Lucas 24
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Ingái mui, tớq tún tatun, te cláih lư máh cán ngki pôq nga ping Yê-su. Nha-án dông máh crơng thum ndon nha-án khoiq thuan.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Nha-án hôm búl catáng ngáh ping khoiq ngai vih angốh.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ma tư nha-án mot tớq callúng ping, nha-án lớiq hôm nnáng cumuiq Yê-su.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nha-án át tayứng ngki co sáng dut lư. Ma ndóng ngki táp nha-án hôm bar náq conh sứp au clŏq lư tarbal mát.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Máh cán ngki sáng adáh lư, dyơ nha-án tangngop nga cuteq. Ma conh ngki tông nha-án idô: “Imo inha suo ticuoi tumống tớq ntúq ndô? Ntúq ndô ngai dŏq nưm ticuoi cuchet sớng.
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Án ndon inha suo, án lớiq át ndô; án khoiq tumống lieh dyơ. Inha ayư, amớh án khoiq tông inha ndóng án yôl át alứng inha tớq vúng Ca-lilê.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Án tông idô: ‘Acái Yang Cơt Ticuoi cóq tớq nga ati ticuoi saq. Nha-án cachet án na téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Iki máh cán ngki ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Dyơ nha-án chô te ping. Nha-án táq-ntêr lieh máh nốh ngki dyôn top mui chít la mui náq rian te Yê-su chom. Alứng nha-án táq-ntêr dyôn máh ticuoi cannŏ́h hơ chom.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Máh cán ndon táq-ntêr máh nốh ngki dyôn top dyưng ati Yê-su chom, la Mari te vel Mac-dala, Yô-ana, Mari a-i Yacơ, alứng máh cán cannŏ́h ndon pôq alứng nha-án.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ma top rian te Yê-su lớiq náp parnai máh cán ngki táq-ntêr. Nha-án parngíh máh cán ngki chóng táq-ntêr sớng.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Phi-er yôr tayứng. Án talúh táp nga ping Yê-su. Án tangngop lileng tớq ping, án hôm nưm prới nnŏ́h sớng. Dyơ án chô, alứng án sáng dut lư tớq mít án te arnáq ndô.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ingái ngki táp bôn bar náq rian te Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel Êm-ma-ut. Vel ngki yông te vel Yaru-salem sám mui chít la mui ki-lô-met.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ndóng nha-án pôq, munáq táq-ntêr alứng munáq te máh arnáq khoiq cơt.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr iki, Yê-su táp pôq munơi alứng nha-án.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Nha-án hôm Yê-su, ma nha-án lớiq acớl.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yê-su plốh nha-án idô: “Callong amớh inha tarlái te idứh?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Munáq te bar náq ngki, nốh Clêu-ba, án plốh idô: “Nưm munáq mái táp te máh ticuoi tumoi ndon át tớq vel Yaru-salem ma lớiq chom te arnáq ngai táq tớq bar pe ingái ndô lớiq?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yê-su plốh án: “Arnáq amớh ngai táq?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon sút he, nha-án yua ngai cachet án na téh tớq along calláng.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ma nsuoi te ngki, he tin lư án la ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Te máh arnáq ngki cơt khoiq bôn pe ingái ndô dyơ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Alứng bôn cán te top he táq-ntêr a he te arnáq ndon táq dyôn he sáng dut lư. Nha-án pôq te cláih lư nga ping Yê-su,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ma nha-án lớiq hôm cumuiq Yê-su. Dyơ nha-án tớq nga he alứng táq-ntêr dyôn he chom te nha-án khoiq hôm tarneng, alứng te tarneng ngki tông dyôn nha-án chom la Yê-su khoiq tumống lieh dyơ.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Bôn ticuoi cannŏ́h te top he pôq nga ping. Alứng nha-án hôm arớq máh cán ngki khoiq táq-ntêr, ma nha-án lớiq hôm Yê-su.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Dyơ Yê-su tông nha-án idô: “Achơ lư inha, alứng dyut lư inha tin máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh.
