Lucas 19
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Yê-su pôq pha pandi vel Yê-ri-cô.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Át tớq vel ngki bôn munáq conh, nốh Sachê. Án la ticuoi sút máh ticuoi ial práq thêq, alứng án súc lư.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Án ính me Yê-su. Ma án a-êp, iki án lớiq bôn hôm Yê-su, co ticuoi clứng dáh-cadíl án.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Iki án talúh pôq nsuoi máh ticuoi clứng. Dyơ án sớr tớq tôm along luah ính hôm Yê-su pôq pha tumán along ngki.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ndóng Yê-su tớq nga ntúq tôm along ngki, án tingưi asớr, alứng án tông Sachê idô: “Sachê ơi! Mái siar achái, co ingái ndô cư cóq át tớq dúng mái.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Iki Sachê siar táp, alứng án ráp pasôl Yê-su bui ŏ lư.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Máh ticuoi ndon hôm nhannha-nhannhóm idô: “Ticuoi ndô pôq át nga dúng ticuoi luaih.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ma Sachê tayứng chứng mát nhéq máh ticuoi ngki, alứng án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh mun cư, cư ial tadi dŏq choi máh ticuoi kidit. Alứng khán bôn ticuoi mmo cư khoiq lop án mui phê, hoi-ndô cư culieh lieh án puan phê.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yê-su tông án idô: “Ingái ndô Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống abŏ́h ndô, co án la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng he tưi.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga ndô ính suo alứng ính choi tamống máh ticuoi khoiq clu carna.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Cua ngki, Yê-su cato tớq parnai acám sa ada ticuoi ndon khoiq sáng án tông iki. Án tumán ính tớq vel Yaru-salem dyơ, alứng máh ticuoi parngíh khoiq tumán tớq dyơ ingái Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq cruong nha-án.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Iki Yê-su tông idô: “Bôn munáq ticuoi sút pôq nga cruong cannŏ́h, alứng ính máh ticuoi sút tớq cruong ngki chóh án cơt puo tớq cruong án bôm. Vít ngki án ính chô lieh nga cruong án.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Nsuoi án ính pôq, án arô mui chít náq ticuoi táq arnáq án. Án dyôn mui náq mui nen práq, alứng án patáp idô: ‘Inha táq imo dyôn práq ndô bôn lơi tingôi tớq ingái cư chô lieh.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Máh ticuoi prái tớq cruong án, nha-án a-ính án, alứng lớiq ính án cơt puo nha-án. Iki nha-án yua ngai pôq tông ticuoi sút ndon ính chóh án dyôn cơt puo idô: ‘He lớiq ính ticuoi ndô cơt puo he.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ma ticuoi ngki bôn cơt puo, dyơ án chô lieh nga cruong án. Án arô máh ticuoi táq arnáq án ndon khoiq ráp práq, co án ính chom máh-mmo a-ưi nha-án bôn lơi te práq ngki.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ticuoi tớq nsuoi tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi mui chít nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ticuoi sút tông án idô: ‘Ŏ lư mái táq! Mái la ticuoi ŏ táq arnáq cư! Co mái táq ŏ te práq biq ndô, iki cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq mui chít vel.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư bôn lơi sông nen te mui nen ndon ưlla khoiq dyôn cư.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ticuoi sút ngki tông án idô: ‘Cư ính chóh mái dyôn cơt sút tớq sông vel.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Alứng bôn munáq loi tớq, alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Ndô la práq nen ưlla khoiq dyôn cư. Cư cadyom dŏq práq ndô tớq prới.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Cư adáh ưlla, co cư chom ưlla crêng lư. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ticuoi sút ngki tông ada án idô: ‘Mái la ticuoi lới lư ndon táq arnáq cư! Parnai mái tíq mái bôm. Mái khoiq chom dyơ cư ayáu práq cư. Alứng mái chom cư lớiq táq, ma cư ính ial. Cư lớiq chớt, ma cư ính sot.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Khán iki, co imo mái lớiq dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư chô lieh, cư bôn práq ngki alứng bôn lơi hơ.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Vít ngki, ticuoi sút tông máh ticuoi át paniar ngki idô: ‘Ial lieh práq mui nen ngki te án. Dyơ dyôn nga ticuoi ndon bôn mui chít nen.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ma máh ticuoi ngki tông ticuoi sút idô: ‘Ưlla ơi! Án khoiq bôn mui chít nen dyơ!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ma ticuoi sút ôi nha-án idô: ‘Án ndon bôn a-ưi, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma án ndon lớiq bôn, cư dyôn án ớq lớng.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ma máh nha-án ndon lớiq ính cư cơt puo nha-án, dông nha-án tudô, alứng cachet nhéq nha-án chứng mát cư táp!’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Cua Yê-su tông iki, án pôq carlíq máh ticuoi ndon pôq nga vel Yaru-salem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Tư tumán ính tớq vel Bê-phayê alứng vel Bê-thani, nga ntúq king O-li-vê, án yua bar náq top rian te án pôq nsuoi.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Án patáp nha-án idô: “Inha pôq nga vel ngki. Ndóng inha tớq parngốh vel, inha lư tumúh mui lám acái aséh a-êp ndon iyốh ngai diq. Ngai chóq dŏq án tớq ntúq ngki. Inha lếh alứng dông án nga cư.
