq buaiq choi nha-án. Yớu ngki tớq choi, alứng nha-án cacháq buaiq pớnh tớq bar lám tuoc, táq dyôn tuoc tumán ính trim.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Tư Si-môn Phi-er hôm arnáq ngki, án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng án tông idô: “Seq Ưlla tôi yông te cư, co cư la ticuoi luaih!”
8 E, vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, por que sou um homem pecador.
9 Si-môn alứng yớu án sáng dut lư, co bôn buaiq a-ưi.
9 Pois que o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca que haviam feito,
10 Yacơ alứng Yon, acái conh Sê-badê, sáng dut tưi tớq nha-án hôm buaiq ngki. Nha-án ưlla munơi alứng Si-môn te arnáq suo buaiq. Yê-su tông Si-môn idô: “Êq adáh! Te ndô chô-mát, mái lư suo ticuoi arớq mái suo buaiq ndô.”
10 e, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante, serás pescador de homens.
11 Dyơ nha-án pe náq lúq asớr tuoc tớq cóh. Nha-án táh nhéq cứp nốh, dyơ veng tapun Yê-su.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ndóng Yê-su át tớq mui vel, án tumúh conh a-ái bŏ́q ớp lư. Tư ticuoi ngki hôm Yê-su, án cucúh mpop tớq cuteq chứng mát Yê-su. Án seq te Yê-su idô: “Ưlla ơi! Khán Ưlla ính, Ưlla têq táq dyôn cư cơt bánh.”
12 E aconteceu que, quando estava em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Yê-su angốh ati capơiq tớq cháq án alứng tông idô: “Cư ính, dyôn mái cơt bánh!”
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Yê-su patáp án idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô. Ma cóq mái pôq apáh cháq mái dyôn ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng me. Alứng mái mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Môi-se khoiq patáp te nsuoi. Ndô la tíc dyôn ticuoi cannŏ́h chom mái khoiq cơt bánh.”
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas disse-lhe: Vai, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o que Moisés determinou, para que lhes sirva de testemunho.
15 Ma arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi ngki cơt rŏ́h mưt-mư. Clứng ticuoi tớq cammáng parnai án tông, alứng nha-án seq án táq bánh máh nốh nha-án a-ái.
15 Porém a sua fama se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Ma Yê-su báq ngốh te ntúq ticuoi át, dyơ pôq cớu nga ntúq anguaq labang.
16 Porém ele retirava-se para os desertos e ali orava.
17 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cato, bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq ticu nga ntúq ngki tưi. Nha-án tớq te cứp vel tớq vúng Ca-lilê, vúng Yudê, alứng te vel pưt Yaru-salem. Yê-su bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án têq táq bánh máh ticuoi a-ái tớq ntúq ngki.
17 E aconteceu que, em um daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava com ele para curar.
18 Bôn máh ticuoi conh crang munáq conh a-ái cớng tớq carrang. Nha-án ính mot tớq dúng ính dŏq án chứng mát Yê-su.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Ma bôn clứng ticuoi át tớq dúng khoiq tot dyơ; iki nha-án lớiq chom na mmo ính mot. Dyơ nha-án crang asớr ticuoi a-ái tớq mpuong dúng. Nha-án pốh mpuong dúng alứng atiar carrang conh a-ái asiar pandi ticuoi clứng chứng mát Yê-su.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, o baixaram com a cama até ao meio, diante de Jesus.
20 Tư Yê-su hôm nha-án lư tin, iki án tông ticuoi a-ái idô: “Yớu ơi! Luaih mái, cư táh dyôn!”
20 E, vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Thới sái rit alứng ticuoi Pha-rasi parngíh tớq mít nha-án idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi? Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Co lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki; dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu e disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
23 Qual é mais fácil? Dizer: Os teus pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq pang ndô alứng têq táh luaih dyôn ticuoi.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), eu te digo: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
25 Ndóng ngki táp ticuoi a-ái ngki yôr tayứng chứng mát máh ticuoi. Án ial dual carrang alứng án chô nga dúng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
25 E, levantando-se logo diante deles e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa glorificando a Deus.
26 Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut alứng adáh lư. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng alứng tông idô: “Ingái ndô he khoiq hôm arnáq sileh lư!”
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje, vimos prodígios.
27 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq tớq carna, án hôm munáq conh nốh Lê-vi, ticu tớq dúng ngai ial práq thêq, co án la ticuoi ial práq thêq. Yê-su yua án idô: “Mái veng cư!”
27 E, depois disso, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Lê-vi táh nhéq máh crơng án, dyơ án yôr tayứng alứng veng tapun Yê-su.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Cua ngki Lê-vi táq mui pêl pưt ráp Yê-su. Bôn clứng ticuoi, díh máh ticuoi ial práq thêq hơ tớq cha alứng nha-án.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq top rian te Yê-su, idô: “Imo inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih?”
30 E os escribas deles e os fariseus murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas sim os que estão enfermos.
32 Cư lớiq bôn tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih, dyôn têq nha-án ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
32 Eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores, ao arrependimento.
33 Máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit tông Yê-su idô: “Máh top rian te Yon, a-ưi pêl nha-án ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng cớu. Máh ticuoi rian te top Pha-rasi la táq muchứng ngki tưi. Ma top rian te thới, ngki cha ngoiq níc.”
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam muitas vezes os discípulos de João e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os convidados das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Ma tư ngai dông án nga cannŏ́h, iki yớu án ót tanna, dŏq ayư lieh án.”
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado,
36 Yê-su tông tớq parnai acám loi idô: “Lớiq bôn nnáu haq mui mêng prới te au tamme, dyơ dyih cupêl tớq au anhoh. Khán nha-án táq iki, au tamme cơt rúng, alứng campêl lớiq bôn tarmot alứng au anhoh.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de uma veste nova para o coser em veste velha, pois que romperá a nova, e o remendo não condiz com a veste velha.
37 Alứng lớiq bôn nnáu cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán nha-án táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; de outra sorte, o vinho novo romperá os odres e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Ma sieu tamme cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.
38 Mas o vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Lư lớiq bôn nnáu ính ngoiq sieu tamme, khán án khoiq ngoiq sieu tieq dyơ, co án ính tông idô: ‘Sieu tieq iam hơn.’”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.