Lucas 5

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bôn mui ingái Yê-su tayứng tumán tor dơq clóng Canê-saret. Bôn clứng ticuoi, munáq tarsón munáq, ính át tumán Yê-su, alứng ính cammáng án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Yê-su hôm bar lám tuoc tumán tor dơq. Ticuoi báq suo buaiq khoiq pachít tuoc ntúq ngki. Dyơ nha-án pieh mben.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Yê-su sớr tớq tuoc Si-môn, alứng án seq Si-môn dông angốh yông biq te tor. Án ticu tớq tuoc, dyơ án cato máh ticuoi ndon át tớq tor.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Cua án cato, án yua Si-môn idô: “Mái cor angốh tuoc mái nga ntúq dơq sru. Dyơ inha lai mben.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Si-môn ôi án idô: “Thới ơi! He khoiq táq nhéq idáu, ma lớiq bôn chuot amớh. Ma khán thới yua, ngki cư lư lai mben.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Tư nha-án lai, buaiq chuot mben a-ưi lư; mben tumán ính tarhaq.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Nha-án cavoiq alứng tubau yớu te muoi lám tuoc loi dyôn tớq lôiq buaiq choi nha-án. Yớu ngki tớq choi, alứng nha-án cacháq buaiq pớnh tớq bar lám tuoc, táq dyôn tuoc tumán ính trim.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Tư Si-môn Phi-er hôm arnáq ngki, án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng án tông idô: “Seq Ưlla tôi yông te cư, co cư la ticuoi luaih!”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Si-môn alứng yớu án sáng dut lư, co bôn buaiq a-ưi.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Yacơ alứng Yon, acái conh Sê-badê, sáng dut tưi tớq nha-án hôm buaiq ngki. Nha-án ưlla munơi alứng Si-môn te arnáq suo buaiq. Yê-su tông Si-môn idô: “Êq adáh! Te ndô chô-mát, mái lư suo ticuoi arớq mái suo buaiq ndô.”
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Dyơ nha-án pe náq lúq asớr tuoc tớq cóh. Nha-án táh nhéq cứp nốh, dyơ veng tapun Yê-su.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Ndóng Yê-su át tớq mui vel, án tumúh conh a-ái bŏ́q ớp lư. Tư ticuoi ngki hôm Yê-su, án cucúh mpop tớq cuteq chứng mát Yê-su. Án seq te Yê-su idô: “Ưlla ơi! Khán Ưlla ính, Ưlla têq táq dyôn cư cơt bánh.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Yê-su angốh ati capơiq tớq cháq án alứng tông idô: “Cư ính, dyôn mái cơt bánh!”
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Yê-su patáp án idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô. Ma cóq mái pôq apáh cháq mái dyôn ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng me. Alứng mái mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Môi-se khoiq patáp te nsuoi. Ndô la tíc dyôn ticuoi cannŏ́h chom mái khoiq cơt bánh.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Ma arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi ngki cơt rŏ́h mưt-mư. Clứng ticuoi tớq cammáng parnai án tông, alứng nha-án seq án táq bánh máh nốh nha-án a-ái.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Ma Yê-su báq ngốh te ntúq ticuoi át, dyơ pôq cớu nga ntúq anguaq labang.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cato, bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq ticu nga ntúq ngki tưi. Nha-án tớq te cứp vel tớq vúng Ca-lilê, vúng Yudê, alứng te vel pưt Yaru-salem. Yê-su bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án têq táq bánh máh ticuoi a-ái tớq ntúq ngki.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Bôn máh ticuoi conh crang munáq conh a-ái cớng tớq carrang. Nha-án ính mot tớq dúng ính dŏq án chứng mát Yê-su.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Ma bôn clứng ticuoi át tớq dúng khoiq tot dyơ; iki nha-án lớiq chom na mmo ính mot. Dyơ nha-án crang asớr ticuoi a-ái tớq mpuong dúng. Nha-án pốh mpuong dúng alứng atiar carrang conh a-ái asiar pandi ticuoi clứng chứng mát Yê-su.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Tư Yê-su hôm nha-án lư tin, iki án tông ticuoi a-ái idô: “Yớu ơi! Luaih mái, cư táh dyôn!”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Thới sái rit alứng ticuoi Pha-rasi parngíh tớq mít nha-án idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi? Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Co lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki; dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq pang ndô alứng têq táh luaih dyôn ticuoi.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Ndóng ngki táp ticuoi a-ái ngki yôr tayứng chứng mát máh ticuoi. Án ial dual carrang alứng án chô nga dúng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut alứng adáh lư. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng alứng tông idô: “Ingái ndô he khoiq hôm arnáq sileh lư!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq tớq carna, án hôm munáq conh nốh Lê-vi, ticu tớq dúng ngai ial práq thêq, co án la ticuoi ial práq thêq. Yê-su yua án idô: “Mái veng cư!”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Lê-vi táh nhéq máh crơng án, dyơ án yôr tayứng alứng veng tapun Yê-su.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Cua ngki Lê-vi táq mui pêl pưt ráp Yê-su. Bôn clứng ticuoi, díh máh ticuoi ial práq thêq hơ tớq cha alứng nha-án.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq top rian te Yê-su, idô: “Imo inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Cư lớiq bôn tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih, dyôn têq nha-án ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit tông Yê-su idô: “Máh top rian te Yon, a-ưi pêl nha-án ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng cớu. Máh ticuoi rian te top Pha-rasi la táq muchứng ngki tưi. Ma top rian te thới, ngki cha ngoiq níc.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Ma tư ngai dông án nga cannŏ́h, iki yớu án ót tanna, dŏq ayư lieh án.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Yê-su tông tớq parnai acám loi idô: “Lớiq bôn nnáu haq mui mêng prới te au tamme, dyơ dyih cupêl tớq au anhoh. Khán nha-án táq iki, au tamme cơt rúng, alứng campêl lớiq bôn tarmot alứng au anhoh.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Alứng lớiq bôn nnáu cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán nha-án táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Ma sieu tamme cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Lư lớiq bôn nnáu ính ngoiq sieu tamme, khán án khoiq ngoiq sieu tieq dyơ, co án ính tông idô: ‘Sieu tieq iam hơn.’”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.