30 dizendo-lhes:
31 Khán ngai plốh inha: ‘Imo inha lếh aséh ndô?’ Dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Dyơ nha-án bar náq pôq alứng hôm arớq Yê-su khoiq tông nha-án.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ndóng nha-án lếh aséh, ticuoi ưlla aséh plốh nha-án idô: “Inha lếh aséh ndô táq amớh?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Nha-án ôi án idô: “Ưlla he ính manh aséh ndô.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Dyơ nha-án dông achô aséh a-êp ngki dyôn Yê-su. Cua ngki nha-án ial tampớc nha-án lêp tớq crŏ́ng aséh. Dyơ nha-án kitưq Yê-su sớr ticu tớq crŏ́ng aséh.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ndóng Yê-su pôq, nha-án lêp tampớc tớq carna dyôn án dếq.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Tư án pôq tumán ính tớq vel Yaru-salem nga ntúq carna siar te king O-li-vê, bôn clứng ticuoi ndon rian te án crau cariau. Nha-án si-ơn alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng yứng lư, co nha-án khoiq hôm máh arnáq sileh.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Nha-án tông idô: “Seq Yang Arbang-pilŏ́ng tốq callong bún dyôn puo ndô, án ndon tớq nga ndô nhơ nốh Yang Arbang-pilŏ́ng. Seq dyôn bôn callong ien ŏ tớq pilŏ́ng, alứng seq parnai ayô tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng.”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Tớq ticuoi clứng ngki bôn díh ticuoi Pha-rasi hơ. Nha-án tông Yê-su idô: “Thới ơi! Cóq thới dyŏq máh ticuoi rian te thới êq crau cariau nnáng.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Khán máh ticuoi ndô lớiq crau cariau iki, cư tông inha arlớih lư, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn búl loi crau cariau.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yaru-salem, án me clang nga vel ngki, dyơ án nhiem.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Alứng án tông idô: “Ingái ndô cư ính lư máh inha ndon át tớq vel pưt ndô chom cóq táq imo dyôn têq át ien ŏ. Ma hoi-ndô, te callong ndô inha lớiq apúh.
42 dizendo:
43 Urớh, tớq máh ingái ticuoi picon inha ính puon cuteq lavíng paniar vel inha, alứng nha-án lớiq dyôn inha ngốh te vel. Nha-án catáng cứp carna.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Nha-án ính cachet cứp náq inha, alứng talóh nhéq vel pưt inha. Nha-án lớiq dyôn mui nốh amớh tớq vel inha nnáng plŏt, co inha lớiq chom ingái Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tớq ính choi tamống inha!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yê-su mot tớq Dúng Sang Pưt, dyơ án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq ngki.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
46 dizendo-lhes:
47 Cứp ingái Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt. Máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h, suo ngê ính cachet Yê-su.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ma nha-án lớiq chom amớh ính táq dyôn ngai bôn cachet Yê-su, co máh ticuoi ính lư cammáng parnai án cato.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.