Lucas 23

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ndóng ngki nhéq top sút ngki dông asuoi Yê-su nga Phi-lat.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Tớq ntúq ngki nha-án cauq apít Yê-su idô: “He tumúh ticuoi ndô tardông ticuoi tớq cruong he táq lớiq ŏ, alứng án dyŏq idô: ‘Inha êq dyôn práq thêq nga puo ticuoi Rô-ma.’ Díh án ngin án táp la Crit, puo ticuoi Isa-ra-el.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Phi-lat plốh Yê-su: “Lư ma lớiq, mái la puo ticuoi Isa-ra-el?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Dyơ Phi-lat tông máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi prái idô: “Cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh te ticuoi ndô.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Ma nha-án yua níc Phi-lat dyôn táq Yê-su. Nha-án tông idô: “Ticuoi ndô pôq chuoq rúc chôp cruong Isa-ra-el. Tôm lư án chuoq rúc tớq vúng Ca-lilê. Ma hoi-ngki án pôq chuoq rúc tudô loi.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Tư Phi-lat sáng nha-án tông iki, án plốh nha-án idô: Yê-su la ticuoi te vúng Ca-lilê, lớiq?
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Tư Phi-lat chom Yê-su la ticuoi Ca-lilê. Iki án chom, ticuoi sút Yê-su la puo Hê-rôt An-tipa. Dyơ án yua ngai dông Yê-su nga Hê-rôt, co ingái ngki Hê-rôt át tớq vel pưt Yaru-salem tưi.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Tư Hê-rôt hôm Yê-su, án sáng ơn lư. Co khoiq dưnh lư dyơ án ính tumúh Yê-su, co án khoiq sáng a-ưi nốh ngai táq-ntêr te Yê-su, alứng án ngcong bôn hôm Yê-su táq arnáq sileh.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Dyơ án plốh Yê-su a-ưi callong. Ma Yê-su lớiq ôi án mui callong amớh.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit tayứng cauq chuoq níc Yê-su.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Dyơ Hê-rôt alứng líng án táq Yê-su arớq táq ada mbớr-plŏng. Alứng nha-án ayê tar-ac án hơ. Nha-án asứp án au thor arớq puo báq sứp. Dyơ nha-án dyôn ngai asuoi lieh án nga Phi-lat.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Náp te ingái ngki Hê-rôt cơt artoi lieh alứng Phi-lat, co te nsuoi nha-án munáq tar-uan ada munáq.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Dyơ Phi-lat pachúng lieh máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút te cứp arnáq, alứng máh ticuoi prái;
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 alứng án tông ada nha-án idô: “Inha dông ticuoi ndô tớq nga cư, inha tông án tardông ticuoi táq lớiq piaiq. Ma cư khoiq plốh án chứng mát inha, alứng cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh arớq inha khoiq cauq án.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Alứng Hê-rôt la lớiq tumúh luaih amớh tưi; co iki án dông lieh ticuoi ndô nga cư. Lớiq bôn nốh amớh ticuoi ndô táq ma cóq ráp tôt cuchet.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Iki cư ính tính án, dyơ taláh.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Veng rit tớq ingái cha bui, Phi-lat cóq taláh munáq ticuoi tôt.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ma máh ticuoi clứng ngki tông mui parrứh yứng lư idô: “Dông cachet viang án! Taláh dyôn he Ba-raba!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Ba-raba la ticuoi ngai khoiq crál tớq coq tôt, co án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Phi-lat ính lư taláh Yê-su; dyơ án táq-ntêr lieh alứng ticuoi clứng ngki.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Ma nha-án tông yứng lư loi: “Téh án tớq along calláng! Téh án tớq along calláng!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Dyơ Phi-lat plốh nha-án chư pe idô: “Amớh inha hôm án táq luaih? Cư lớiq tumúh callong amớh dyôn têq cachet án. Iki cư tính án, dyơ taláh.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ma nha-án yua níc Phi-lat alứng tông yứng lư dyôn téh Yê-su tớq along calláng. Dyơ máh parnai nha-án cơt sit lư.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Iki Phi-lat dyôn máh líng táq arớq nha-án seq.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Alứng Phi-lat taláh Ba-raba dyôn nha-án, arớq nha-án khoiq seq te idứh. Ba-raba cơt tôt co tian án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ. Ma Phi-lat mŏp Yê-su dyôn nha-án; nha-án ính táq amớh la tam nha-án.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ndóng nha-án dông angốh Yê-su te vel, nha-án tumúh munáq conh, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, án chô te culái tieh vel. Nha-án cŏp án, alứng yua án dual along calláng Yê-su. Dyơ án veng tapun pa crŏ́ng Yê-su.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Bôn clứng lư ticuoi veng Yê-su, bôn díh cán hơ, alứng nha-án nhiem atíh.