Lucas 19
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Yê-su pôq pha pandi vel Yê-ri-cô.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Át tớq vel ngki bôn munáq conh, nốh Sachê. Án la ticuoi sút máh ticuoi ial práq thêq, alứng án súc lư.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Án ính me Yê-su. Ma án a-êp, iki án lớiq bôn hôm Yê-su, co ticuoi clứng dáh-cadíl án.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Iki án talúh pôq nsuoi máh ticuoi clứng. Dyơ án sớr tớq tôm along luah ính hôm Yê-su pôq pha tumán along ngki.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Ndóng Yê-su tớq nga ntúq tôm along ngki, án tingưi asớr, alứng án tông Sachê idô: “Sachê ơi! Mái siar achái, co ingái ndô cư cóq át tớq dúng mái.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Iki Sachê siar táp, alứng án ráp pasôl Yê-su bui ŏ lư.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Máh ticuoi ndon hôm nhannha-nhannhóm idô: “Ticuoi ndô pôq át nga dúng ticuoi luaih.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ma Sachê tayứng chứng mát nhéq máh ticuoi ngki, alứng án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh mun cư, cư ial tadi dŏq choi máh ticuoi kidit. Alứng khán bôn ticuoi mmo cư khoiq lop án mui phê, hoi-ndô cư culieh lieh án puan phê.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Yê-su tông án idô: “Ingái ndô Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống abŏ́h ndô, co án la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng he tưi.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga ndô ính suo alứng ính choi tamống máh ticuoi khoiq clu carna.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Cua ngki, Yê-su cato tớq parnai acám sa ada ticuoi ndon khoiq sáng án tông iki. Án tumán ính tớq vel Yaru-salem dyơ, alứng máh ticuoi parngíh khoiq tumán tớq dyơ ingái Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq cruong nha-án.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Iki Yê-su tông idô: “Bôn munáq ticuoi sút pôq nga cruong cannŏ́h, alứng ính máh ticuoi sút tớq cruong ngki chóh án cơt puo tớq cruong án bôm. Vít ngki án ính chô lieh nga cruong án.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Nsuoi án ính pôq, án arô mui chít náq ticuoi táq arnáq án. Án dyôn mui náq mui nen práq, alứng án patáp idô: ‘Inha táq imo dyôn práq ndô bôn lơi tingôi tớq ingái cư chô lieh.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Máh ticuoi prái tớq cruong án, nha-án a-ính án, alứng lớiq ính án cơt puo nha-án. Iki nha-án yua ngai pôq tông ticuoi sút ndon ính chóh án dyôn cơt puo idô: ‘He lớiq ính ticuoi ndô cơt puo he.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Ma ticuoi ngki bôn cơt puo, dyơ án chô lieh nga cruong án. Án arô máh ticuoi táq arnáq án ndon khoiq ráp práq, co án ính chom máh-mmo a-ưi nha-án bôn lơi te práq ngki.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Ticuoi tớq nsuoi tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi mui chít nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ticuoi sút tông án idô: ‘Ŏ lư mái táq! Mái la ticuoi ŏ táq arnáq cư! Co mái táq ŏ te práq biq ndô, iki cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq mui chít vel.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi sông nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Ticuoi sút ngki tông án idô: ‘Cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq sông vel.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Alứng bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Ndô la práq nen ưlla khoiq dyôn cư. Cư cadyom dŏq práq ndô tớq prới.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Cư adáh ưlla, co cư chom ưlla crêng lư. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ticuoi sút ngki tông ada án idô: ‘Mái la ticuoi lới lư ndon táq arnáq cư! Parnai mái tíq mái bôm. Mái khoiq chom dyơ cư ayáu práq cư. Alứng mái chom cư lớiq táq, ma cư ính ial. Cư lớiq chớt, ma cư ính sot.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Khán iki, co imo mái lớiq dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư chô lieh, cư bôn práq ngki alứng bôn lơi hơ.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Vít ngki, ticuoi sút tông máh ticuoi át paniar ngki idô: ‘Ial lieh práq mui nen ngki te án. Dyơ dyôn nga ticuoi ndon bôn mui chít nen.