Lucas 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bôn mui ingái Yê-su cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi tớq Dúng Sang Pưt cammáng. Ndóng ngki bôn máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, tớq nga án alứng plốh idô:
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 “Cóq mái táq-ntêr a he, mái bôn chức amớh dŏq táq arnáq ndô? Nnáu dyôn mái bôn chức ndô?”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Yê-su ôi nha-án: “Cư ính plốh inha mui callong tưi. Cóq inha ôi cư:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Tíc na dơq ndon Yon táq, te mmo arnáq ngki tớq, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Dyơ nha-án tanghúng idô: “Khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng,’ cumáiq án plốh lieh he idô: ‘Khán iki, imo inha lớiq tin Yon?’
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ma khán he ôi án: ‘Arnáq Yon táq chóng tớq te ticuoi,’ ngki máh ticuoi prái lư tíq búl ada he, co nha-án tin Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Dyơ! Cư lớiq tông a inha chom tưi nnáu dyôn cư bôn chức táq máh arnáq ndô.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Yê-su cato máh ticuoi clứng ngki tớq parnai acám idô: “Bôn munáq conh chóh ntớng nho tớq nưong. Dyơ án dyôn máh ticuoi táq dơ nưong án. Án alứng máh ticuoi ngki sŏ́ng chúng munơi máh culái. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h dưnh lư.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Tớq ngư culái dom, ưlla ngki yua ticuoi sol tớq nga nha-án ndon táq dơ nưong dyôn ial phê án te nha-án. Ma nha-án tính ticuoi sol, alứng chuih sol ngki chô ati nnŏ́h.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Dyơ ưlla ngki yua sol cannŏ́h loi pôq nga nưong. Ma nha-án ndon táq dơ nưong tính ticuoi sol ngki tưi, alứng nha-án acraiq án; dyơ nha-án chuih án dyôn chô ati nnŏ́h.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Vít ngki ưlla yua munáq sol loi. Ma ticuoi táq dơ nưong táq ada sol ngki cơt bác chol, alứng nha-án chuih angốh án.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Dyơ ưlla ngki parngíh idô: ‘Imo loi cư ính táq? Cư ính yua acái conh ndon cư ayáu lư loi pôq. Lư nha-án dyám náp án.’
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ma tư nha-án ndon táq dơ nưong hôm acái conh ưlla, dyơ nha-án tanghúng idô: ‘Ndô la lư acái tŏ́ng na ưlla. He! He cachet viang án! Dyơ máh mun án cơt na he!’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Dyơ nha-án lúq ndŏ́h acái ưlla angốh te nưong, alứng nha-án cachet án. Iki, imo táp ưlla ngki ính táq ada nha-án?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Lư án tớq cachet táh nhéq nha-án, alứng án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Ma Yê-su me nga nha-án alứng plốh idô: “Khán tới iki, amớh la ngê te parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi, ticuoi ngki alíq tháng.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit suo ngê ính cŏp Yê-su, co nha-án chom Yê-su tông parnai acám ngki te nha-án. Ma nha-án lớiq dáh cŏp Yê-su, co nha-án adáh máh ticuoi prái.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Ma nha-án tituaiq níc te Yê-su. Dyơ nha-án yua ticuoi pôq cammáng te Yê-su cato. Máh ticuoi ngki táq náh-nnan arớq ticuoi partát ŏ, ma callong lư la nha-án tớq suo callong luaih dŏq têq bôn cŏp án, alứng mŏp án nga ati ticuoi sút.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Máh ticuoi suo ngê ngki plốh Yê-su idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới tông piaiq níc. Alứng chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi la li-arli nhéq. Thới cato te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng piaiq lư.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Iki he seq thới tông he: Amớh thới parngíh, crái lớiq khán he dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ma Yê-su khoiq chom nha-án bôn ngê ính chim án; dyơ án tông ada nha-án idô:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Inha dông dyôn cư me mui callong práq! Callong práq ndô bôn rớp alứng tarran arớq nnáu?”
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Nha-án ôi: “Puo Rô-ma.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Ndóng Yê-su yôl át cato ticuoi clứng, máh ticuoi ndon chim Yê-su lớiq bôn tumúh mui callong luaih amớh te parnai Yê-su cato. Iki nha-án sáng dut lư te parnai Yê-su ôi. Dyơ nha-án lớiq bôn tacang amớh nnáng.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh. Nha-án tông Yê-su idô:
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom idô: ‘Khán munáq conh khoiq ial campái ma án cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki em ai án cóq atŏ́ng campái án, dŏq pitŏ́ng lieh dyôn án.’
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Tớq top he bôn tupul náq em ai. Án ndon ai pông khoiq ial campái. Ma án cuchet iyốh bôn acái.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Iki a-em pandi án atŏ́ng campái án.
30 O segundo
31 Alứng muchứng ngki tưi, te a-em pandi tingôi a-em tuloiq. Tupul náq nha-án la táq muchứng nhéq. Ma nha-án cuchet iyốh bôn acái.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Tớq talloiq tháng, cán ngki cuchet tưi.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái án mmo? Co nha-án tupul náq ưlla nhéq cán ngki!”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Yê-su ôi nha-án idô: “Cán conh ial campái cayieq nưm tớq pang ndô sớng.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Ma nha-án ndon tin Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án tumống lieh te cuchet, alứng án dyôn nha-án tumống níc-níc. Nha-án lớiq ial nnáng campái cayieq.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Nha-án cơt arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi; nha-án lớiq nai cuchet nnáng. Nha-án lư cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng, co nha-án khoiq tumống lieh te cuchet.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Ma te arnáq ticuoi cuchet bôn tumống lieh, Môi-se khoiq dyôn he chom arlớih lư te callong ngki, ndóng án taran te arbu bôn uih chéh, ma lớiq ngcat. Ntúq ngki án anốh Yang Arbang-pilŏ́ng la:
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 He têq chom nha-án tumống lieh te cuchet, co ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm nha-án ndon yôl tumống sớng têq sang án, alứng nhéq tưh ticuoi bôn tumống co nhơ te án.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Cua Yê-su tông iki, máh ticuoi te top thới sái rit ráp parnai Yê-su idô: “Thới ơi! Lư piaiq máh parnai thới tông!”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Vít ngki, nha-án lớiq dáh plốh Yê-su mui callong amớh nnáng.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Yê-su plốh nha-án idô: “Co imo ticuoi báq tông Crit tớq te tŏ́ng toiq puo Davit?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 — ausente —
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Ngki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm ‘Ưlla’?”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Ndóng clứng ticuoi át cammáng parnai Yê-su, án tông top rian te án idô:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor dát, alứng ính lư ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng. Nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum, alứng nha-án ính ticu pa tanieng tớq ngai mơi nha-án tớq cha.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Nha-án lop máh mun cán cammai, alứng nha-án cớu toiq lư ính ngai tông nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma chô-mát, tôt nha-án ntáng hơn te máh ticuoi cannŏ́h!”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.