Lucas 23

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndóng ngki nhéq top sút ngki dông asuoi Yê-su nga Phi-lat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Tớq ntúq ngki nha-án cauq apít Yê-su idô: “He tumúh ticuoi ndô tardông ticuoi tớq cruong he táq lớiq ŏ, alứng án dyŏq idô: ‘Inha êq dyôn práq thêq nga puo ticuoi Rô-ma.’ Díh án ngin án táp la Crit, puo ticuoi Isa-ra-el.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Phi-lat plốh Yê-su: “Lư ma lớiq, mái la puo ticuoi Isa-ra-el?”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Dyơ Phi-lat tông máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi prái idô: “Cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh te ticuoi ndô.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ma nha-án yua níc Phi-lat dyôn táq Yê-su. Nha-án tông idô: “Ticuoi ndô pôq chuoq rúc chôp cruong Isa-ra-el. Tôm lư án chuoq rúc tớq vúng Ca-lilê. Ma hoi-ngki án pôq chuoq rúc tudô loi.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Tư Phi-lat sáng nha-án tông iki, án plốh nha-án idô: Yê-su la ticuoi te vúng Ca-lilê, lớiq?
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Tư Phi-lat chom Yê-su la ticuoi Ca-lilê. Iki án chom, ticuoi sút Yê-su la puo Hê-rôt An-tipa. Dyơ án yua ngai dông Yê-su nga Hê-rôt, co ingái ngki Hê-rôt át tớq vel pưt Yaru-salem tưi.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Tư Hê-rôt hôm Yê-su, án sáng ơn lư. Co khoiq dưnh lư dyơ án ính tumúh Yê-su, co án khoiq sáng a-ưi nốh ngai táq-ntêr te Yê-su, alứng án ngcong bôn hôm Yê-su táq arnáq sileh.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Dyơ án plốh Yê-su a-ưi callong. Ma Yê-su lớiq ôi án mui callong amớh.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit tayứng cauq chuoq níc Yê-su.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Dyơ Hê-rôt alứng líng án táq Yê-su arớq táq ada mbớr-plŏng. Alứng nha-án ayê tar-ac án hơ. Nha-án asứp án au thor arớq puo báq sứp. Dyơ nha-án dyôn ngai asuoi lieh án nga Phi-lat.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Náp te ingái ngki Hê-rôt cơt artoi lieh alứng Phi-lat, co te nsuoi nha-án munáq tar-uan ada munáq.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Dyơ Phi-lat pachúng lieh máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút te cứp arnáq, alứng máh ticuoi prái;
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 alứng án tông ada nha-án idô: “Inha dông ticuoi ndô tớq nga cư, inha tông án tardông ticuoi táq lớiq piaiq. Ma cư khoiq plốh án chứng mát inha, alứng cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh arớq inha khoiq cauq án.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Alứng Hê-rôt la lớiq tumúh luaih amớh tưi; co iki án dông lieh ticuoi ndô nga cư. Lớiq bôn nốh amớh ticuoi ndô táq ma cóq ráp tôt cuchet.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Iki cư ính tính án, dyơ taláh.”
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Veng rit tớq ingái cha bui, Phi-lat cóq taláh munáq ticuoi tôt.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ma máh ticuoi clứng ngki tông mui parrứh yứng lư idô: “Dông cachet viang án! Taláh dyôn he Ba-raba!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Ba-raba la ticuoi ngai khoiq crál tớq coq tôt, co án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Phi-lat ính lư taláh Yê-su; dyơ án táq-ntêr lieh alứng ticuoi clứng ngki.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ma nha-án tông yứng lư loi: “Téh án tớq along calláng! Téh án tớq along calláng!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Dyơ Phi-lat plốh nha-án chư pe idô: “Amớh inha hôm án táq luaih? Cư lớiq tumúh callong amớh dyôn têq cachet án. Iki cư tính án, dyơ taláh.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ma nha-án yua níc Phi-lat alứng tông yứng lư dyôn téh Yê-su tớq along calláng. Dyơ máh parnai nha-án cơt sit lư.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Iki Phi-lat dyôn máh líng táq arớq nha-án seq.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Alứng Phi-lat taláh Ba-raba dyôn nha-án, arớq nha-án khoiq seq te idứh. Ba-raba cơt tôt co tian án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ. Ma Phi-lat mŏp Yê-su dyôn nha-án; nha-án ính táq amớh la tam nha-án.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ndóng nha-án dông angốh Yê-su te vel, nha-án tumúh munáq conh, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, án chô te culái tieh vel. Nha-án cŏp án, alứng yua án dual along calláng Yê-su. Dyơ án veng tapun pa crŏ́ng Yê-su.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Bôn clứng lư ticuoi veng Yê-su, bôn díh cán hơ, alứng nha-án nhiem atíh.