Lucas 22
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tumán ính tớq ingái top Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih, la ingái nha-án ayư lieh Ingái Ngốh.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit suo ngê ính cachet Yê-su. Ma nha-án adáh máh ticuoi prái.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ndóng ngki yang Satán mot tớq mít Yuda I-cari-ôt, án la munáq te top mui chít la bar náq rian te Yê-su.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Dyơ án pôq tumúh máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh sút ticuoi kiaq Dúng Sang Pưt. Án tanghúng alứng nha-án táq imo têq án bôn mŏp Yê-su nga nha-án.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Máh ticuoi ngki sáng ơn lư, alứng nha-án ưq chang án práq.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Án khoiq chen ưq alứng nha-án; dyơ án suo carna ndóng mmo ŏ dyôn nha-án cŏp Yê-su ma lớiq bôn clứng ticuoi át tumán Yê-su.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Tư tớq Ingái Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih, ticuoi Isa-ra-el cóq kiac cưu acái veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn ayư lieh Ingái Ngốh.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Iki Yê-su yua Phi-er alứng Yon idô: “Inha pôq thuan tanna dyôn he cha ayư lieh Ingái Ngốh.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ma nha-án plốh Yê-su: “Ntúq mmo thới dyôn he pôq thuan?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yê-su tông nha-án idô: “Ndóng inha mot tớq vel, inha lư tumúh munáq conh tikel yáng dơq. Inha veng tatun crŏ́ng ticuoi ngki. Dúng mmo án mot, inha mot dúng ngki tưi.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Dyơ inha tông ticuoi ưlla dúng ngki idô: ‘Thới ính plốh mái idô: Tumo callúng mong tumoi? Tớq callúng ngki cư ính cha pêl bui ayư Ingái Ngốh alứng top rian te cư.’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Dyơ án ính turô mui callúng pưt tớq ntrôn tanieng dyôn inha. Tớq callúng ngki bôn cứp nốh máh crơng tarnứng. Dyơ inha thuan tớq callúng ngki.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Dyơ nha-án bar náq pôq, alứng nha-án tumúh arớq Yê-su khoiq tông nha-án. Iki nha-án thuan mui pêl dŏq cha ayư Ingái Ngốh.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Tớq ngư chicha, Yê-su ticu alứng top mui chít la bar náq dyưng ati án.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Dyơ án tông nha-án idô: “Cư ính lư cha ngoiq alứng inha dŏq ayư Ingái Ngốh nsuoi te cư cóq chiuq dieiq arức.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq cha ngoiq nnáng alứng inha arớq pêl ndô, tingôi cơt tarvớiq máh nốh ngai ayư lieh te Ingái Ngốh tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Cua Yê-su tông iki, án ial choc dơq alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ án tông idô: “Inha ráp ial alứng mpô dơq nho ndô dyôn inha ngoiq.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq ngoiq nnáng dơq nho ndô tingôi tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Án ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ án péq beng, alứng avôi dyôn nha-án. Dyơ án tông idô: “Ndô la cháq cư ndon cuchet tang inha. Cóq inha táq arớq ndô dŏq ayư níc cư.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Cua nha-án cha, Yê-su táq muchứng ngki sa. Án ial choc dơq, dyơ án tông idô: “Dơq ndô la aham cư. Aham ndô ngốh táq tíc Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq parnai tamme ada inha.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 “Ma bôn munáq te top inha ndon cha munơi alứng cư hoi-ndô, án ính culieu cư.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Acái Yang Cơt Ticuoi cóq pôq tớq carna Yang Arbang-pilŏ́ng anát dyôn án pôq. Ma bap lư tớq nga ticuoi ndon culieu án.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Dyơ nha-án tabớq munáq plốh munáq idô: “Nnáu táp te top he ính táq arnáq ndô?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Top rian te Yê-su tarmien tartuoq ính chom nnáu pưt hơn te cannŏ́h tớq top nha-án.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Yê-su tông nha-án idô: “Tớq pang ndô máh ticuoi puo ính lư ticuoi prái cơt sol nha-án. Alứng máh ticuoi bôn chức ính lư ngai ayô nha-án, táq-ntêr nha-án la ticuoi báq choi yớu.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ma inha êq táq iki. Khán ticuoi mmo te inha ính cơt sút hơn, cóq án cơt arớq ticuoi két. Alứng án ndon ính cơt sút, cóq án hớu ticuoi cannŏ́h.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Ticuoi mmo inha hôm pưt hơn, án ndon ticu cha sớng lớiq la án ndon teng crơng tanna? Lư án ndon ticu cha sớng pưt hơn. Ma cư át alứng inha arớq ticuoi hớu sớng.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 “Top inha át níc alứng cư ndóng cư tumúh a-ưi callong dieiq arức; inha lớiq bôn táh cư.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 A-ám cư khoiq anát cư dyôn cơt sút. Muchứng ngki tưi cư ính anát inha dyôn cơt sút.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Cư dyôn inha cha ngoiq munơi alứng cư, ndóng cư cơt sút. Alứng cư dyôn inha ticu sưq mui chít la bar top ticuoi Isa-ra-el.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Ơ Si-môn, Si-môn ơi! Yang Satán khoiq seq ính bôn inha. Án ính táq dieiq arức inha arớq ngai om yê sro.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ma cư khoiq cớu dyôn mái, dŏq mái lớiq pít callong tin. Tư mái tin lieh cư, cóq mái choi máh em ai mái dyôn nha-án tin khớm lư loi.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ma Phi-er ôi Yê-su idô: “Ưlla ơi! Cư sŏ́ng pôq tưi alứng Ưlla. Tam ngai crál tớq coq tôt lớiq la ngai cachet cư la thôi.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ma Yê-su ôi Phi-er idô: “Phi-er ơi! Ntruoi iyốh ticár, mái khoiq calôih cư pe chư.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Yê-su plốh top rian te án idô: “Ndóng cư yua inha pôq ma cư lớiq dyôn inha dông tui, lớiq la tái práq, lớiq la cơp, amớh inha ớq ndóng ngki?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Ma hoi-ndô cư tông inha idô: Nnáu bôn tui, dyôn án dông. Nnáu bôn tái práq, dyôn án kitớn. Nnáu ớq dau, dyôn án táiq au, dyơ plới dau.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông te cư idô:
