Lucas 19

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yê-su pôq pha pandi vel Yê-ri-cô.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Át tớq vel ngki bôn munáq conh, nốh Sachê. Án la ticuoi sút máh ticuoi ial práq thêq, alứng án súc lư.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Án ính me Yê-su. Ma án a-êp, iki án lớiq bôn hôm Yê-su, co ticuoi clứng dáh-cadíl án.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Iki án talúh pôq nsuoi máh ticuoi clứng. Dyơ án sớr tớq tôm along luah ính hôm Yê-su pôq pha tumán along ngki.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ndóng Yê-su tớq nga ntúq tôm along ngki, án tingưi asớr, alứng án tông Sachê idô: “Sachê ơi! Mái siar achái, co ingái ndô cư cóq át tớq dúng mái.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Iki Sachê siar táp, alứng án ráp pasôl Yê-su bui ŏ lư.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Máh ticuoi ndon hôm nhannha-nhannhóm idô: “Ticuoi ndô pôq át nga dúng ticuoi luaih.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ma Sachê tayứng chứng mát nhéq máh ticuoi ngki, alứng án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh mun cư, cư ial tadi dŏq choi máh ticuoi kidit. Alứng khán bôn ticuoi mmo cư khoiq lop án mui phê, hoi-ndô cư culieh lieh án puan phê.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yê-su tông án idô: “Ingái ndô Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống abŏ́h ndô, co án la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng he tưi.
9 Então Jesus disse:
10 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga ndô ính suo alứng ính choi tamống máh ticuoi khoiq clu carna.”
10 Porque o
11 Cua ngki, Yê-su cato tớq parnai acám sa ada ticuoi ndon khoiq sáng án tông iki. Án tumán ính tớq vel Yaru-salem dyơ, alứng máh ticuoi parngíh khoiq tumán tớq dyơ ingái Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq cruong nha-án.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Iki Yê-su tông idô: “Bôn munáq ticuoi sút pôq nga cruong cannŏ́h, alứng ính máh ticuoi sút tớq cruong ngki chóh án cơt puo tớq cruong án bôm. Vít ngki án ính chô lieh nga cruong án.
12 Então Jesus disse:
13 Nsuoi án ính pôq, án arô mui chít náq ticuoi táq arnáq án. Án dyôn mui náq mui nen práq, alứng án patáp idô: ‘Inha táq imo dyôn práq ndô bôn lơi tingôi tớq ingái cư chô lieh.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Máh ticuoi prái tớq cruong án, nha-án a-ính án, alứng lớiq ính án cơt puo nha-án. Iki nha-án yua ngai pôq tông ticuoi sút ndon ính chóh án dyôn cơt puo idô: ‘He lớiq ính ticuoi ndô cơt puo he.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Ma ticuoi ngki bôn cơt puo, dyơ án chô lieh nga cruong án. Án arô máh ticuoi táq arnáq án ndon khoiq ráp práq, co án ính chom máh-mmo a-ưi nha-án bôn lơi te práq ngki.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ticuoi tớq nsuoi tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi mui chít nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ticuoi sút tông án idô: ‘Ŏ lư mái táq! Mái la ticuoi ŏ táq arnáq cư! Co mái táq ŏ te práq biq ndô, iki cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq mui chít vel.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi sông nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ticuoi sút ngki tông án idô: ‘Cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq sông vel.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Alứng bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Ndô la práq nen ưlla khoiq dyôn cư. Cư cadyom dŏq práq ndô tớq prới.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Cư adáh ưlla, co cư chom ưlla crêng lư. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ticuoi sút ngki tông ada án idô: ‘Mái la ticuoi lới lư ndon táq arnáq cư! Parnai mái tíq mái bôm. Mái khoiq chom dyơ cư ayáu práq cư. Alứng mái chom cư lớiq táq, ma cư ính ial. Cư lớiq chớt, ma cư ính sot.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Khán iki, co imo mái lớiq dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư chô lieh, cư bôn práq ngki alứng bôn lơi hơ.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Vít ngki, ticuoi sút tông máh ticuoi át paniar ngki idô: ‘Ial lieh práq mui nen ngki te án. Dyơ dyôn nga ticuoi ndon bôn mui chít nen.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ma máh ticuoi ngki tông ticuoi sút idô: ‘Ưlla ơi! Án khoiq bôn mui chít nen dyơ!’