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ma Yê-su tilêq nga crŏ́ng, dyơ án tông ada nha-án idô: “Cán te vel Yaru-salem ơi! Inha êq nhiem te cư. Ma inha nhiem te cháq inha bôm, alứng te acái acon inha.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Urớh, lư tớq ingái ngai ính tông idô: ‘Bún lư ticuoi cut alứng ticuoi lớiq nai carnian acái. Alứng bún lư ticuoi bôn tóh, ma lớiq nai a-uq acái.’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Ingái ngki nha-án ính seq te cóh idô: ‘Cóh ơi! Mái arlíh catát viang he!’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Dyơ Yê-su acám loi idô: “Khán along mống ma ngai pớiq táh, ngki imo loi ngai ính táq ada along ráng?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Alứng ngai dông bar náq ticuoi luaih ính cachet nha-án munơi alứng Yê-su.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Tư nha-án tớq nga ntúq ngai dŏq Ntúq Nghang Cudoh Plô, ntúq ngki táp ngai cachet pe náq ngki, téh nha-án tớq along calláng. Ngai téh Yê-su tớq along calláng pandi. Ma bar náq ticuoi luaih, ngki ngai téh munáq pa atớm munáq pa aviar Yê-su.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Dyơ Yê-su tông idô: “A-ám ơi! Seq A-ám táh luaih dyôn nha-án ndon táq cư, co nha-án lớiq chom amớh nha-án chón táq.”
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Bôn máh ticuoi prái át me níc ada Yê-su. Alứng máh ticuoi sút ngki ayê tar-ac Yê-su idô: “Ticuoi cannŏ́h án têq choi tamống. Khán án lư Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, hoi-ndô dyôn án choi tamống cháq án bôm.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Díh máh ticuoi líng hơ ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án pidáng sieu adyóq dyôn án ngoiq,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 alứng nha-án tông idô: “Khán mái lư puo ticuoi Isa-ra-el, áu mái choi tamống cháq mái bôm.”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Dyơ ngai taran dŏq tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Nha-án bar náq ndon ngai téh munơi alứng Yê-su, án ndon munáq tông atưt Yê-su idô: “Khán mái lư Crit, áu mái choi tamống cháq mái, alứng choi tamống he hơ.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ma án ndon munáq loi dyŏq ticuoi ngki idô: “Mái lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái lớiq? Mái alứng án, ngai táq muchứng nhéq.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ngai táq he la crái lư, co ngai culieh dơq te máh arnáq he khoiq táq. Ma án lớiq bôn táq luaih amớh.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Dyơ ticuoi ndon dyŏq ngki tông Yê-su idô: “Yê-su ơi! Tớq mái cơt sút urớh, seq mái êq clớiq cư.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Dyơ Yê-su ôi án idô: “Cư tông mái simớt lư, ingái ndô táp mái bôn át alứng cư tớq cruong ien ŏ tớq pilŏ́ng.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Ndóng mát pandang turống tứng, cơt ngiau nhéq chôp cruong ngki tingôi mát pandang tallóh két.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Mát pandang cơt pát dáu, alứng prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq cơt bar tarrec.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yê-su cuc yứng lư idô: “A-ám ơi! Cư achúh arvai cư nga mái.”
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Bôn munáq ticuoi sút mui culám náq líng hôm máh arnáq ndô. Án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la ticuoi tinớng ŏ.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Nhéq máh ticuoi rum tumán ngki sáng anguaq lư. Dyơ nha-án chô nga dúng nha-án.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Máh ticuoi arcớl Yê-su, alứng máh cán ndon veng án te vúng Ca-lilê, nha-án át yông-yông me clang máh arnáq ngai táq ada án.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Bôn munáq conh, nốh Yô-sep, te top sút ticuoi Isa-ra-el. Án la ticuoi ŏ alứng tinớng lư.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Án lớiq sŏ́ng alứng top sút ndóng top sút ndon táq Yê-su. Án la te vel Ari-mathê, vúng Yudê. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Án pôq nga Phi-lat alứng seq cumuiq Yê-su.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Dyơ án tớq talíh cumuiq Yê-su te along calláng. Án sŏm tớq prới, alứng án tứp tớq ping búl ngai khoiq var dŏq. Ping ngki iyốh tứp ticuoi.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Ingái ngki la ingái ngai thuan, co tumán ính tớq Ingái Angô.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Máh cán ndon veng Yê-su te vúng Ca-lilê pôq tapun Yô-sep, alứng me ping Yê-su. Nha-án hôm ngai dŏq cumuiq Yê-su tớq ping.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Cua ngki nha-án chô nga dúng. Nha-án thuan crơng thum ính cacháq tớq cumuiq Yê-su. Alứng tớq Ingái Angô, nha-án angô tưi veng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.