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Ma Yê-su tilêq nga crŏ́ng, dyơ án tông ada nha-án idô: “Cán te vel Yaru-salem ơi! Inha êq nhiem te cư. Ma inha nhiem te cháq inha bôm, alứng te acái acon inha.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Urớh, lư tớq ingái ngai ính tông idô: ‘Bún lư ticuoi cut alứng ticuoi lớiq nai carnian acái. Alứng bún lư ticuoi bôn tóh, ma lớiq nai a-uq acái.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Ingái ngki nha-án ính seq te cóh idô: ‘Cóh ơi! Mái arlíh catát viang he!’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Dyơ Yê-su acám loi idô: “Khán along mống ma ngai pớiq táh, ngki imo loi ngai ính táq ada along ráng?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Alứng ngai dông bar náq ticuoi luaih ính cachet nha-án munơi alứng Yê-su.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Tư nha-án tớq nga ntúq ngai dŏq Ntúq Nghang Cudoh Plô, ntúq ngki táp ngai cachet pe náq ngki, téh nha-án tớq along calláng. Ngai téh Yê-su tớq along calláng pandi. Ma bar náq ticuoi luaih, ngki ngai téh munáq pa atớm munáq pa aviar Yê-su.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Dyơ Yê-su tông idô: “A-ám ơi! Seq A-ám táh luaih dyôn nha-án ndon táq cư, co nha-án lớiq chom amớh nha-án chón táq.”
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Bôn máh ticuoi prái át me níc ada Yê-su. Alứng máh ticuoi sút ngki ayê tar-ac Yê-su idô: “Ticuoi cannŏ́h án têq choi tamống. Khán án lư Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, hoi-ndô dyôn án choi tamống cháq án bôm.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Díh máh ticuoi líng hơ ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án pidáng sieu adyóq dyôn án ngoiq,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 alứng nha-án tông idô: “Khán mái lư puo ticuoi Isa-ra-el, áu mái choi tamống cháq mái bôm.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Dyơ ngai taran dŏq tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Nha-án bar náq ndon ngai téh munơi alứng Yê-su, án ndon munáq tông atưt Yê-su idô: “Khán mái lư Crit, áu mái choi tamống cháq mái, alứng choi tamống he hơ.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ma án ndon munáq loi dyŏq ticuoi ngki idô: “Mái lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái lớiq? Mái alứng án, ngai táq muchứng nhéq.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ngai táq he la crái lư, co ngai culieh dơq te máh arnáq he khoiq táq. Ma án lớiq bôn táq luaih amớh.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Dyơ ticuoi ndon dyŏq ngki tông Yê-su idô: “Yê-su ơi! Tớq mái cơt sút urớh, seq mái êq clớiq cư.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Dyơ Yê-su ôi án idô: “Cư tông mái simớt lư, ingái ndô táp mái bôn át alứng cư tớq cruong ien ŏ tớq pilŏ́ng.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Ndóng mát pandang turống tứng, cơt ngiau nhéq chôp cruong ngki tingôi mát pandang tallóh két.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Mát pandang cơt pát dáu, alứng prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq cơt bar tarrec.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yê-su cuc yứng lư idô: “A-ám ơi! Cư achúh arvai cư nga mái.”
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Bôn munáq ticuoi sút mui culám náq líng hôm máh arnáq ndô. Án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la ticuoi tinớng ŏ.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Nhéq máh ticuoi rum tumán ngki sáng anguaq lư. Dyơ nha-án chô nga dúng nha-án.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Máh ticuoi arcớl Yê-su, alứng máh cán ndon veng án te vúng Ca-lilê, nha-án át yông-yông me clang máh arnáq ngai táq ada án.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Bôn munáq conh, nốh Yô-sep, te top sút ticuoi Isa-ra-el. Án la ticuoi ŏ alứng tinớng lư.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Án lớiq sŏ́ng alứng top sút ndóng top sút ndon táq Yê-su. Án la te vel Ari-mathê, vúng Yudê. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Án pôq nga Phi-lat alứng seq cumuiq Yê-su.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Dyơ án tớq talíh cumuiq Yê-su te along calláng. Án sŏm tớq prới, alứng án tứp tớq ping búl ngai khoiq var dŏq. Ping ngki iyốh tứp ticuoi.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ingái ngki la ingái ngai thuan, co tumán ính tớq Ingái Angô.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Máh cán ndon veng Yê-su te vúng Ca-lilê pôq tapun Yô-sep, alứng me ping Yê-su. Nha-án hôm ngai dŏq cumuiq Yê-su tớq ping.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Cua ngki nha-án chô nga dúng. Nha-án thuan crơng thum ính cacháq tớq cumuiq Yê-su. Alứng tớq Ingái Angô, nha-án angô tưi veng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.