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Top rian te Yê-su tông án idô: “Ưlla ơi! Ndô! Khoiq bôn dyơ bar pla dau.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yê-su ngốh te ntúq ngki pôq nga king O-li-vê loi, la ntúq án báq pôq te nsuoi. Alứng máh top rian te án pôq alứng án tưi.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Tư nha-án tớq nga ntúq ngki, án tông top rian te án idô: “Cóq inha cớu êq dyôn ngai tardông inha táq luaih.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Yê-su ngốh te nha-án bôn sám mui chít achớng. Dyơ án chóh tarcol alứng cớu.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Án cớu idô: “A-ám ơi! Khán mái sŏ́ng, seq mái atức viang choc dieiq arức ndô dyôn vít te cư. Ma A-ám êq veng cannính cư ính, ma veng arớq A-ám ính.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Dyơ bôn munáq tarneng te pilŏ́ng tớq nga Yê-su, alứng choi án dyôn bôn mít cannính rap chiuq máh arnáq dieiq arức.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Yê-su sáng dieiq arức lư tớq mít cannính án. Dyơ án cớu seq nhéq tarngứh tarhơ. Bôn pahor ngốh te cháq án arớq aham tandyŏ́h tớq cuteq.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Tư Yê-su yôr te cớu, án píh lieh nga top rian te án, alứng hôm nha-án bíq. Nha-án sáng aleq co nha-án rớu-ri alứng anguaq lư.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Yê-su plốh nha-án: “Imo inha bíq? Cóq inha ayư! Alứng cóq inha cớu seq dyôn têq viar vít te ngai tardông inha táq luaih.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Ndóng Yê-su yôl tông top rian te án, bôn clứng ticuoi tớq munơi alứng Yuda ndon te top mui chít la bar náq rian te án tưi. Yuda ayông máh ticuoi clứng ngki tớq nga án. Dyơ Yuda honh án.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ma Yê-su plốh Yuda idô: “Imo mái honh cư Acái Yang Cơt Ticuoi? Mái ính culieu cư, piaiq lớiq?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq iki, ngki nha-án plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Piaiq lớiq, khán he tráh nha-án tớq dau?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Bôn munáq te nha-án tráh munáq sol ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, ti-ŏ́h cutor pa atớm.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Yê-su tông idô: “Êq! Dyôn nha-án tíng táq.”
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Dyơ Yê-su tông ada máh ticuoi sút top teng rit sang, máh líng kiaq Dúng Sang Pưt, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, ndon tớq cŏp án idô: “Imo inha dông dau alứng tarcál tớq cŏp cư, arớq inha ính cŏp ticuoi siveng?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Cứp ingái cư át níc alứng inha tớq Dúng Sang Pưt, ma inha lớiq táq amớh ada cư. Ma ingái ndô, inha têq veng cannính inha bôm, la ngê ngiau.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Dyơ nha-án cŏp Yê-su, alứng dông án nga dúng ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma Phi-er veng yông-yông tatun crŏ́ng Yê-su.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Tư nha-án mot tớq ngcưm dúng, nha-án achúq uih. Dyơ nha-án ticu heng uih munơi, bôn díh Phi-er hơ heng alứng nha-án.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ma bôn munáq cán ndon táq arnáq tớq dúng ngki hôm Phi-er ticu heng uih. Án me clớn níc nga Phi-er, dyơ án tông idô: “Ticuoi ndô át alứng Yê-su tưi.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ma Phi-er calôih idô: “Mái êq la mun! Cư lớiq chom án.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Dyơ muhoi loi, bôn ticuoi cannŏ́h loi hôm Phi-er, alứng án tông idô: “Mái la te top ngki tưi.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Vít ngki, muhoi loi, bôn munáq conh cannŏ́h acớl Phi-er; dyơ án tông idô: “Lư simớt ticuoi ndô át alứng Yê-su, co án la ticuoi Ca-lilê.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ma Phi-er ôi: “Cư lớiq chom amớh mái tông.”
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Dyơ Yê-su tilêq me nga Phi-er, iki Phi-er ayư lieh te parnai Yê-su khoiq tông án idô: “Ntruoi iyốh ticár, mái khoiq calôih cư pe chư.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Dyơ Phi-er ngốh te ngki, alứng án nhiem tức-ức tháng.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Nha-án ndon cŏp Yê-su ayê tar-ac án alứng tính án.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ngai tian mát án, dyơ tông idô: “Áu mái tông, mái ndon tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, nnáu chốc mái?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Alứng a-ưi nốh cannŏ́h hơ nha-án acraiq asáh Yê-su.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Tớq ang iláih, máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, tớq rum munơi. Ngai dông Yê-su tớq nga nha-án. Dyơ nha-án plốh án idô:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 “Khán mái la lư Crit, cóq mái tông he.”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Alứng khán cư plốh inha, la inha lớiq ôi cư tưi.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ma te ndô tớq chô-mát, cư Acái Yang Cơt Ticuoi lư át ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Dyơ nhéq máh nha-án plốh Yê-su: “Mái la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Dyơ nha-án tông idô: “Chớm he ính plốh nnáng ticuoi cannŏ́h. He khoiq sáng te ngcang án táp tông, la piaiq dyơ.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.