Lucas 23
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Ndóng ngki nhéq top sút ngki dông asuoi Yê-su nga Phi-lat.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Tớq ntúq ngki nha-án cauq apít Yê-su idô: “He tumúh ticuoi ndô tardông ticuoi tớq cruong he táq lớiq ŏ, alứng án dyŏq idô: ‘Inha êq dyôn práq thêq nga puo ticuoi Rô-ma.’ Díh án ngin án táp la Crit, puo ticuoi Isa-ra-el.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Phi-lat plốh Yê-su: “Lư ma lớiq, mái la puo ticuoi Isa-ra-el?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Dyơ Phi-lat tông máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi prái idô: “Cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh te ticuoi ndô.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ma nha-án yua níc Phi-lat dyôn táq Yê-su. Nha-án tông idô: “Ticuoi ndô pôq chuoq rúc chôp cruong Isa-ra-el. Tôm lư án chuoq rúc tớq vúng Ca-lilê. Ma hoi-ngki án pôq chuoq rúc tudô loi.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Tư Phi-lat sáng nha-án tông iki, án plốh nha-án idô: Yê-su la ticuoi te vúng Ca-lilê, lớiq?
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Tư Phi-lat chom Yê-su la ticuoi Ca-lilê. Iki án chom, ticuoi sút Yê-su la puo Hê-rôt An-tipa. Dyơ án yua ngai dông Yê-su nga Hê-rôt, co ingái ngki Hê-rôt át tớq vel pưt Yaru-salem tưi.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Tư Hê-rôt hôm Yê-su, án sáng ơn lư. Co khoiq dưnh lư dyơ án ính tumúh Yê-su, co án khoiq sáng a-ưi nốh ngai táq-ntêr te Yê-su, alứng án ngcong bôn hôm Yê-su táq arnáq sileh.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Dyơ án plốh Yê-su a-ưi callong. Ma Yê-su lớiq ôi án mui callong amớh.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit tayứng cauq chuoq níc Yê-su.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Dyơ Hê-rôt alứng líng án táq Yê-su arớq táq ada mbớr-plŏng. Alứng nha-án ayê tar-ac án hơ. Nha-án asứp án au thor arớq puo báq sứp. Dyơ nha-án dyôn ngai asuoi lieh án nga Phi-lat.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Náp te ingái ngki Hê-rôt cơt artoi lieh alứng Phi-lat, co te nsuoi nha-án munáq tar-uan ada munáq.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Dyơ Phi-lat pachúng lieh máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút te cứp arnáq, alứng máh ticuoi prái;
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 alứng án tông ada nha-án idô: “Inha dông ticuoi ndô tớq nga cư, inha tông án tardông ticuoi táq lớiq piaiq. Ma cư khoiq plốh án chứng mát inha, alứng cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh arớq inha khoiq cauq án.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Alứng Hê-rôt la lớiq tumúh luaih amớh tưi; co iki án dông lieh ticuoi ndô nga cư. Lớiq bôn nốh amớh ticuoi ndô táq ma cóq ráp tôt cuchet.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Iki cư ính tính án, dyơ taláh.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Veng rit tớq ingái cha bui, Phi-lat cóq taláh munáq ticuoi tôt.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ma máh ticuoi clứng ngki tông mui parrứh yứng lư idô: “Dông cachet viang án! Taláh dyôn he Ba-raba!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Ba-raba la ticuoi ngai khoiq crál tớq coq tôt, co án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Phi-lat ính lư taláh Yê-su; dyơ án táq-ntêr lieh alứng ticuoi clứng ngki.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ma nha-án tông yứng lư loi: “Téh án tớq along calláng! Téh án tớq along calláng!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Dyơ Phi-lat plốh nha-án chư pe idô: “Amớh inha hôm án táq luaih? Cư lớiq tumúh callong amớh dyôn têq cachet án. Iki cư tính án, dyơ taláh.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ma nha-án yua níc Phi-lat alứng tông yứng lư dyôn téh Yê-su tớq along calláng. Dyơ máh parnai nha-án cơt sit lư.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Iki Phi-lat dyôn máh líng táq arớq nha-án seq.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Alứng Phi-lat taláh Ba-raba dyôn nha-án, arớq nha-án khoiq seq te idứh. Ba-raba cơt tôt co tian án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ. Ma Phi-lat mŏp Yê-su dyôn nha-án; nha-án ính táq amớh la tam nha-án.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ndóng nha-án dông angốh Yê-su te vel, nha-án tumúh munáq conh, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, án chô te culái tieh vel. Nha-án cŏp án, alứng yua án dual along calláng Yê-su. Dyơ án veng tapun pa crŏ́ng Yê-su.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Bôn clứng lư ticuoi veng Yê-su, bôn díh cán hơ, alứng nha-án nhiem atíh.