Lucas 5

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bôn mui ingái Yê-su tayứng tumán tor dơq clóng Canê-saret. Bôn clứng ticuoi, munáq tarsón munáq, ính át tumán Yê-su, alứng ính cammáng án cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Yê-su hôm bar lám tuoc tumán tor dơq. Ticuoi báq suo buaiq khoiq pachít tuoc ntúq ngki. Dyơ nha-án pieh mben.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Yê-su sớr tớq tuoc Si-môn, alứng án seq Si-môn dông angốh yông biq te tor. Án ticu tớq tuoc, dyơ án cato máh ticuoi ndon át tớq tor.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Cua án cato, án yua Si-môn idô: “Mái cor angốh tuoc mái nga ntúq dơq sru. Dyơ inha lai mben.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Si-môn ôi án idô: “Thới ơi! He khoiq táq nhéq idáu, ma lớiq bôn chuot amớh. Ma khán thới yua, ngki cư lư lai mben.”
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Tư nha-án lai, buaiq chuot mben a-ưi lư; mben tumán ính tarhaq.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Nha-án cavoiq alứng tubau yớu te muoi lám tuoc loi dyôn tớq lôiq buaiq choi nha-án. Yớu ngki tớq choi, alứng nha-án cacháq buaiq pớnh tớq bar lám tuoc, táq dyôn tuoc tumán ính trim.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Tư Si-môn Phi-er hôm arnáq ngki, án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng án tông idô: “Seq Ưlla tôi yông te cư, co cư la ticuoi luaih!”
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Si-môn alứng yớu án sáng dut lư, co bôn buaiq a-ưi.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Yacơ alứng Yon, acái conh Sê-badê, sáng dut tưi tớq nha-án hôm buaiq ngki. Nha-án ưlla munơi alứng Si-môn te arnáq suo buaiq. Yê-su tông Si-môn idô: “Êq adáh! Te ndô chô-mát, mái lư suo ticuoi arớq mái suo buaiq ndô.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Dyơ nha-án pe náq lúq asớr tuoc tớq cóh. Nha-án táh nhéq cứp nốh, dyơ veng tapun Yê-su.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ndóng Yê-su át tớq mui vel, án tumúh conh a-ái bŏ́q ớp lư. Tư ticuoi ngki hôm Yê-su, án cucúh mpop tớq cuteq chứng mát Yê-su. Án seq te Yê-su idô: “Ưlla ơi! Khán Ưlla ính, Ưlla têq táq dyôn cư cơt bánh.”
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Yê-su angốh ati capơiq tớq cháq án alứng tông idô: “Cư ính, dyôn mái cơt bánh!”
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Yê-su patáp án idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô. Ma cóq mái pôq apáh cháq mái dyôn ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng me. Alứng mái mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Môi-se khoiq patáp te nsuoi. Ndô la tíc dyôn ticuoi cannŏ́h chom mái khoiq cơt bánh.”
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Ma arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi ngki cơt rŏ́h mưt-mư. Clứng ticuoi tớq cammáng parnai án tông, alứng nha-án seq án táq bánh máh nốh nha-án a-ái.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Ma Yê-su báq ngốh te ntúq ticuoi át, dyơ pôq cớu nga ntúq anguaq labang.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Bôn mui ingái ndóng Yê-su chón cato, bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq ticu nga ntúq ngki tưi. Nha-án tớq te cứp vel tớq vúng Ca-lilê, vúng Yudê, alứng te vel pưt Yaru-salem. Yê-su bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án têq táq bánh máh ticuoi a-ái tớq ntúq ngki.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Bôn máh ticuoi conh crang munáq conh a-ái cớng tớq carrang. Nha-án ính mot tớq dúng ính dŏq án chứng mát Yê-su.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Ma bôn clứng ticuoi át tớq dúng khoiq tot dyơ; iki nha-án lớiq chom na mmo ính mot. Dyơ nha-án crang asớr ticuoi a-ái tớq mpuong dúng. Nha-án pốh mpuong dúng alứng atiar carrang conh a-ái asiar pandi ticuoi clứng chứng mát Yê-su.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Tư Yê-su hôm nha-án lư tin, iki án tông ticuoi a-ái idô: “Yớu ơi! Luaih mái, cư táh dyôn!”
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Thới sái rit alứng ticuoi Pha-rasi parngíh tớq mít nha-án idô: “Ticuoi ndô la nnáu, ma án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi? Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Co lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki; dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq pang ndô alứng têq táh luaih dyôn ticuoi.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ndóng ngki táp ticuoi a-ái ngki yôr tayứng chứng mát máh ticuoi. Án ial dual carrang alứng án chô nga dúng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut alứng adáh lư. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng alứng tông idô: “Ingái ndô he khoiq hôm arnáq sileh lư!”
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq tớq carna, án hôm munáq conh nốh Lê-vi, ticu tớq dúng ngai ial práq thêq, co án la ticuoi ial práq thêq. Yê-su yua án idô: “Mái veng cư!”
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Lê-vi táh nhéq máh crơng án, dyơ án yôr tayứng alứng veng tapun Yê-su.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Cua ngki Lê-vi táq mui pêl pưt ráp Yê-su. Bôn clứng ticuoi, díh máh ticuoi ial práq thêq hơ tớq cha alứng nha-án.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Ma máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq top rian te Yê-su, idô: “Imo inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih?”
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Cư lớiq bôn tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư tớq nga tudô dŏq arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih, dyôn têq nha-án ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit tông Yê-su idô: “Máh top rian te Yon, a-ưi pêl nha-án ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng cớu. Máh ticuoi rian te top Pha-rasi la táq muchứng ngki tưi. Ma top rian te thới, ngki cha ngoiq níc.”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Ma tư ngai dông án nga cannŏ́h, iki yớu án ót tanna, dŏq ayư lieh án.”
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Yê-su tông tớq parnai acám loi idô: “Lớiq bôn nnáu haq mui mêng prới te au tamme, dyơ dyih cupêl tớq au anhoh. Khán nha-án táq iki, au tamme cơt rúng, alứng campêl lớiq bôn tarmot alứng au anhoh.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Alứng lớiq bôn nnáu cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán nha-án táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Ma sieu tamme cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Lư lớiq bôn nnáu ính ngoiq sieu tamme, khán án khoiq ngoiq sieu tieq dyơ, co án ính tông idô: ‘Sieu tieq iam hơn.’”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.