Lucas 18

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dyơ Yê-su cato top rian te án tớq mui parnai acám, co án ính nha-án chom cóq nha-án cớu níc alứng êq pê cannính.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Án tông idô: “Tớq mui vel bôn munáq ticuoi tarsưq. Án lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyám náp ticuoi.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Tớq vel ngki bôn munáq cán cammai. Án tớq níc nga ticuoi tarsưq, alứng án tông idô: ‘Seq avốq sưq tinớng tupứng dyôn cư alứng ticuoi ndon táq cư!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Khoiq dưnh lư dyơ án táq iki, ma ticuoi tarsưq lớiq cammáng. Ma bôn mui ingái, ticuoi tarsưq parngíh idô: ‘Cư lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư lớiq dyám náp díh ticuoi hơ.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Ma co cán cammai ndô tớq seq níc te cư, iki cư choi án. Khán cư lớiq choi, án lư tớq pidieiq níc cư, alứng táq dyôn cư sáng ngới!’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Inha sáng ma lớiq te parnai ticuoi tarsưq ngki tông? Án sưq, ma sưq lớiq tinớng tupứng.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng sưq la piaiq lư, án ính choi ticuoi veng ngê án, la ticuoi ndon arô án cứp ingái cứp idáu. Án lư tớq choi táp nha-án, alứng lớiq dyut.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Alứng cư tông dyôn inha chom tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng sưq tinớng tupứng lư dyôn máh ticuoi ndon veng ngê án, alứng án táq chái lư. Ma tư cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô, cư bôn tumúh ticuoi ndon lư tin Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yê-su cato loi tớq parnai acám te máh ticuoi ndon parngíh nha-án tinớng ŏ alứng pamat ticuoi cannŏ́h.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Án tông idô: “Bôn bar náq conh mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Munáq la ticuoi Pha-rasi, munáq loi la ticuoi ial práq thêq.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ticuoi Pha-rasi tayứng cớu iláq lư idô: ‘Cucúh Yang Arbang-pilŏ́ng ơi, cư si-ơn inha, co cư lớiq bôn táq luaih arớq ticuoi cannŏ́h. Cư lớiq bôn ham crơng. Cư lớiq bôn tarphíq tarthu ngai. Cư lớiq bôn tarpíh campái ngai. Cư si-ơn inha, cư lớiq cơt arớq ticuoi ial práq thêq ndô.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Cư ót tanna mui tún bar ingái. Alứng te máh mun cư, khán cư bôn mui chít phê, ngki cư mŏp sang mui phê dyôn inha.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ma ticuoi ial práq thêq ngki át yông te ticuoi Pha-rasi. Án lớiq dáh tingưi nga pilŏ́ng. Án tứm apơm án bôm táq tíc án sáng anguaq lư. Alứng án tông idô: ‘Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ, co cư la ticuoi luaih!’”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi ial práq thêq ndô chô nga dúng, án lư cơt tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma ticuoi Pha-rasi ngki lớiq bôn tinớng ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo asớr cháq bôm ính cơt pưt, urớh ticuoi ngki cơt két. Alứng ticuoi mmo asiar cháq dyôn cơt két hoi-ndô, urớh án lư cơt pưt.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Bôn máh ticuoi dông ngai-acái nga Yê-su, co ính án capơiq tớq máh ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq nha-án êq dông máh ngai-acái nga Yê-su.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ma Yê-su arô ngai-acái dyôn tớq nga án; dyơ án tông idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái ndô.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Bôn munáq ticuoi sút tớq top Isa-ra-el tớq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới la lư ŏ. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yê-su plốh lieh án: “Imo mái dŏq cư ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Mái chom dyơ máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp idô: Êq láh parlưi; êq cachet ticuoi; êq titôiq; êq táq-ntêr a-uai; alứng cóq dyám náp a-i a-ám.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ticuoi ngki tông idô: “Cứp callong patáp ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Tư Yê-su sáng án tông iki, Yê-su tông lieh án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái chô táiq nhéq máh mun mái; dyơ ial práq ngki choi máh ticuoi kidit. Khán mái táq iki, mái lư bôn mun tớq pilŏ́ng. Dyơ cóq mái tớq alứng veng tapun cư.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ma tư án sáng Yê-su tông iki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yê-su hôm án anguaq. Dyơ Yê-su tông loi idô: “Máh ticuoi súc, dieiq lư dyôn nha-án mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pannán lac-da lŏt hŏ́ng tarúm la ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Máh ticuoi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án plốh idô: “Khán iki, nnáu têq bôn tumống níc-níc?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co he ính veng tapun thới.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yê-su tông máh ticuoi ngki idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo táh dúng su, táh a-i a-ám, táh em ai, alứng táh acái campái, co án ính Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 án lư bôn lieh tớq pang ndô a-ưi hơn te máh nốh án khoiq táh. Alứng chô-mát, án lư bôn tumống níc-níc.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yê-su dông nưm top rian te án sớng, dyơ án tông nha-án idô: “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, lư cơt tarvớiq máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ngai mŏp án nga ati ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ayê tar-ac án, acraiq án, alứng cuchóh tớq cháq án.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Nha-án prớih alứng cachet án. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ma top rian te Yê-su lớiq apúh te parnai Yê-su tông, co parnai ngki sru lư. Iki nha-án lớiq chom arlớih callong amớh Yê-su chón tông.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yê-ri-cô, bôn munáq conh sot mát át suseq tor carna.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ndóng án sáng ticuoi clứng pôq pha tumán án, án plốh idô: “Bôn arnáq amớh?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Máh ticuoi ngki ôi: “Yê-su te vel Na-saret pôq pha tumán ndô.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Iki ticuoi sot ngki arô yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq cư hơ.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ticuoi ndon pôq tớq carna dyŏq án êq tacang.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yê-su trín alứng yua ngai dông ticuoi sot ngki nga án. Tư ticuoi sot ngki tớq, án plốh:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Dyơ Yê-su tông án idô: “Áu, dyôn mát mái cơt plang! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ndóng ngki táp mát án cơt plang. Dyơ án veng Yê-su alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư ticuoi clứng hôm iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.