25 Eles responderam:
26 Ma ticuoi sút ôi nha-án idô: ‘Án ndon bôn a-ưi, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma án ndon lớiq bôn, cư dyôn án ớq lớng.
26 — E o patrão disse:
27 Ma máh nha-án ndon lớiq ính cư cơt puo nha-án, dông nha-án tudô, alứng cachet nhéq nha-án chứng mát cư táp!’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Cua Yê-su tông iki, án pôq carlíq máh ticuoi ndon pôq nga vel Yaru-salem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Tư tumán ính tớq vel Bê-phayê alứng vel Bê-thani, nga ntúq king O-li-vê, án yua bar náq top rian te án pôq nsuoi.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Án patáp nha-án idô: “Inha pôq nga vel ngki. Ndóng inha tớq parngốh vel, inha lư tumúh mui lám acái aséh a-êp ndon iyốh ngai diq. Ngai chóq dŏq án tớq ntúq ngki. Inha lếh alứng dông án nga cư.
30 com a seguinte ordem:
31 Khán ngai plốh inha: ‘Imo inha lếh aséh ndô?’ Dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Dyơ nha-án bar náq pôq alứng hôm arớq Yê-su khoiq tông nha-án.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ndóng nha-án lếh aséh, ticuoi ưlla aséh plốh nha-án idô: “Inha lếh aséh ndô táq amớh?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Nha-án ôi án idô: “Ưlla he ính manh aséh ndô.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Dyơ nha-án dông achô aséh a-êp ngki dyôn Yê-su. Cua ngki nha-án ial tampớc nha-án lêp tớq crŏ́ng aséh. Dyơ nha-án kitưq Yê-su sớr ticu tớq crŏ́ng aséh.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Ndóng Yê-su pôq, nha-án lêp tampớc tớq carna dyôn án dếq.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Tư án pôq tumán ính tớq vel Yaru-salem nga ntúq carna siar te king O-li-vê, bôn clứng ticuoi ndon rian te án crau cariau. Nha-án si-ơn alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng yứng lư, co nha-án khoiq hôm máh arnáq sileh.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Nha-án tông idô: “Seq Yang Arbang-pilŏ́ng tốq callong bún dyôn puo ndô, án ndon tớq nga ndô nhơ nốh Yang Arbang-pilŏ́ng. Seq dyôn bôn callong ien ŏ tớq pilŏ́ng, alứng seq parnai ayô tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng.”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Tớq ticuoi clứng ngki bôn díh ticuoi Pha-rasi hơ. Nha-án tông Yê-su idô: “Thới ơi! Cóq thới dyŏq máh ticuoi rian te thới êq crau cariau nnáng.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Khán máh ticuoi ndô lớiq crau cariau iki, cư tông inha arlớih lư, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn búl loi crau cariau.”
40 Jesus respondeu:
41 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yaru-salem, án me clang nga vel ngki, dyơ án nhiem.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Alứng án tông idô: “Ingái ndô cư ính lư máh inha ndon át tớq vel pưt ndô chom cóq táq imo dyôn têq át ien ŏ. Ma hoi-ndô, te callong ndô inha lớiq apúh.
42 e disse:
43 Urớh, tớq máh ingái ticuoi picon inha ính puon cuteq lavíng paniar vel inha, alứng nha-án lớiq dyôn inha ngốh te vel. Nha-án catáng cứp carna.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Nha-án ính cachet cứp náq inha, alứng talóh nhéq vel pưt inha. Nha-án lớiq dyôn mui nốh amớh tớq vel inha nnáng plŏt, co inha lớiq chom ingái Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tớq ính choi tamống inha!”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Yê-su mot tớq Dúng Sang Pưt, dyơ án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq ngki.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
46 Ele lhes disse:
47 Cứp ingái Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt. Máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h, suo ngê ính cachet Yê-su.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ma nha-án lớiq chom amớh ính táq dyôn ngai bôn cachet Yê-su, co máh ticuoi ính lư cammáng parnai án cato.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.