Lucas 18

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dyơ Yê-su cato top rian te án tớq mui parnai acám, co án ính nha-án chom cóq nha-án cớu níc alứng êq pê cannính.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Án tông idô: “Tớq mui vel bôn munáq ticuoi tarsưq. Án lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyám náp ticuoi.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Tớq vel ngki bôn munáq cán cammai. Án tớq níc nga ticuoi tarsưq, alứng án tông idô: ‘Seq avốq sưq tinớng tupứng dyôn cư alứng ticuoi ndon táq cư!’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Khoiq dưnh lư dyơ án táq iki, ma ticuoi tarsưq lớiq cammáng. Ma bôn mui ingái, ticuoi tarsưq parngíh idô: ‘Cư lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư lớiq dyám náp díh ticuoi hơ.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Ma co cán cammai ndô tớq seq níc te cư, iki cư choi án. Khán cư lớiq choi, án lư tớq pidieiq níc cư, alứng táq dyôn cư sáng ngới!’”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Inha sáng ma lớiq te parnai ticuoi tarsưq ngki tông? Án sưq, ma sưq lớiq tinớng tupứng.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng sưq la piaiq lư, án ính choi ticuoi veng ngê án, la ticuoi ndon arô án cứp ingái cứp idáu. Án lư tớq choi táp nha-án, alứng lớiq dyut.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Alứng cư tông dyôn inha chom tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng sưq tinớng tupứng lư dyôn máh ticuoi ndon veng ngê án, alứng án táq chái lư. Ma tư cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô, cư bôn tumúh ticuoi ndon lư tin Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Yê-su cato loi tớq parnai acám te máh ticuoi ndon parngíh nha-án tinớng ŏ alứng pamat ticuoi cannŏ́h.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Án tông idô: “Bôn bar náq conh mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Munáq la ticuoi Pha-rasi, munáq loi la ticuoi ial práq thêq.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Ticuoi Pha-rasi tayứng cớu iláq lư idô: ‘Cucúh Yang Arbang-pilŏ́ng ơi, cư si-ơn inha, co cư lớiq bôn táq luaih arớq ticuoi cannŏ́h. Cư lớiq bôn ham crơng. Cư lớiq bôn tarphíq tarthu ngai. Cư lớiq bôn tarpíh campái ngai. Cư si-ơn inha, cư lớiq cơt arớq ticuoi ial práq thêq ndô.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Cư ót tanna mui tún bar ingái. Alứng te máh mun cư, khán cư bôn mui chít phê, ngki cư mŏp sang mui phê dyôn inha.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Ma ticuoi ial práq thêq ngki át yông te ticuoi Pha-rasi. Án lớiq dáh tingưi nga pilŏ́ng. Án tứm apơm án bôm táq tíc án sáng anguaq lư. Alứng án tông idô: ‘Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ, co cư la ticuoi luaih!’”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi ial práq thêq ndô chô nga dúng, án lư cơt tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma ticuoi Pha-rasi ngki lớiq bôn tinớng ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo asớr cháq bôm ính cơt pưt, urớh ticuoi ngki cơt két. Alứng ticuoi mmo asiar cháq dyôn cơt két hoi-ndô, urớh án lư cơt pưt.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Bôn máh ticuoi dông ngai-acái nga Yê-su, co ính án capơiq tớq máh ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq nha-án êq dông máh ngai-acái nga Yê-su.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Ma Yê-su arô ngai-acái dyôn tớq nga án; dyơ án tông idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái ndô.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Bôn munáq ticuoi sút tớq top Isa-ra-el tớq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới la lư ŏ. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Yê-su plốh lieh án: “Imo mái dŏq cư ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Mái chom dyơ máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp idô: Êq láh parlưi; êq cachet ticuoi; êq titôiq; êq táq-ntêr a-uai; alứng cóq dyám náp a-i a-ám.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ticuoi ngki tông idô: “Cứp callong patáp ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Tư Yê-su sáng án tông iki, Yê-su tông lieh án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái chô táiq nhéq máh mun mái; dyơ ial práq ngki choi máh ticuoi kidit. Khán mái táq iki, mái lư bôn mun tớq pilŏ́ng. Dyơ cóq mái tớq alứng veng tapun cư.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Ma tư án sáng Yê-su tông iki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yê-su hôm án anguaq. Dyơ Yê-su tông loi idô: “Máh ticuoi súc, dieiq lư dyôn nha-án mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Pannán lac-da lŏt hŏ́ng tarúm la ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Máh ticuoi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án plốh idô: “Khán iki, nnáu têq bôn tumống níc-níc?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co he ính veng tapun thới.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Yê-su tông máh ticuoi ngki idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo táh dúng su, táh a-i a-ám, táh em ai, alứng táh acái campái, co án ính Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 án lư bôn lieh tớq pang ndô a-ưi hơn te máh nốh án khoiq táh. Alứng chô-mát, án lư bôn tumống níc-níc.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Yê-su dông nưm top rian te án sớng, dyơ án tông nha-án idô: “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, lư cơt tarvớiq máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Ngai mŏp án nga ati ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ayê tar-ac án, acraiq án, alứng cuchóh tớq cháq án.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Nha-án prớih alứng cachet án. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Ma top rian te Yê-su lớiq apúh te parnai Yê-su tông, co parnai ngki sru lư. Iki nha-án lớiq chom arlớih callong amớh Yê-su chón tông.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yê-ri-cô, bôn munáq conh sot mát át suseq tor carna.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ndóng án sáng ticuoi clứng pôq pha tumán án, án plốh idô: “Bôn arnáq amớh?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Máh ticuoi ngki ôi: “Yê-su te vel Na-saret pôq pha tumán ndô.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Iki ticuoi sot ngki arô yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq cư hơ.”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Ticuoi ndon pôq tớq carna dyŏq án êq tacang.
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Yê-su trín alứng yua ngai dông ticuoi sot ngki nga án. Tư ticuoi sot ngki tớq, án plốh:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Dyơ Yê-su tông án idô: “Áu, dyôn mát mái cơt plang! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ndóng ngki táp mát án cơt plang. Dyơ án veng Yê-su alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư ticuoi clứng hôm iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.