Lucas 24
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Ingái mui, tớq tún tatun, te cláih lư máh cán ngki pôq nga ping Yê-su. Nha-án dông máh crơng thum ndon nha-án khoiq thuan.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Nha-án hôm búl catáng ngáh ping khoiq ngai vih angốh.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ma tư nha-án mot tớq callúng ping, nha-án lớiq hôm nnáng cumuiq Yê-su.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nha-án át tayứng ngki co sáng dut lư. Ma ndóng ngki táp nha-án hôm bar náq conh sứp au clŏq lư tarbal mát.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Máh cán ngki sáng adáh lư, dyơ nha-án tangngop nga cuteq. Ma conh ngki tông nha-án idô: “Imo inha suo ticuoi tumống tớq ntúq ndô? Ntúq ndô ngai dŏq nưm ticuoi cuchet sớng.
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Án ndon inha suo, án lớiq át ndô; án khoiq tumống lieh dyơ. Inha ayư, amớh án khoiq tông inha ndóng án yôl át alứng inha tớq vúng Ca-lilê.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Án tông idô: ‘Acái Yang Cơt Ticuoi cóq tớq nga ati ticuoi saq. Nha-án cachet án na téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Iki máh cán ngki ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Dyơ nha-án chô te ping. Nha-án táq-ntêr lieh máh nốh ngki dyôn top mui chít la mui náq rian te Yê-su chom. Alứng nha-án táq-ntêr dyôn máh ticuoi cannŏ́h hơ chom.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Máh cán ndon táq-ntêr máh nốh ngki dyôn top dyưng ati Yê-su chom, la Mari te vel Mac-dala, Yô-ana, Mari a-i Yacơ, alứng máh cán cannŏ́h ndon pôq alứng nha-án.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ma top rian te Yê-su lớiq náp parnai máh cán ngki táq-ntêr. Nha-án parngíh máh cán ngki chóng táq-ntêr sớng.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Phi-er yôr tayứng. Án talúh táp nga ping Yê-su. Án tangngop lileng tớq ping, án hôm nưm prới nnŏ́h sớng. Dyơ án chô, alứng án sáng dut lư tớq mít án te arnáq ndô.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ingái ngki táp bôn bar náq rian te Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel Êm-ma-ut. Vel ngki yông te vel Yaru-salem sám mui chít la mui ki-lô-met.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ndóng nha-án pôq, munáq táq-ntêr alứng munáq te máh arnáq khoiq cơt.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr iki, Yê-su táp pôq munơi alứng nha-án.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Nha-án hôm Yê-su, ma nha-án lớiq acớl.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yê-su plốh nha-án idô: “Callong amớh inha tarlái te idứh?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Munáq te bar náq ngki, nốh Clêu-ba, án plốh idô: “Nưm munáq mái táp te máh ticuoi tumoi ndon át tớq vel Yaru-salem ma lớiq chom te arnáq ngai táq tớq bar pe ingái ndô lớiq?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yê-su plốh án: “Arnáq amớh ngai táq?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon sút he, nha-án yua ngai cachet án na téh tớq along calláng.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ma nsuoi te ngki, he tin lư án la ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Te máh arnáq ngki cơt khoiq bôn pe ingái ndô dyơ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Alứng bôn cán te top he táq-ntêr a he te arnáq ndon táq dyôn he sáng dut lư. Nha-án pôq te cláih lư nga ping Yê-su,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ma nha-án lớiq hôm cumuiq Yê-su. Dyơ nha-án tớq nga he alứng táq-ntêr dyôn he chom te nha-án khoiq hôm tarneng, alứng te tarneng ngki tông dyôn nha-án chom la Yê-su khoiq tumống lieh dyơ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Bôn ticuoi cannŏ́h te top he pôq nga ping. Alứng nha-án hôm arớq máh cán ngki khoiq táq-ntêr, ma nha-án lớiq hôm Yê-su.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Dyơ Yê-su tông nha-án idô: “Achơ lư inha, alứng dyut lư inha tin máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Imo inha lớiq chom Crit cóq chiuq callong dieiq arức ndô? Cua ngki án bôn ráp chức ang-ưr lư.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Dyơ Yê-su tabớq roih lieh te parnai Môi-se taran tingôi tớq máh parnai ticuoi tang ngcang khoiq tông, dyôn nha-án chom nhéq te máh tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te án.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Tumán nha-án ính tớq nga vel nha-án ính pôq, ma Yê-su táq náh-nnan ính pôq tilớt vel ngki.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ma nha-án cayúng Yê-su alứng tông idô: “Seq mái át alứng he avai. Khoiq ibư alứng tumán idáu dyơ.”
