Lucas 24
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Ingái mui, tớq tún tatun, te cláih lư máh cán ngki pôq nga ping Yê-su. Nha-án dông máh crơng thum ndon nha-án khoiq thuan.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Nha-án hôm búl catáng ngáh ping khoiq ngai vih angốh.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ma tư nha-án mot tớq callúng ping, nha-án lớiq hôm nnáng cumuiq Yê-su.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nha-án át tayứng ngki co sáng dut lư. Ma ndóng ngki táp nha-án hôm bar náq conh sứp au clŏq lư tarbal mát.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Máh cán ngki sáng adáh lư, dyơ nha-án tangngop nga cuteq. Ma conh ngki tông nha-án idô: “Imo inha suo ticuoi tumống tớq ntúq ndô? Ntúq ndô ngai dŏq nưm ticuoi cuchet sớng.
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Án ndon inha suo, án lớiq át ndô; án khoiq tumống lieh dyơ. Inha ayư, amớh án khoiq tông inha ndóng án yôl át alứng inha tớq vúng Ca-lilê.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Án tông idô: ‘Acái Yang Cơt Ticuoi cóq tớq nga ati ticuoi saq. Nha-án cachet án na téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.’”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Iki máh cán ngki ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Dyơ nha-án chô te ping. Nha-án táq-ntêr lieh máh nốh ngki dyôn top mui chít la mui náq rian te Yê-su chom. Alứng nha-án táq-ntêr dyôn máh ticuoi cannŏ́h hơ chom.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Máh cán ndon táq-ntêr máh nốh ngki dyôn top dyưng ati Yê-su chom, la Mari te vel Mac-dala, Yô-ana, Mari a-i Yacơ, alứng máh cán cannŏ́h ndon pôq alứng nha-án.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ma top rian te Yê-su lớiq náp parnai máh cán ngki táq-ntêr. Nha-án parngíh máh cán ngki chóng táq-ntêr sớng.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Phi-er yôr tayứng. Án talúh táp nga ping Yê-su. Án tangngop lileng tớq ping, án hôm nưm prới nnŏ́h sớng. Dyơ án chô, alứng án sáng dut lư tớq mít án te arnáq ndô.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ingái ngki táp bôn bar náq rian te Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel Êm-ma-ut. Vel ngki yông te vel Yaru-salem sám mui chít la mui ki-lô-met.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ndóng nha-án pôq, munáq táq-ntêr alứng munáq te máh arnáq khoiq cơt.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr iki, Yê-su táp pôq munơi alứng nha-án.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Nha-án hôm Yê-su, ma nha-án lớiq acớl.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yê-su plốh nha-án idô: “Callong amớh inha tarlái te idứh?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Munáq te bar náq ngki, nốh Clêu-ba, án plốh idô: “Nưm munáq mái táp te máh ticuoi tumoi ndon át tớq vel Yaru-salem ma lớiq chom te arnáq ngai táq tớq bar pe ingái ndô lớiq?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Yê-su plốh án: “Arnáq amớh ngai táq?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon sút he, nha-án yua ngai cachet án na téh tớq along calláng.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ma nsuoi te ngki, he tin lư án la ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Te máh arnáq ngki cơt khoiq bôn pe ingái ndô dyơ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Alứng bôn cán te top he táq-ntêr a he te arnáq ndon táq dyôn he sáng dut lư. Nha-án pôq te cláih lư nga ping Yê-su,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ma nha-án lớiq hôm cumuiq Yê-su. Dyơ nha-án tớq nga he alứng táq-ntêr dyôn he chom te nha-án khoiq hôm tarneng, alứng te tarneng ngki tông dyôn nha-án chom la Yê-su khoiq tumống lieh dyơ.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bôn ticuoi cannŏ́h te top he pôq nga ping. Alứng nha-án hôm arớq máh cán ngki khoiq táq-ntêr, ma nha-án lớiq hôm Yê-su.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Dyơ Yê-su tông nha-án idô: “Achơ lư inha, alứng dyut lư inha tin máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Imo inha lớiq chom Crit cóq chiuq callong dieiq arức ndô? Cua ngki án bôn ráp chức ang-ưr lư.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Dyơ Yê-su tabớq roih lieh te parnai Môi-se taran tingôi tớq máh parnai ticuoi tang ngcang khoiq tông, dyôn nha-án chom nhéq te máh tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te án.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Tumán nha-án ính tớq nga vel nha-án ính pôq, ma Yê-su táq náh-nnan ính pôq tilớt vel ngki.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ma nha-án cayúng Yê-su alứng tông idô: “Seq mái át alứng he avai. Khoiq ibư alứng tumán idáu dyơ.”
