Lucas 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tư Yê-su chô te dơq crong Yôr-dan, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Arvai ngki dông án pôq nga ntúq aih.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Át ngki yang Satán án ndon sút nhéq yang saq tớq chim Yê-su nhéq puan chít ingái puan chít idáu co ính tardông Yê-su táq luaih. Nhéq máh ingái ngki, Yê-su lớiq bôn cha amớh. Vít ngki Yê-su sáng pinhaih.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Yang Satán tông Yê-su idô: “Khán mái lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, áu mái táq búl ndô dyôn cơt crơng tanna.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ma Yê-su ôi án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran idô:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Dyơ yang Satán dông Yê-su sớr tớq cóh. Án apáh dyôn Yê-su me nhéq tưh cruong tớq cúc cuteq ndô mui carbáih mát sớng.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Alứng yang Satán tông idô: “Lư cư dyôn mái sút nhéq tưh cruong ndô, alứng cư dyôn mái bôn máh ntưn tớq cruong ndô, co ngai khoiq mŏp dyôn cư cơt ưlla cứp cruong ndô. Nnáu cư ính dyôn la cư dyôn.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Khán mái chóh tarcol sang cư, cư lư mŏp nhéq dyôn a mái.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ma Yê-su ôi lieh idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran idô:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Dyơ yang Satán dông Yê-su mot tớq vel Yaru-salem. Án dyôn Yê-su sớr tayứng tớq mpuong Dúng Sang Pưt ayống lư. Alứng án tông idô: “Khán mái lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, áu mái póng asiar,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran idô:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Nha-án lư dơ mái na ati nha-án,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ma Yê-su ôi lieh idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyơ idô:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Cua yang Satán chim Yê-su cứp nốh, dyơ án tôi te Yê-su alứng pớn ingái tatun loi.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Dyơ Yê-su chô nga vúng Ca-lilê, alứng án bôn chức te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ arnáq ngki cơt parhanh cứp ntúq paniar ngki.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Án cato tớq dúng rum tớq vúng ngki, alứng cứp náq ticuoi át tớq ngki ayô án.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Dyơ Yê-su pôq nga vel Na-saret, la vel án át te ndóng án yôl két. Tớq Ingái Angô án mot tớq dúng rum arớq án báq táq te nling. Án tayứng ính dŏc te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng chứng mát máh ticuoi tớq dúng rum.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Bôn ticuoi avôi nga án tám uráq Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te inớh. Án pốh uráq ngki, alứng án suo ntúq Ê-sai taran idô:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Arvai án cơt sút tớq mít cannính cư,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Alứng án yua cư tông te cumo ndon Ưlla ính tớq choi tamống ticuoi!”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Cua Yê-su dŏc máh parnai ngki, dyơ án catứp tám uráq alứng avôi lieh nga ticuoi táq arnáq tớq dúng rum ngki, dyơ án ticu. Cứp náq ticuoi tớq dúng rum me clớn nga án.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Án tông nha-án idô: “Máh parnai inha sáng cư dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng, lư cơt tarvớiq tớq ingái ndô.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Dyơ máh ticuoi táq-ntêr ŏ te Yê-su, alứng nha-án sáng dut lư máh parnai án tông êm ŏ lư. Nha-án munáq plốh munáq idô: “Ticuoi ndô la acái conh Yô-sep, lớiq?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Yê-su tông nha-án idô: “Dáh lơ inha ial parnai acám ính tông cư idô: ‘Ticuoi báq palai ơi! Áu mái palai cháq mái bôm.’ Alứng dáh lơ inha parngíh ính tông cư idô: ‘He khoiq sáng dyơ te máh arnáq sileh mái táq tớq vel Cabê-na-um. Ma hoi-ngki he seq mái táq muchứng ngki tưi tớq vel mái.’”