Lucas 23

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndóng ngki nhéq top sút ngki dông asuoi Yê-su nga Phi-lat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Tớq ntúq ngki nha-án cauq apít Yê-su idô: “He tumúh ticuoi ndô tardông ticuoi tớq cruong he táq lớiq ŏ, alứng án dyŏq idô: ‘Inha êq dyôn práq thêq nga puo ticuoi Rô-ma.’ Díh án ngin án táp la Crit, puo ticuoi Isa-ra-el.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Phi-lat plốh Yê-su: “Lư ma lớiq, mái la puo ticuoi Isa-ra-el?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Dyơ Phi-lat tông máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi prái idô: “Cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh te ticuoi ndô.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ma nha-án yua níc Phi-lat dyôn táq Yê-su. Nha-án tông idô: “Ticuoi ndô pôq chuoq rúc chôp cruong Isa-ra-el. Tôm lư án chuoq rúc tớq vúng Ca-lilê. Ma hoi-ngki án pôq chuoq rúc tudô loi.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Tư Phi-lat sáng nha-án tông iki, án plốh nha-án idô: Yê-su la ticuoi te vúng Ca-lilê, lớiq?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Tư Phi-lat chom Yê-su la ticuoi Ca-lilê. Iki án chom, ticuoi sút Yê-su la puo Hê-rôt An-tipa. Dyơ án yua ngai dông Yê-su nga Hê-rôt, co ingái ngki Hê-rôt át tớq vel pưt Yaru-salem tưi.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Tư Hê-rôt hôm Yê-su, án sáng ơn lư. Co khoiq dưnh lư dyơ án ính tumúh Yê-su, co án khoiq sáng a-ưi nốh ngai táq-ntêr te Yê-su, alứng án ngcong bôn hôm Yê-su táq arnáq sileh.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Dyơ án plốh Yê-su a-ưi callong. Ma Yê-su lớiq ôi án mui callong amớh.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit tayứng cauq chuoq níc Yê-su.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Dyơ Hê-rôt alứng líng án táq Yê-su arớq táq ada mbớr-plŏng. Alứng nha-án ayê tar-ac án hơ. Nha-án asứp án au thor arớq puo báq sứp. Dyơ nha-án dyôn ngai asuoi lieh án nga Phi-lat.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Náp te ingái ngki Hê-rôt cơt artoi lieh alứng Phi-lat, co te nsuoi nha-án munáq tar-uan ada munáq.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Dyơ Phi-lat pachúng lieh máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút te cứp arnáq, alứng máh ticuoi prái;
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 alứng án tông ada nha-án idô: “Inha dông ticuoi ndô tớq nga cư, inha tông án tardông ticuoi táq lớiq piaiq. Ma cư khoiq plốh án chứng mát inha, alứng cư lớiq tumúh mui callong luaih amớh arớq inha khoiq cauq án.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Alứng Hê-rôt la lớiq tumúh luaih amớh tưi; co iki án dông lieh ticuoi ndô nga cư. Lớiq bôn nốh amớh ticuoi ndô táq ma cóq ráp tôt cuchet.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Iki cư ính tính án, dyơ taláh.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Veng rit tớq ingái cha bui, Phi-lat cóq taláh munáq ticuoi tôt.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ma máh ticuoi clứng ngki tông mui parrứh yứng lư idô: “Dông cachet viang án! Taláh dyôn he Ba-raba!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ba-raba la ticuoi ngai khoiq crál tớq coq tôt, co án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Phi-lat ính lư taláh Yê-su; dyơ án táq-ntêr lieh alứng ticuoi clứng ngki.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ma nha-án tông yứng lư loi: “Téh án tớq along calláng! Téh án tớq along calláng!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Dyơ Phi-lat plốh nha-án chư pe idô: “Amớh inha hôm án táq luaih? Cư lớiq tumúh callong amớh dyôn têq cachet án. Iki cư tính án, dyơ taláh.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ma nha-án yua níc Phi-lat alứng tông yứng lư dyôn téh Yê-su tớq along calláng. Dyơ máh parnai nha-án cơt sit lư.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Iki Phi-lat dyôn máh líng táq arớq nha-án seq.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Alứng Phi-lat taláh Ba-raba dyôn nha-án, arớq nha-án khoiq seq te idứh. Ba-raba cơt tôt co tian án chuoq rúc ticuoi tớq vel ngki, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ. Ma Phi-lat mŏp Yê-su dyôn nha-án; nha-án ính táq amớh la tam nha-án.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ndóng nha-án dông angốh Yê-su te vel, nha-án tumúh munáq conh, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, án chô te culái tieh vel. Nha-án cŏp án, alứng yua án dual along calláng Yê-su. Dyơ án veng tapun pa crŏ́ng Yê-su.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Bôn clứng lư ticuoi veng Yê-su, bôn díh cán hơ, alứng nha-án nhiem atíh.