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Tớq nha-án ticu chicha, Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ án péq beng alứng avôi dyôn nha-án cha.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ndóng ngki táp nha-án apúh alứng acớl Yê-su. Ma Yê-su palláiq táp, nha-án lớiq hôm nnáng án.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Nha-án munáq táq-ntêr ada munáq idô: “Lư lớiq, mít cannính he sáng bui tamprơl ndóng án táq-ntêr ingái ndô tớq carna, alứng ndóng án angốh ngê dyôn he chom te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Dyơ nha-án tiyốq píh chô lieh táp nga vel Yaru-salem. Nha-án tumúh top mui chít la mui náq rian te Yê-su át rum munơi alứng ticuoi cannŏ́h.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Iki nha-án bôn sáng tưi te máh top rum ngki táq-ntêr idô: “Lư simớt, Ưlla he khoiq tumống lieh dyơ! Si-môn khoiq tumúh án.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Dyơ bar náq ngki loi táq-ntêr dyôn máh ticuoi ndon rum ngki chom te máh arnáq nha-án khoiq hôm tớq carna, alứng te arnáq nha-án acớl Yê-su ndóng án péq beng.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nha-án yôl táq-ntêr iki, to Yê-su táp palôh pandi nha-án. Alứng án tông nha-án idô: “Inha át ien ŏ.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ma nha-án adáh alứng dyandyír, co nha-án parngíh cumuiq Yê-su lánh nha-án.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha adáh? Alứng imo inha mamu?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Inha me nga dyưng ati cư. Lư cháq cư táp. Inha tớq capơiq me, dyơ inha chom cư la ticuoi, co cumuiq lớiq bôn sáiq alứng nghang arớq cư.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Cua Yê-su tông iki, án apáh dyôn nha-án me dyưng ati án.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Nha-án yôl iyốh tin, co nha-án sáng bui alứng sáng dut lư. Iki Yê-su plốh nha-án idô: “Tớq ntúq ndô inha bôn crơng tanna lớiq?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Nha-án dyôn nga án mui béq buaiq ớng.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Iki án ial cha buaiq ngki chứng mát nha-án táp.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh callong ndô cư tông inha ndóng cư nnáng át alứng inha. Cư khoiq tông inha, cóq cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te cư tớq phep rit Môi-se, tớq parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng tớq tám uráq Parnai Cứh Ayô te inớh.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Dyơ án cato arlớih lư dyôn nha-án apúh te máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Án tông nha-án idô: “Khoiq ngai taran dyơ te Crit cóq chiuq a-ưi arnáq dieiq arức, alứng ngai cachet án, ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh te cuchet.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Alứng nhơ te nốh án, cóq ngai pôq cato dyôn cứp cruong chom, ticuoi cóq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih nha-án. Tôm lư, cóq ngai cato tớq vel pưt Yaru-salem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Inha táp cư dyôn dông parnai ndô, co inha khoiq hôm máh arnáq ndô.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Cư táp dyôn inha bôn máh nốh A-ám cư khoiq ưq ính dyôn inha. Ma cóq inha át pớn tớq vel Yaru-salem avai, dyôn tingôi inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng siar át alứng inha.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Dyơ Yê-su dông nha-án ngốh te vel ngki, pôq nga vel Bê-thani loi. Án payơ bar pa ati alứng tông callong bún dyôn nha-án.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ndóng án yôl tông callong bún dyôn nha-án, án ngốh te nha-án alứng án sớr nga pilŏ́ng.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Nha-án sang tám án; dyơ nha-án chô lieh nga vel Yaru-salem, alứng sáng bui lư.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Nha-án pôq níc nga Dúng Sang Pưt dŏq ayô alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.