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Yê-su tông loi idô: “Cư tông inha arlớih lư, máh ticuoi át mui vel alứng ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, nha-án lớiq bôn dyám náp ticuoi tang ngcang ngki.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Alứng cư tông inha arlớih lư idô, tớq pang Ê-li bôn a-ưi cán cammai tớq cruong Isa-ra-el, ndóng pilŏ́ng lớiq bôn bo nhéq pe cumo tupát kisái. Iki máh ticuoi tớq cruong ngki cơt pinhaih lư, ớq crơng tanna cha.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq bôn yua Ê-li pôq nga cán cammai tớq cruong Isa-ra-el. Án yua Ê-li pôq nga mui náq cán cammai tớq vel Sarê-phat, tumán vel Sadôn.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ê-li-sa la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Tớq pang án, bôn a-ưi náq ticuoi a-ái bŏ́q tớq cruong Isa-ra-el. Ma nha-án lớiq bôn cơt bánh; bôn nưm munáq ticuoi a-ái bŏ́q te cruong Si-ri sớng cơt bánh, nốh Naman.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tớq máh ticuoi tớq dúng rum sáng Yê-su tông iki, nha-án nháih lư ada Yê-su.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Nha-án yôr tayứng mui parrứh, dyơ nha-án ndŏ́h Yê-su te dúng rum, alứng dông án nga culái tieh vel. Vel nha-án át tớq cóh. Nha-án dông án nga acáng ính kitúh án te plô acáng ngki.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ma Yê-su pôq plian pandi ticuoi clứng, dyơ án loiq ngốh viang te top nha-án.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Cua ngki Yê-su pôq nga vel Cabê-na-um, vúng Ca-lilê. Tớq Ingái Angô án cato máh ticuoi tớq vel ngki.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Máh ticuoi ngki sáng dut lư te parnai án tông, co án tông arớq ticuoi bôn chức lư.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Tớq dúng rum ngki bôn munáq conh bôn yang saq piyúh. Án hiar yứng lư idô:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Imo inha ính táq ada he, Yê-su te vel Na-saret? Inha tớq nga tudô ính cachet he lớiq? Cư acớl inha tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng inha la án ndon práh ŏ lư.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Yê-su dyŏq yang saq idô: “Êq tacang! Mái ngốh viang te cháq ticuoi ndô!”
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Máh ticuoi ndon hôm arnáq ngki sáng dut lư, dyơ munáq plốh munáq idô: “Parnai amớh án tông ma laq lư? Ticuoi ndô bôn chức têq chuih angốh yang saq te cháq ticuoi, alứng yang saq peh án!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Dyơ parnai nha-án táq-ntêr te Yê-su cơt rŏ́h mưt-mư cứp ntúq tớq máh vel ngki.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yê-su ngốh te dúng rum, dyơ mot tớq dúng Si-môn. Cuya-cán Si-môn a-ái atóq cháq ớp lư. Dyơ nha-án seq Yê-su táq bánh cuya-cán Si-môn.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Yê-su tayứng tumán ayáq ngki alứng yua callong a-ái ngki ngốh. Dyơ ayáq ngki cơt bánh lieh; án rap yôr táq tanna dyôn tumoi cha.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Tớq pandang plot dyơ, ngai dông clứng ticuoi bôn a-ưi nốh a-ái tớq nga Yê-su. Án capơiq tớq cháq máh ticuoi a-ái, dyơ máh ticuoi a-ái ngki cơt bánh.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Án chuih yang saq dyôn ngốh te máh cháq ticuoi hơ. Yang saq ngki hiar alứng tông idô: “Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng!”
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ang iláih mbơiq sưm-turưm Yê-su ngốh te vel ngki. Dyơ án pôq nga ntúq aih. Bôn clứng ticuoi suo án; ndóng nha-án tumúh án, nha-án seq án êq ngốh te vel nha-án.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Cư cóq pôq cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút dyôn vel cannŏ́h chom tưi. A-ám cư yua cư tớq nga tudô la co te arnáq ngki.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Iki Yê-su cato tớq máh dúng rum chôp ntúq ticuoi Isa-ra-el át.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.