Lucas 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bôn mui ingái Yê-su cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi tớq Dúng Sang Pưt cammáng. Ndóng ngki bôn máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, tớq nga án alứng plốh idô:
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 “Cóq mái táq-ntêr a he, mái bôn chức amớh dŏq táq arnáq ndô? Nnáu dyôn mái bôn chức ndô?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Yê-su ôi nha-án: “Cư ính plốh inha mui callong tưi. Cóq inha ôi cư:
3 Jesus respondeu:
4 Tíc na dơq ndon Yon táq, te mmo arnáq ngki tớq, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Dyơ nha-án tanghúng idô: “Khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng,’ cumáiq án plốh lieh he idô: ‘Khán iki, imo inha lớiq tin Yon?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ma khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq chóng tớq te ticuoi,’ ngki máh ticuoi prái lư tíq búl ada he, co nha-án tin Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Dyơ! Cư lớiq tông a inha chom tưi nnáu dyôn cư bôn chức táq máh arnáq ndô.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Yê-su cato máh ticuoi clứng ngki tớq parnai acám idô: “Bôn munáq conh chóh ntớng nho tớq nưong. Dyơ án dyôn máh ticuoi táq dơ nưong án. Án alứng máh ticuoi ngki sŏ́ng chúng munơi máh culái. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h dưnh lư.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Tớq ngư culái dom, ưlla ngki yua ticuoi sol tớq nga nha-án ndon táq dơ nưong dyôn ial phê án te nha-án. Ma nha-án tính ticuoi sol, alứng chuih sol ngki chô ati nnŏ́h.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Dyơ ưlla ngki yua sol cannŏ́h loi pôq nga nưong. Ma nha-án ndon táq dơ nưong tính ticuoi sol ngki tưi, alứng nha-án acraiq án; dyơ nha-án chuih án dyôn chô ati nnŏ́h.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Vít ngki ưlla yua munáq sol loi. Ma ticuoi táq dơ nưong táq ada sol ngki cơt bác chol, alứng nha-án chuih angốh án.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Dyơ ưlla ngki parngíh idô: ‘Imo loi cư ính táq? Cư ính yua acái conh ndon cư ayáu lư loi pôq. Lư nha-án dyám náp án.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ma tư nha-án ndon táq dơ nưong hôm acái conh ưlla, dyơ nha-án tanghúng idô: ‘Ndô la lư acái tŏ́ng na ưlla. He! He cachet viang án! Dyơ máh mun án cơt na he!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Dyơ nha-án lúq ndŏ́h acái ưlla angốh te nưong, alứng nha-án cachet án. Iki, imo táp ưlla ngki ính táq ada nha-án?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Lư án tớq cachet táh nhéq nha-án, alứng án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ma Yê-su me nga nha-án alứng plốh idô: “Khán tới iki, amớh la ngê te parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi, ticuoi ngki alíq tháng.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit suo ngê ính cŏp Yê-su, co nha-án chom Yê-su tông parnai acám ngki te nha-án. Ma nha-án lớiq dáh cŏp Yê-su, co nha-án adáh máh ticuoi prái.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ma nha-án tituaiq níc te Yê-su. Dyơ nha-án yua ticuoi pôq cammáng te Yê-su cato. Máh ticuoi ngki táq náh-nnan arớq ticuoi partát ŏ, ma callong lư la nha-án tớq suo callong luaih dŏq têq bôn cŏp án, alứng mŏp án nga ati ticuoi sút.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Máh ticuoi suo ngê ngki plốh Yê-su idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới tông piaiq níc. Alứng chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi la li-arli nhéq. Thới cato te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng piaiq lư.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Iki he seq thới tông he: Amớh thới parngíh, crái lớiq khán he dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ma Yê-su khoiq chom nha-án bôn ngê ính chim án; dyơ án tông ada nha-án idô:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Inha dông dyôn cư me mui callong práq! Callong práq ndô bôn rớp alứng tarran arớq nnáu?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Nha-án ôi: “Puo Rô-ma.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ndóng Yê-su yôl át cato ticuoi clứng, máh ticuoi ndon chim Yê-su lớiq bôn tumúh mui callong luaih amớh te parnai Yê-su cato. Iki nha-án sáng dut lư te parnai Yê-su ôi. Dyơ nha-án lớiq bôn tacang amớh nnáng.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh. Nha-án tông Yê-su idô:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom idô: ‘Khán munáq conh khoiq ial campái ma án cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki em ai án cóq atŏ́ng campái án, dŏq pitŏ́ng lieh dyôn án.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tớq top he bôn tupul náq em ai. Án ndon ai pông khoiq ial campái. Ma án cuchet iyốh bôn acái.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Iki a-em pandi án atŏ́ng campái án.
30 o segundo
31 Alứng muchứng ngki tưi, te a-em pandi tingôi a-em tuloiq. Tupul náq nha-án la táq muchứng nhéq. Ma nha-án cuchet iyốh bôn acái.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Tớq talloiq tháng, cán ngki cuchet tưi.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái án mmo? Co nha-án tupul náq ưlla nhéq cán ngki!”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Yê-su ôi nha-án idô: “Cán conh ial campái cayieq nưm tớq pang ndô sớng.
34 Jesus respondeu:
35 Ma nha-án ndon tin Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án tumống lieh te cuchet, alứng án dyôn nha-án tumống níc-níc. Nha-án lớiq ial nnáng campái cayieq.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Nha-án cơt arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi; nha-án lớiq nai cuchet nnáng. Nha-án lư cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng, co nha-án khoiq tumống lieh te cuchet.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ma te arnáq ticuoi cuchet bôn tumống lieh, Môi-se khoiq dyôn he chom arlớih lư te callong ngki, ndóng án taran te arbu bôn uih chéh, ma lớiq ngcat. Ntúq ngki án anốh Yang Arbang-pilŏ́ng la:
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 He têq chom nha-án tumống lieh te cuchet, co ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm nha-án ndon yôl tumống sớng têq sang án, alứng nhéq tưh ticuoi bôn tumống co nhơ te án.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Cua Yê-su tông iki, máh ticuoi te top thới sái rit ráp parnai Yê-su idô: “Thới ơi! Lư piaiq máh parnai thới tông!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Vít ngki, nha-án lớiq dáh plốh Yê-su mui callong amớh nnáng.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Yê-su plốh nha-án idô: “Co imo ticuoi báq tông Crit tớq te tŏ́ng toiq puo Davit?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Ngki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm ‘Ưlla’?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ndóng clứng ticuoi át cammáng parnai Yê-su, án tông top rian te án idô:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor dát, alứng ính lư ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng. Nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum, alứng nha-án ính ticu pa tanieng tớq ngai mơi nha-án tớq cha.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Nha-án lop máh mun cán cammai, alứng nha-án cớu toiq lư ính ngai tông nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma chô-mát, tôt nha-án ntáng hơn te máh ticuoi cannŏ́h!”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.