Lucas 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Dyơ Yê-su cato top rian te án tớq mui parnai acám, co án ính nha-án chom cóq nha-án cớu níc alứng êq pê cannính.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Án tông idô: “Tớq mui vel bôn munáq ticuoi tarsưq. Án lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyám náp ticuoi.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Tớq vel ngki bôn munáq cán cammai. Án tớq níc nga ticuoi tarsưq, alứng án tông idô: ‘Seq avốq sưq tinớng tupứng dyôn cư alứng ticuoi ndon táq cư!’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Khoiq dưnh lư dyơ án táq iki, ma ticuoi tarsưq lớiq cammáng. Ma bôn mui ingái, ticuoi tarsưq parngíh idô: ‘Cư lớiq adáh Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng cư lớiq dyám náp díh ticuoi hơ.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ma co cán cammai ndô tớq seq níc te cư, iki cư choi án. Khán cư lớiq choi, án lư tớq pidieiq níc cư, alứng táq dyôn cư sáng ngới!’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Inha sáng ma lớiq te parnai ticuoi tarsưq ngki tông? Án sưq, ma sưq lớiq tinớng tupứng.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng sưq la piaiq lư, án ính choi ticuoi veng ngê án, la ticuoi ndon arô án cứp ingái cứp idáu. Án lư tớq choi táp nha-án, alứng lớiq dyut.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Alứng cư tông dyôn inha chom tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng sưq tinớng tupứng lư dyôn máh ticuoi ndon veng ngê án, alứng án táq chái lư. Ma tư cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô, cư bôn tumúh ticuoi ndon lư tin Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yê-su cato loi tớq parnai acám te máh ticuoi ndon parngíh nha-án tinớng ŏ alứng pamat ticuoi cannŏ́h.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Án tông idô: “Bôn bar náq conh mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Munáq la ticuoi Pha-rasi, munáq loi la ticuoi ial práq thêq.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ticuoi Pha-rasi tayứng cớu iláq lư idô: ‘Cucúh Yang Arbang-pilŏ́ng ơi, cư si-ơn inha, co cư lớiq bôn táq luaih arớq ticuoi cannŏ́h. Cư lớiq bôn ham crơng. Cư lớiq bôn tarphíq tarthu ngai. Cư lớiq bôn tarpíh campái ngai. Cư si-ơn inha, cư lớiq cơt arớq ticuoi ial práq thêq ndô.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Cư ót tanna mui tún bar ingái. Alứng te máh mun cư, khán cư bôn mui chít phê, ngki cư mŏp sang mui phê dyôn inha.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Ma ticuoi ial práq thêq ngki át yông te ticuoi Pha-rasi. Án lớiq dáh tingưi nga pilŏ́ng. Án tứm apơm án bôm táq tíc án sáng anguaq lư. Alứng án tông idô: ‘Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ, co cư la ticuoi luaih!’”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi ial práq thêq ndô chô nga dúng, án lư cơt tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma ticuoi Pha-rasi ngki lớiq bôn tinớng ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo asớr cháq bôm ính cơt pưt, urớh ticuoi ngki cơt két. Alứng ticuoi mmo asiar cháq dyôn cơt két hoi-ndô, urớh án lư cơt pưt.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Bôn máh ticuoi dông ngai-acái nga Yê-su, co ính án capơiq tớq máh ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq nha-án êq dông máh ngai-acái nga Yê-su.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ma Yê-su arô ngai-acái dyôn tớq nga án; dyơ án tông idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái ndô.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Bôn munáq ticuoi sút tớq top Isa-ra-el tớq plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới la lư ŏ. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Yê-su plốh lieh án: “Imo mái dŏq cư ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Mái chom dyơ máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp idô: Êq láh parlưi; êq cachet ticuoi; êq titôiq; êq táq-ntêr a-uai; alứng cóq dyám náp a-i a-ám.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ticuoi ngki tông idô: “Cứp callong patáp ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tư Yê-su sáng án tông iki, Yê-su tông lieh án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái chô táiq nhéq máh mun mái; dyơ ial práq ngki choi máh ticuoi kidit. Khán mái táq iki, mái lư bôn mun tớq pilŏ́ng. Dyơ cóq mái tớq alứng veng tapun cư.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Ma tư án sáng Yê-su tông iki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Yê-su hôm án anguaq. Dyơ Yê-su tông loi idô: “Máh ticuoi súc, dieiq lư dyôn nha-án mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Pannán lac-da lŏt hŏ́ng tarúm la ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Máh ticuoi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án plốh idô: “Khán iki, nnáu têq bôn tumống níc-níc?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co he ính veng tapun thới.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yê-su tông máh ticuoi ngki idô: “Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo táh dúng su, táh a-i a-ám, táh em ai, alứng táh acái campái, co án ính Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 án lư bôn lieh tớq pang ndô a-ưi hơn te máh nốh án khoiq táh. Alứng chô-mát, án lư bôn tumống níc-níc.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yê-su dông nưm top rian te án sớng, dyơ án tông nha-án idô: “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, lư cơt tarvớiq máh parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Ngai mŏp án nga ati ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ayê tar-ac án, acraiq án, alứng cuchóh tớq cháq án.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Nha-án prớih alứng cachet án. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ma top rian te Yê-su lớiq apúh te parnai Yê-su tông, co parnai ngki sru lư. Iki nha-án lớiq chom arlớih callong amớh Yê-su chón tông.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Tư Yê-su tumán ính tớq vel Yê-ri-cô, bôn munáq conh sot mát át suseq tor carna.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ndóng án sáng ticuoi clứng pôq pha tumán án, án plốh idô: “Bôn arnáq amớh?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Máh ticuoi ngki ôi: “Yê-su te vel Na-saret pôq pha tumán ndô.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Iki ticuoi sot ngki arô yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq cư hơ.”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ticuoi ndon pôq tớq carna dyŏq án êq tacang.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Yê-su trín alứng yua ngai dông ticuoi sot ngki nga án. Tư ticuoi sot ngki tớq, án plốh:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Dyơ Yê-su tông án idô: “Áu, dyôn mát mái cơt plang! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ndóng ngki táp mát án cơt plang. Dyơ án veng Yê-su alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư ticuoi clứng hôm iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.