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ma máh ticuoi ngki tông ticuoi sút idô: ‘Ưlla ơi! Án khoiq bôn mui chít nen dyơ!’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ma ticuoi sút ôi nha-án idô: ‘Án ndon bôn a-ưi, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma án ndon lớiq bôn, cư dyôn án ớq lớng.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Ma máh nha-án ndon lớiq ính cư cơt puo nha-án, dông nha-án tudô, alứng cachet nhéq nha-án chứng mát cư táp!’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Cua Yê-su tông iki, án pôq carlíq máh ticuoi ndon pôq nga vel Yaru-salem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Tư tumán ính tớq vel Bê-phayê alứng vel Bê-thani, nga ntúq king O-li-vê, án yua bar náq top rian te án pôq nsuoi.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Án patáp nha-án idô: “Inha pôq nga vel ngki. Ndóng inha tớq parngốh vel, inha lư tumúh mui lám acái aséh a-êp ndon iyốh ngai diq. Ngai chóq dŏq án tớq ntúq ngki. Inha lếh alứng dông án nga cư.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Khán ngai plốh inha: ‘Imo inha lếh aséh ndô?’ Dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh.’”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Dyơ nha-án bar náq pôq alứng hôm arớq Yê-su khoiq tông nha-án.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ndóng nha-án lếh aséh, ticuoi ưlla aséh plốh nha-án idô: “Inha lếh aséh ndô táq amớh?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Nha-án ôi án idô: “Ưlla he ính manh aséh ndô.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Dyơ nha-án dông achô aséh a-êp ngki dyôn Yê-su. Cua ngki nha-án ial tampớc nha-án lêp tớq crŏ́ng aséh. Dyơ nha-án kitưq Yê-su sớr ticu tớq crŏ́ng aséh.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Ndóng Yê-su pôq, nha-án lêp tampớc tớq carna dyôn án dếq.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Tư án pôq tumán ính tớq vel Yaru-salem nga ntúq carna siar te king O-li-vê, bôn clứng ticuoi ndon rian te án crau cariau. Nha-án si-ơn alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng yứng lư, co nha-án khoiq hôm máh arnáq sileh.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Nha-án tông idô: “Seq Yang Arbang-pilŏ́ng tốq callong bún dyôn puo ndô, án ndon tớq nga ndô nhơ nốh Yang Arbang-pilŏ́ng. Seq dyôn bôn callong ien ŏ tớq pilŏ́ng, alứng seq parnai ayô tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng.”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Tớq ticuoi clứng ngki bôn díh ticuoi Pha-rasi hơ. Nha-án tông Yê-su idô: “Thới ơi! Cóq thới dyŏq máh ticuoi rian te thới êq crau cariau nnáng.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Khán máh ticuoi ndô lớiq crau cariau iki, cư tông inha arlớih lư, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn búl loi crau cariau.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yaru-salem, án me clang nga vel ngki, dyơ án nhiem.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Alứng án tông idô: “Ingái ndô cư ính lư máh inha ndon át tớq vel pưt ndô chom cóq táq imo dyôn têq át ien ŏ. Ma hoi-ndô, te callong ndô inha lớiq apúh.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Urớh, tớq máh ingái ticuoi picon inha ính puon cuteq lavíng paniar vel inha, alứng nha-án lớiq dyôn inha ngốh te vel. Nha-án catáng cứp carna.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Nha-án ính cachet cứp náq inha, alứng talóh nhéq vel pưt inha. Nha-án lớiq dyôn mui nốh amớh tớq vel inha nnáng plŏt, co inha lớiq chom ingái Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tớq ính choi tamống inha!”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Yê-su mot tớq Dúng Sang Pưt, dyơ án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq ngki.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Cứp ingái Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt. Máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h, suo ngê ính cachet Yê-su.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Ma nha-án lớiq chom amớh ính táq dyôn ngai bôn cachet Yê-su, co máh ticuoi ính lư cammáng parnai án cato.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.