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ma Yê-su tilêq nga crŏ́ng, dyơ án tông ada nha-án idô: “Cán te vel Yaru-salem ơi! Inha êq nhiem te cư. Ma inha nhiem te cháq inha bôm, alứng te acái acon inha.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Urớh, lư tớq ingái ngai ính tông idô: ‘Bún lư ticuoi cut alứng ticuoi lớiq nai carnian acái. Alứng bún lư ticuoi bôn tóh, ma lớiq nai a-uq acái.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ingái ngki nha-án ính seq te cóh idô: ‘Cóh ơi! Mái arlíh catát viang he!’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Dyơ Yê-su acám loi idô: “Khán along mống ma ngai pớiq táh, ngki imo loi ngai ính táq ada along ráng?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Alứng ngai dông bar náq ticuoi luaih ính cachet nha-án munơi alứng Yê-su.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Tư nha-án tớq nga ntúq ngai dŏq Ntúq Nghang Cudoh Plô, ntúq ngki táp ngai cachet pe náq ngki, téh nha-án tớq along calláng. Ngai téh Yê-su tớq along calláng pandi. Ma bar náq ticuoi luaih, ngki ngai téh munáq pa atớm munáq pa aviar Yê-su.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Dyơ Yê-su tông idô: “A-ám ơi! Seq A-ám táh luaih dyôn nha-án ndon táq cư, co nha-án lớiq chom amớh nha-án chón táq.”
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Bôn máh ticuoi prái át me níc ada Yê-su. Alứng máh ticuoi sút ngki ayê tar-ac Yê-su idô: “Ticuoi cannŏ́h án têq choi tamống. Khán án lư Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, hoi-ndô dyôn án choi tamống cháq án bôm.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Díh máh ticuoi líng hơ ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án pidáng sieu adyóq dyôn án ngoiq,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 alứng nha-án tông idô: “Khán mái lư puo ticuoi Isa-ra-el, áu mái choi tamống cháq mái bôm.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Dyơ ngai taran dŏq tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Nha-án bar náq ndon ngai téh munơi alứng Yê-su, án ndon munáq tông atưt Yê-su idô: “Khán mái lư Crit, áu mái choi tamống cháq mái, alứng choi tamống he hơ.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ma án ndon munáq loi dyŏq ticuoi ngki idô: “Mái lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng táq mái lớiq? Mái alứng án, ngai táq muchứng nhéq.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ngai táq he la crái lư, co ngai culieh dơq te máh arnáq he khoiq táq. Ma án lớiq bôn táq luaih amớh.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Dyơ ticuoi ndon dyŏq ngki tông Yê-su idô: “Yê-su ơi! Tớq mái cơt sút urớh, seq mái êq clớiq cư.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Dyơ Yê-su ôi án idô: “Cư tông mái simớt lư, ingái ndô táp mái bôn át alứng cư tớq cruong ien ŏ tớq pilŏ́ng.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ndóng mát pandang turống tứng, cơt ngiau nhéq chôp cruong ngki tingôi mát pandang tallóh két.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Mát pandang cơt pát dáu, alứng prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq cơt bar tarrec.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Yê-su cuc yứng lư idô: “A-ám ơi! Cư achúh arvai cư nga mái.”
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Bôn munáq ticuoi sút mui culám náq líng hôm máh arnáq ndô. Án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la ticuoi tinớng ŏ.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Nhéq máh ticuoi rum tumán ngki sáng anguaq lư. Dyơ nha-án chô nga dúng nha-án.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Máh ticuoi arcớl Yê-su, alứng máh cán ndon veng án te vúng Ca-lilê, nha-án át yông-yông me clang máh arnáq ngai táq ada án.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Bôn munáq conh, nốh Yô-sep, te top sút ticuoi Isa-ra-el. Án la ticuoi ŏ alứng tinớng lư.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Án lớiq sŏ́ng alứng top sút ndóng top sút ndon táq Yê-su. Án la te vel Ari-mathê, vúng Yudê. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Án pôq nga Phi-lat alứng seq cumuiq Yê-su.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Dyơ án tớq talíh cumuiq Yê-su te along calláng. Án sŏm tớq prới, alứng án tứp tớq ping búl ngai khoiq var dŏq. Ping ngki iyốh tứp ticuoi.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ingái ngki la ingái ngai thuan, co tumán ính tớq Ingái Angô.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Máh cán ndon veng Yê-su te vúng Ca-lilê pôq tapun Yô-sep, alứng me ping Yê-su. Nha-án hôm ngai dŏq cumuiq Yê-su tớq ping.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Cua ngki nha-án chô nga dúng. Nha-án thuan crơng thum ính cacháq tớq cumuiq Yê-su. Alứng tớq Ingái Angô, nha-án angô tưi veng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.