25 Então ele lhes disse:
26 Imo inha lớiq chom Crit cóq chiuq callong dieiq arức ndô? Cua ngki án bôn ráp chức ang-ưr lư.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Dyơ Yê-su tabớq roih lieh te parnai Môi-se taran tingôi tớq máh parnai ticuoi tang ngcang khoiq tông, dyôn nha-án chom nhéq te máh tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te án.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Tumán nha-án ính tớq nga vel nha-án ính pôq, ma Yê-su táq náh-nnan ính pôq tilớt vel ngki.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ma nha-án cayúng Yê-su alứng tông idô: “Seq mái át alứng he avai. Khoiq ibư alứng tumán idáu dyơ.”
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tớq nha-án ticu chicha, Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ án péq beng alứng avôi dyôn nha-án cha.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ndóng ngki táp nha-án apúh alứng acớl Yê-su. Ma Yê-su palláiq táp, nha-án lớiq hôm nnáng án.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Nha-án munáq táq-ntêr ada munáq idô: “Lư lớiq, mít cannính he sáng bui tamprơl ndóng án táq-ntêr ingái ndô tớq carna, alứng ndóng án angốh ngê dyôn he chom te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Dyơ nha-án tiyốq píh chô lieh táp nga vel Yaru-salem. Nha-án tumúh top mui chít la mui náq rian te Yê-su át rum munơi alứng ticuoi cannŏ́h.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Iki nha-án bôn sáng tưi te máh top rum ngki táq-ntêr idô: “Lư simớt, Ưlla he khoiq tumống lieh dyơ! Si-môn khoiq tumúh án.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Dyơ bar náq ngki loi táq-ntêr dyôn máh ticuoi ndon rum ngki chom te máh arnáq nha-án khoiq hôm tớq carna, alứng te arnáq nha-án acớl Yê-su ndóng án péq beng.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Nha-án yôl táq-ntêr iki, to Yê-su táp palôh pandi nha-án. Alứng án tông nha-án idô: “Inha át ien ŏ.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ma nha-án adáh alứng dyandyír, co nha-án parngíh cumuiq Yê-su lánh nha-án.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha adáh? Alứng imo inha mamu?
38 Mas ele lhes disse:
39 Inha me nga dyưng ati cư. Lư cháq cư táp. Inha tớq capơiq me, dyơ inha chom cư la ticuoi, co cumuiq lớiq bôn sáiq alứng nghang arớq cư.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Cua Yê-su tông iki, án apáh dyôn nha-án me dyưng ati án.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nha-án yôl iyốh tin, co nha-án sáng bui alứng sáng dut lư. Iki Yê-su plốh nha-án idô: “Tớq ntúq ndô inha bôn crơng tanna lớiq?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Nha-án dyôn nga án mui béq buaiq ớng.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Iki án ial cha buaiq ngki chứng mát nha-án táp.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh callong ndô cư tông inha ndóng cư nnáng át alứng inha. Cư khoiq tông inha, cóq cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te cư tớq phep rit Môi-se, tớq parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng tớq tám uráq Parnai Cứh Ayô te inớh.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Dyơ án cato arlớih lư dyôn nha-án apúh te máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Án tông nha-án idô: “Khoiq ngai taran dyơ te Crit cóq chiuq a-ưi arnáq dieiq arức, alứng ngai cachet án, ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh te cuchet.
46 E disse-lhes:
47 Alứng nhơ te nốh án, cóq ngai pôq cato dyôn cứp cruong chom, ticuoi cóq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih nha-án. Tôm lư, cóq ngai cato tớq vel pưt Yaru-salem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Inha táp cư dyôn dông parnai ndô, co inha khoiq hôm máh arnáq ndô.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Cư táp dyôn inha bôn máh nốh A-ám cư khoiq ưq ính dyôn inha. Ma cóq inha át pớn tớq vel Yaru-salem avai, dyôn tingôi inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng siar át alứng inha.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Dyơ Yê-su dông nha-án ngốh te vel ngki, pôq nga vel Bê-thani loi. Án payơ bar pa ati alứng tông callong bún dyôn nha-án.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ndóng án yôl tông callong bún dyôn nha-án, án ngốh te nha-án alứng án sớr nga pilŏ́ng.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Nha-án sang tám án; dyơ nha-án chô lieh nga vel Yaru-salem, alứng sáng bui lư.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Nha-án pôq níc nga Dúng Sang Pưt dŏq ayô alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.