Lucas 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Yê-su tông top rian te án idô: “Bôn munáq conh súc ndon bôn munáq ticuoi tampeng kiaq me mun án. Ma ngai cauq tampeng ngki talóh máh mun ưlla án.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Dyơ ưlla ngki arô án, alứng plốh án idô: ‘Amớh cư sáng ngai táq-ntêr mái táq lớiq ŏ ada cư? Mái lái lieh te arnáq mái kiaq me máh mun cư, co mái lớiq têq cơt nnáng ticuoi kiaq me máh mun cư.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Iki tampeng ngki parngíh idô: ‘Ưlla cư tumán ính táh cư. Án lớiq dyôn cư kiaq me nnáng mun án. Imo cư ính táq hoi-ndô? Cư ớq bánh rêng dŏq táq pidái. Khán pôq suseq, ngki cư achiet táq ngai.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Hoi-ndô cư chom dyơ amớh cư ính táq. Dyơ tớq ingái cư lớiq bôn cơt nnáng ticuoi kiaq me mun án, ingái ngki cư nnáng bôn yớu ndon ráp cư, alứng dyôn cư át tớq dúng nha-án.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Iki án arô máh ticuoi tu ưlla án, alứng án plốh ticuoi ndon tớq nsuoi idô: ‘Máh-mmo mái tu ưlla cư?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám calung tớu o-li-vê.’ Án tông idô: ‘Dyơ! Cư dyôn mái tu sông chít calung sớng.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Dyơ án plốh ticuoi cannŏ́h loi idô: ‘Ma mái, máh-mmo mái tu?’ Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám tanic sro.’ Iki án tông idô: ‘Cư dyôn mái tu ticol chít tanic sớng.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Vít ngki, ưlla ngki ayô ticuoi kiaq me ndon saq ngki, co án táq tubáiq. Máh ticuoi lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án tubáiq hơn te ticuoi ndon veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Cư tông inha loi idô: Khán inha bôn a-ưi crơng ntưn, cóq inha dyôn ticuoi cannŏ́h hơ; iki máh crơng ngki táq dyôn inha bôn a-ưi yớu. Dyơ tớq ingái ntưn inha pít nhéq, ingái ngki Yang Arbang-pilŏ́ng ính dyôn inha át tớq ntúq têq tumống níc-níc.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Khán inha táq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt. Alứng khán inha táq lớiq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq lớiq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Iki khán inha lớiq táq tinớng tupứng te ntưn inha tớq pang ndô, imo têq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha bôn mun ndon lớiq nai pít tớq pilŏ́ng?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Alứng khán inha lớiq táq tinớng tupứng te crơng ngai cơiq nga inha, ngki lư lớiq bôn ngai ính mŏp crơng dyôn inha cơt ưlla.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Lớiq bôn ngai têq cơt sol dyôn bar ưlla. Piaiq án a-ính ưlla ndô, ma amoih ưlla ntíh; lớiq la án dyám ưlla ndô, ma pamat ưlla ntíh. Muchứng ngki tưi, inha lớiq têq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ngê ham ntưn tớq pang ndô trap munơi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Máh ticuoi Pha-rasi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án ayê Yê-su, co nha-án ayáu máh crơng ntưn tớq pang ndô.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha táq arnáq ính ngai tông inha la ticuoi tinớng ŏ, ma Yang Arbang-pilŏ́ng chom mít cannính inha. Nốh amớh ticuoi báq parngíh ŏ lư, nốh ngki lớiq ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Yang Arbang-pilŏ́ng cato ticuoi na phep rit Môi-se alứng na máh parnai ticuoi tang ngcang án tingôi tớq pang Yon táq tíc na dơq. Tớq vít pang Yon, bôn ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng cứp náq ticuoi ính lư mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma nha-án parngíh nha-án têq mot co nhơ te rêng nha-án bôm.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Pilŏ́ng alứng cuteq cơt pít la ien hơn te mui callong te phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng cơt pít.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi. Alứng khán ticuoi mmo ial cán rang, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Bôn munáq conh súc; án sứp au dêu lư, alứng cứp ingái án tớc cha thưong.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Alứng bôn munáq conh kidit, nốh La-sarơ. Ngai dông dŏq án át culái tieh dúng ticuoi súc ngki, tumán ngáh callống. Cháq án máng mpeh.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Án ngcong bôn cha tanna sráh atôh te kichơng ticuoi súc. Alứng bôn acho tớq iel mpeh án.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Vít ngki án cuchet, alứng bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng dông án dyôn át munơi alứng A-praham. Tớq tatun, ticuoi súc ngki cuchet tưi, alứng ngai dông tứp.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Tư ticuoi súc ngki át tớq ntúq uih chéh níc-níc án sáng dieiq arức lư. Iki án tingưi asớr, án hôm A-praham át yông lư te án. Alứng án hôm La-sarơ át munơi alứng A-praham.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Iki án arô yứng lư idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ. Seq inha yua La-sarơ tớq nga cư, alứng dyôn án talứm ati án tớq dơq, dyơ tadyŏ́h tớq ntaq cư, co cư sáng dieiq arức lư tớq uih ndô!’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ma A-praham ôi án idô: ‘Acái ơi! Mái ayư lieh te ndóng mái yôl tumống, mái khoiq thưong lư, ma La-sarơ ngki kidit alứng dieiq arức lư. Hoi-ndô án bôn át tớq ntúq ndô ien ŏ; ma mái át tớq ntúq ngki dieiq arức lư.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Alứng mui callong loi, bôn tanor sru alứng pơh lư pandi he. Ticuoi mmo ính dyang te ntúq he pôq nga mái, la lớiq têq. Alứng ticuoi mmo ính dyang te ntúq mái pôq nga he, la lớiq têq tưi.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Dyơ ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Khán iki, cư seq inha yua La-sarơ pôq nga dúng a-ám cư,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 co cư yôl bôn sông náq em ai át ngki. Dyôn La-sarơ catớih nha-án, dŏq nha-án lớiq át tớq ntúq dieiq arức lư ndô.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ma A-praham tông idô: ‘Em ai mái khoiq bôn parnai Môi-se tông, alứng parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông. Dyôn em ai mái cammáng alứng peh parnai nha-án.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Nha-án lư lớiq cammáng parnai máh ticuoi ngki. Ma khán ticuoi cuchet bôn tumống lieh pôq tông nha-án, lư nha-án pien cơt mít tamme loi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ma A-praham tông lieh án idô: ‘Khán em ai mái lớiq cammáng parnai Môi-se alứng máh ticuoi tang ngcang khoiq tông, nha-án lư lớiq náp tưi ticuoi cuchet ma tumống lieh.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.