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ma Yê-su tilêq nga crŏ́ng, dyơ án tông ada nha-án idô: “Cán te vel Yaru-salem ơi! Inha êq nhiem te cư. Ma inha nhiem te cháq inha bôm, alứng te acái acon inha.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Urớh, lư tớq ingái ngai ính tông idô: ‘Bún lư ticuoi cut alứng ticuoi lớiq nai carnian acái. Alứng bún lư ticuoi bôn tóh, ma lớiq nai a-uq acái.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Ingái ngki nha-án ính seq te cóh idô: ‘Cóh ơi! Mái arlíh catát viang he!’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Dyơ Yê-su acám loi idô: “Khán along mống ma ngai pớiq táh, ngki imo loi ngai ính táq ada along ráng?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Alứng ngai dông bar náq ticuoi luaih ính cachet nha-án munơi alứng Yê-su.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Tư nha-án tớq nga ntúq ngai dŏq Ntúq Nghang Cudoh Plô, ntúq ngki táp ngai cachet pe náq ngki, téh nha-án tớq along calláng. Ngai téh Yê-su tớq along calláng pandi. Ma bar náq ticuoi luaih, ngki ngai téh munáq pa atớm munáq pa aviar Yê-su.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Dyơ Yê-su tông idô: “A-ám ơi! Seq A-ám táh luaih dyôn nha-án ndon táq cư, co nha-án lớiq chom amớh nha-án chón táq.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Bôn máh ticuoi prái át me níc ada Yê-su. Alứng máh ticuoi sút ngki ayê tar-ac Yê-su idô: “Ticuoi cannŏ́h án têq choi tamống. Khán án lư Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, hoi-ndô dyôn án choi tamống cháq án bôm.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Díh máh ticuoi líng hơ ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án pidáng sieu adyóq dyôn án ngoiq,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 alứng nha-án tông idô: “Khán mái lư puo ticuoi Isa-ra-el, áu mái choi tamống cháq mái bôm.”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Dyơ ngai taran dŏq tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Nha-án bar náq ndon ngai téh munơi alứng Yê-su, án ndon munáq tông atưt Yê-su idô: “Khán mái lư Crit, áu mái choi tamống cháq mái, alứng choi tamống he hơ.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ma án ndon munáq loi dyŏq ticuoi ngki idô: “Mái lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái lớiq? Mái alứng án, ngai táq muchứng nhéq.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ngai táq he la crái lư, co ngai culieh dơq te máh arnáq he khoiq táq. Ma án lớiq bôn táq luaih amớh.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Dyơ ticuoi ndon dyŏq ngki tông Yê-su idô: “Yê-su ơi! Tớq mái cơt sút urớh, seq mái êq clớiq cư.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Dyơ Yê-su ôi án idô: “Cư tông mái simớt lư, ingái ndô táp mái bôn át alứng cư tớq cruong ien ŏ tớq pilŏ́ng.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ndóng mát pandang turống tứng, cơt ngiau nhéq chôp cruong ngki tingôi mát pandang tallóh két.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Mát pandang cơt pát dáu, alứng prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq cơt bar tarrec.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Yê-su cuc yứng lư idô: “A-ám ơi! Cư achúh arvai cư nga mái.”
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Bôn munáq ticuoi sút mui culám náq líng hôm máh arnáq ndô. Án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la ticuoi tinớng ŏ.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Nhéq máh ticuoi rum tumán ngki sáng anguaq lư. Dyơ nha-án chô nga dúng nha-án.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Máh ticuoi arcớl Yê-su, alứng máh cán ndon veng án te vúng Ca-lilê, nha-án át yông-yông me clang máh arnáq ngai táq ada án.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Bôn munáq conh, nốh Yô-sep, te top sút ticuoi Isa-ra-el. Án la ticuoi ŏ alứng tinớng lư.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Án lớiq sŏ́ng alứng top sút ndóng top sút ndon táq Yê-su. Án la te vel Ari-mathê, vúng Yudê. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Án pôq nga Phi-lat alứng seq cumuiq Yê-su.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Dyơ án tớq talíh cumuiq Yê-su te along calláng. Án sŏm tớq prới, alứng án tứp tớq ping búl ngai khoiq var dŏq. Ping ngki iyốh tứp ticuoi.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ingái ngki la ingái ngai thuan, co tumán ính tớq Ingái Angô.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Máh cán ndon veng Yê-su te vúng Ca-lilê pôq tapun Yô-sep, alứng me ping Yê-su. Nha-án hôm ngai dŏq cumuiq Yê-su tớq ping.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Cua ngki nha-án chô nga dúng. Nha-án thuan crơng thum ính cacháq tớq cumuiq Yê-su. Alứng tớq Ingái Angô, nha-án angô tưi veng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.