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Tớq nha-án ticu chicha, Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ án péq beng alứng avôi dyôn nha-án cha.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ndóng ngki táp nha-án apúh alứng acớl Yê-su. Ma Yê-su palláiq táp, nha-án lớiq hôm nnáng án.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Nha-án munáq táq-ntêr ada munáq idô: “Lư lớiq, mít cannính he sáng bui tamprơl ndóng án táq-ntêr ingái ndô tớq carna, alứng ndóng án angốh ngê dyôn he chom te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Dyơ nha-án tiyốq píh chô lieh táp nga vel Yaru-salem. Nha-án tumúh top mui chít la mui náq rian te Yê-su át rum munơi alứng ticuoi cannŏ́h.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Iki nha-án bôn sáng tưi te máh top rum ngki táq-ntêr idô: “Lư simớt, Ưlla he khoiq tumống lieh dyơ! Si-môn khoiq tumúh án.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Dyơ bar náq ngki loi táq-ntêr dyôn máh ticuoi ndon rum ngki chom te máh arnáq nha-án khoiq hôm tớq carna, alứng te arnáq nha-án acớl Yê-su ndóng án péq beng.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Nha-án yôl táq-ntêr iki, to Yê-su táp palôh pandi nha-án. Alứng án tông nha-án idô: “Inha át ien ŏ.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ma nha-án adáh alứng dyandyír, co nha-án parngíh cumuiq Yê-su lánh nha-án.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha adáh? Alứng imo inha mamu?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Inha me nga dyưng ati cư. Lư cháq cư táp. Inha tớq capơiq me, dyơ inha chom cư la ticuoi, co cumuiq lớiq bôn sáiq alứng nghang arớq cư.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Cua Yê-su tông iki, án apáh dyôn nha-án me dyưng ati án.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nha-án yôl iyốh tin, co nha-án sáng bui alứng sáng dut lư. Iki Yê-su plốh nha-án idô: “Tớq ntúq ndô inha bôn crơng tanna lớiq?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Nha-án dyôn nga án mui béq buaiq ớng.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Iki án ial cha buaiq ngki chứng mát nha-án táp.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh callong ndô cư tông inha ndóng cư nnáng át alứng inha. Cư khoiq tông inha, cóq cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te cư tớq phep rit Môi-se, tớq parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng tớq tám uráq Parnai Cứh Ayô te inớh.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Dyơ án cato arlớih lư dyôn nha-án apúh te máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Án tông nha-án idô: “Khoiq ngai taran dyơ te Crit cóq chiuq a-ưi arnáq dieiq arức, alứng ngai cachet án, ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh te cuchet.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Alứng nhơ te nốh án, cóq ngai pôq cato dyôn cứp cruong chom, ticuoi cóq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih nha-án. Tôm lư, cóq ngai cato tớq vel pưt Yaru-salem.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Inha táp cư dyôn dông parnai ndô, co inha khoiq hôm máh arnáq ndô.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Cư táp dyôn inha bôn máh nốh A-ám cư khoiq ưq ính dyôn inha. Ma cóq inha át pớn tớq vel Yaru-salem avai, dyôn tingôi inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng siar át alứng inha.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Dyơ Yê-su dông nha-án ngốh te vel ngki, pôq nga vel Bê-thani loi. Án payơ bar pa ati alứng tông callong bún dyôn nha-án.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ndóng án yôl tông callong bún dyôn nha-án, án ngốh te nha-án alứng án sớr nga pilŏ́ng.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Nha-án sang tám án; dyơ nha-án chô lieh nga vel Yaru-salem, alứng sáng bui lư.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Nha-án pôq níc nga Dúng Sang Pưt dŏq ayô alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.