Lucas 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Dyơ Yê-su cato top rian te án tớq mui parnai acám, co án ính nha-án chom cóq nha-án cớu níc alứng êq pê cannính.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Án tông idô: “Tớq mui vel bôn munáq ticuoi tarsưq. Án lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyám náp ticuoi.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Tớq vel ngki bôn munáq cán cammai. Án tớq níc nga ticuoi tarsưq, alứng án tông idô: ‘Seq avốq sưq tinớng tupứng dyôn cư alứng ticuoi ndon táq cư!’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Khoiq dưnh lư dyơ án táq iki, ma ticuoi tarsưq lớiq cammáng. Ma bôn mui ingái, ticuoi tarsưq parngíh idô: ‘Cư lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư lớiq dyám náp díh ticuoi hơ.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ma co cán cammai ndô tớq seq níc te cư, iki cư choi án. Khán cư lớiq choi, án lư tớq pidieiq níc cư, alứng táq dyôn cư sáng ngới!’”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Inha sáng ma lớiq te parnai ticuoi tarsưq ngki tông? Án sưq, ma sưq lớiq tinớng tupứng.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng sưq la piaiq lư, án ính choi ticuoi veng ngê án, la ticuoi ndon arô án cứp ingái cứp idáu. Án lư tớq choi táp nha-án, alứng lớiq dyut.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Alứng cư tông dyôn inha chom tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng sưq tinớng tupứng lư dyôn máh ticuoi ndon veng ngê án, alứng án táq chái lư. Ma tư cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô, cư bôn tumúh ticuoi ndon lư tin Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Yê-su cato loi tớq parnai acám te máh ticuoi ndon parngíh nha-án tinớng ŏ alứng pamat ticuoi cannŏ́h.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Án tông idô: “Bôn bar náq conh mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Munáq la ticuoi Pha-rasi, munáq loi la ticuoi ial práq thêq.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ticuoi Pha-rasi tayứng cớu iláq lư idô: ‘Cucúh Yang Arbang-pilŏ́ng ơi, cư si-ơn inha, co cư lớiq bôn táq luaih arớq ticuoi cannŏ́h. Cư lớiq bôn ham crơng. Cư lớiq bôn tarphíq tarthu ngai. Cư lớiq bôn tarpíh campái ngai. Cư si-ơn inha, cư lớiq cơt arớq ticuoi ial práq thêq ndô.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Cư ót tanna mui tún bar ingái. Alứng te máh mun cư, khán cư bôn mui chít phê, ngki cư mŏp sang mui phê dyôn inha.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Ma ticuoi ial práq thêq ngki át yông te ticuoi Pha-rasi. Án lớiq dáh tingưi nga pilŏ́ng. Án tứm apơm án bôm táq tíc án sáng anguaq lư. Alứng án tông idô: ‘Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ, co cư la ticuoi luaih!’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi ial práq thêq ndô chô nga dúng, án lư cơt tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma ticuoi Pha-rasi ngki lớiq bôn tinớng ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo asớr cháq bôm ính cơt pưt, urớh ticuoi ngki cơt két. Alứng ticuoi mmo asiar cháq dyôn cơt két hoi-ndô, urớh án lư cơt pưt.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Bôn máh ticuoi dông ngai-acái nga Yê-su, co ính án capơiq tớq máh ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq nha-án êq dông máh ngai-acái nga Yê-su.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Ma Yê-su arô ngai-acái dyôn tớq nga án; dyơ án tông idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái ndô.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Bôn munáq ticuoi sút tớq top Isa-ra-el tớq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới la lư ŏ. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yê-su plốh lieh án: “Imo mái dŏq cư ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Mái chom dyơ máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp idô: Êq láh parlưi; êq cachet ticuoi; êq titôiq; êq táq-ntêr a-uai; alứng cóq dyám náp a-i a-ám.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ticuoi ngki tông idô: “Cứp callong patáp ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Tư Yê-su sáng án tông iki, Yê-su tông lieh án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái chô táiq nhéq máh mun mái; dyơ ial práq ngki choi máh ticuoi kidit. Khán mái táq iki, mái lư bôn mun tớq pilŏ́ng. Dyơ cóq mái tớq alứng veng tapun cư.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Ma tư án sáng Yê-su tông iki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yê-su hôm án anguaq. Dyơ Yê-su tông loi idô: “Máh ticuoi súc, dieiq lư dyôn nha-án mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pannán lac-da lŏt hŏ́ng tarúm la ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Máh ticuoi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án plốh idô: “Khán iki, nnáu têq bôn tumống níc-níc?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co he ính veng tapun thới.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yê-su tông máh ticuoi ngki idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo táh dúng su, táh a-i a-ám, táh em ai, alứng táh acái campái, co án ính Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 án lư bôn lieh tớq pang ndô a-ưi hơn te máh nốh án khoiq táh. Alứng chô-mát, án lư bôn tumống níc-níc.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Yê-su dông nưm top rian te án sớng, dyơ án tông nha-án idô: “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, lư cơt tarvớiq máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Ngai mŏp án nga ati ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ayê tar-ac án, acraiq án, alứng cuchóh tớq cháq án.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Nha-án prớih alứng cachet án. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
33 e, havendo-
34 Ma top rian te Yê-su lớiq apúh te parnai Yê-su tông, co parnai ngki sru lư. Iki nha-án lớiq chom arlớih callong amớh Yê-su chón tông.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yê-ri-cô, bôn munáq conh sot mát át suseq tor carna.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ndóng án sáng ticuoi clứng pôq pha tumán án, án plốh idô: “Bôn arnáq amớh?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Máh ticuoi ngki ôi: “Yê-su te vel Na-saret pôq pha tumán ndô.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Iki ticuoi sot ngki arô yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq cư hơ.”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Ticuoi ndon pôq tớq carna dyŏq án êq tacang.
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yê-su trín alứng yua ngai dông ticuoi sot ngki nga án. Tư ticuoi sot ngki tớq, án plốh:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Dyơ Yê-su tông án idô: “Áu, dyôn mát mái cơt plang! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ndóng ngki táp mát án cơt plang. Dyơ án veng Yê-su alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư ticuoi clứng hôm iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.