Lucas 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bôn mui ingái Yê-su cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi tớq Dúng Sang Pưt cammáng. Ndóng ngki bôn máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, tớq nga án alứng plốh idô:
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 “Cóq mái táq-ntêr a he, mái bôn chức amớh dŏq táq arnáq ndô? Nnáu dyôn mái bôn chức ndô?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Yê-su ôi nha-án: “Cư ính plốh inha mui callong tưi. Cóq inha ôi cư:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Tíc na dơq ndon Yon táq, te mmo arnáq ngki tớq, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Dyơ nha-án tanghúng idô: “Khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng,’ cumáiq án plốh lieh he idô: ‘Khán iki, imo inha lớiq tin Yon?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ma khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq chóng tớq te ticuoi,’ ngki máh ticuoi prái lư tíq búl ada he, co nha-án tin Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Dyơ! Cư lớiq tông a inha chom tưi nnáu dyôn cư bôn chức táq máh arnáq ndô.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Yê-su cato máh ticuoi clứng ngki tớq parnai acám idô: “Bôn munáq conh chóh ntớng nho tớq nưong. Dyơ án dyôn máh ticuoi táq dơ nưong án. Án alứng máh ticuoi ngki sŏ́ng chúng munơi máh culái. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h dưnh lư.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Tớq ngư culái dom, ưlla ngki yua ticuoi sol tớq nga nha-án ndon táq dơ nưong dyôn ial phê án te nha-án. Ma nha-án tính ticuoi sol, alứng chuih sol ngki chô ati nnŏ́h.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Dyơ ưlla ngki yua sol cannŏ́h loi pôq nga nưong. Ma nha-án ndon táq dơ nưong tính ticuoi sol ngki tưi, alứng nha-án acraiq án; dyơ nha-án chuih án dyôn chô ati nnŏ́h.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Vít ngki ưlla yua munáq sol loi. Ma ticuoi táq dơ nưong táq ada sol ngki cơt bác chol, alứng nha-án chuih angốh án.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Dyơ ưlla ngki parngíh idô: ‘Imo loi cư ính táq? Cư ính yua acái conh ndon cư ayáu lư loi pôq. Lư nha-án dyám náp án.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ma tư nha-án ndon táq dơ nưong hôm acái conh ưlla, dyơ nha-án tanghúng idô: ‘Ndô la lư acái tŏ́ng na ưlla. He! He cachet viang án! Dyơ máh mun án cơt na he!’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Dyơ nha-án lúq ndŏ́h acái ưlla angốh te nưong, alứng nha-án cachet án. Iki, imo táp ưlla ngki ính táq ada nha-án?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Lư án tớq cachet táh nhéq nha-án, alứng án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Ma Yê-su me nga nha-án alứng plốh idô: “Khán tới iki, amớh la ngê te parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi, ticuoi ngki alíq tháng.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit suo ngê ính cŏp Yê-su, co nha-án chom Yê-su tông parnai acám ngki te nha-án. Ma nha-án lớiq dáh cŏp Yê-su, co nha-án adáh máh ticuoi prái.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Ma nha-án tituaiq níc te Yê-su. Dyơ nha-án yua ticuoi pôq cammáng te Yê-su cato. Máh ticuoi ngki táq náh-nnan arớq ticuoi partát ŏ, ma callong lư la nha-án tớq suo callong luaih dŏq têq bôn cŏp án, alứng mŏp án nga ati ticuoi sút.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Máh ticuoi suo ngê ngki plốh Yê-su idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới tông piaiq níc. Alứng chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi la li-arli nhéq. Thới cato te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng piaiq lư.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Iki he seq thới tông he: Amớh thới parngíh, crái lớiq khán he dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ma Yê-su khoiq chom nha-án bôn ngê ính chim án; dyơ án tông ada nha-án idô:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Inha dông dyôn cư me mui callong práq! Callong práq ndô bôn rớp alứng tarran arớq nnáu?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Nha-án ôi: “Puo Rô-ma.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ndóng Yê-su yôl át cato ticuoi clứng, máh ticuoi ndon chim Yê-su lớiq bôn tumúh mui callong luaih amớh te parnai Yê-su cato. Iki nha-án sáng dut lư te parnai Yê-su ôi. Dyơ nha-án lớiq bôn tacang amớh nnáng.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh. Nha-án tông Yê-su idô:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom idô: ‘Khán munáq conh khoiq ial campái ma án cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki em ai án cóq atŏ́ng campái án, dŏq pitŏ́ng lieh dyôn án.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Tớq top he bôn tupul náq em ai. Án ndon ai pông khoiq ial campái. Ma án cuchet iyốh bôn acái.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Iki a-em pandi án atŏ́ng campái án.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Alứng muchứng ngki tưi, te a-em pandi tingôi a-em tuloiq. Tupul náq nha-án la táq muchứng nhéq. Ma nha-án cuchet iyốh bôn acái.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Tớq talloiq tháng, cán ngki cuchet tưi.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái án mmo? Co nha-án tupul náq ưlla nhéq cán ngki!”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Yê-su ôi nha-án idô: “Cán conh ial campái cayieq nưm tớq pang ndô sớng.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Ma nha-án ndon tin Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án tumống lieh te cuchet, alứng án dyôn nha-án tumống níc-níc. Nha-án lớiq ial nnáng campái cayieq.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Nha-án cơt arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi; nha-án lớiq nai cuchet nnáng. Nha-án lư cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng, co nha-án khoiq tumống lieh te cuchet.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Ma te arnáq ticuoi cuchet bôn tumống lieh, Môi-se khoiq dyôn he chom arlớih lư te callong ngki, ndóng án taran te arbu bôn uih chéh, ma lớiq ngcat. Ntúq ngki án anốh Yang Arbang-pilŏ́ng la:
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 He têq chom nha-án tumống lieh te cuchet, co ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm nha-án ndon yôl tumống sớng têq sang án, alứng nhéq tưh ticuoi bôn tumống co nhơ te án.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Cua Yê-su tông iki, máh ticuoi te top thới sái rit ráp parnai Yê-su idô: “Thới ơi! Lư piaiq máh parnai thới tông!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Vít ngki, nha-án lớiq dáh plốh Yê-su mui callong amớh nnáng.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Yê-su plốh nha-án idô: “Co imo ticuoi báq tông Crit tớq te tŏ́ng toiq puo Davit?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Ngki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm ‘Ưlla’?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Ndóng clứng ticuoi át cammáng parnai Yê-su, án tông top rian te án idô:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor dát, alứng ính lư ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng. Nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum, alứng nha-án ính ticu pa tanieng tớq ngai mơi nha-án tớq cha.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Nha-án lop máh mun cán cammai, alứng nha-án cớu toiq lư ính ngai tông nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma chô-mát, tôt nha-án ntáng hơn te máh ticuoi cannŏ́h!”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.