Lucas 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Yê-su tông top rian te án idô: “Bôn munáq conh súc ndon bôn munáq ticuoi tampeng kiaq me mun án. Ma ngai cauq tampeng ngki talóh máh mun ưlla án.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Dyơ ưlla ngki arô án, alứng plốh án idô: ‘Amớh cư sáng ngai táq-ntêr mái táq lớiq ŏ ada cư? Mái lái lieh te arnáq mái kiaq me máh mun cư, co mái lớiq têq cơt nnáng ticuoi kiaq me máh mun cư.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Iki tampeng ngki parngíh idô: ‘Ưlla cư tumán ính táh cư. Án lớiq dyôn cư kiaq me nnáng mun án. Imo cư ính táq hoi-ndô? Cư ớq bánh rêng dŏq táq pidái. Khán pôq suseq, ngki cư achiet táq ngai.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Hoi-ndô cư chom dyơ amớh cư ính táq. Dyơ tớq ingái cư lớiq bôn cơt nnáng ticuoi kiaq me mun án, ingái ngki cư nnáng bôn yớu ndon ráp cư, alứng dyôn cư át tớq dúng nha-án.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Iki án arô máh ticuoi tu ưlla án, alứng án plốh ticuoi ndon tớq nsuoi idô: ‘Máh-mmo mái tu ưlla cư?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám calung tớu o-li-vê.’ Án tông idô: ‘Dyơ! Cư dyôn mái tu sông chít calung sớng.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Dyơ án plốh ticuoi cannŏ́h loi idô: ‘Ma mái, máh-mmo mái tu?’ Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám tanic sro.’ Iki án tông idô: ‘Cư dyôn mái tu ticol chít tanic sớng.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Vít ngki, ưlla ngki ayô ticuoi kiaq me ndon saq ngki, co án táq tubáiq. Máh ticuoi lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án tubáiq hơn te ticuoi ndon veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 “Cư tông inha loi idô: Khán inha bôn a-ưi crơng ntưn, cóq inha dyôn ticuoi cannŏ́h hơ; iki máh crơng ngki táq dyôn inha bôn a-ưi yớu. Dyơ tớq ingái ntưn inha pít nhéq, ingái ngki Yang Arbang-pilŏ́ng ính dyôn inha át tớq ntúq têq tumống níc-níc.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Khán inha táq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt. Alứng khán inha táq lớiq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq lớiq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Iki khán inha lớiq táq tinớng tupứng te ntưn inha tớq pang ndô, imo têq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha bôn mun ndon lớiq nai pít tớq pilŏ́ng?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Alứng khán inha lớiq táq tinớng tupứng te crơng ngai cơiq nga inha, ngki lư lớiq bôn ngai ính mŏp crơng dyôn inha cơt ưlla.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Lớiq bôn ngai têq cơt sol dyôn bar ưlla. Piaiq án a-ính ưlla ndô, ma amoih ưlla ntíh; lớiq la án dyám ưlla ndô, ma pamat ưlla ntíh. Muchứng ngki tưi, inha lớiq têq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ngê ham ntưn tớq pang ndô trap munơi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Máh ticuoi Pha-rasi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án ayê Yê-su, co nha-án ayáu máh crơng ntưn tớq pang ndô.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha táq arnáq ính ngai tông inha la ticuoi tinớng ŏ, ma Yang Arbang-pilŏ́ng chom mít cannính inha. Nốh amớh ticuoi báq parngíh ŏ lư, nốh ngki lớiq ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Yang Arbang-pilŏ́ng cato ticuoi na phep rit Môi-se alứng na máh parnai ticuoi tang ngcang án tingôi tớq pang Yon táq tíc na dơq. Tớq vít pang Yon, bôn ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng cứp náq ticuoi ính lư mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma nha-án parngíh nha-án têq mot co nhơ te rêng nha-án bôm.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Pilŏ́ng alứng cuteq cơt pít la ien hơn te mui callong te phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng cơt pít.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi. Alứng khán ticuoi mmo ial cán rang, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Bôn munáq conh súc; án sứp au dêu lư, alứng cứp ingái án tớc cha thưong.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Alứng bôn munáq conh kidit, nốh La-sarơ. Ngai dông dŏq án át culái tieh dúng ticuoi súc ngki, tumán ngáh callống. Cháq án máng mpeh.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Án ngcong bôn cha tanna sráh atôh te kichơng ticuoi súc. Alứng bôn acho tớq iel mpeh án.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Vít ngki án cuchet, alứng bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng dông án dyôn át munơi alứng A-praham. Tớq tatun, ticuoi súc ngki cuchet tưi, alứng ngai dông tứp.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Tư ticuoi súc ngki át tớq ntúq uih chéh níc-níc án sáng dieiq arức lư. Iki án tingưi asớr, án hôm A-praham át yông lư te án. Alứng án hôm La-sarơ át munơi alứng A-praham.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Iki án arô yứng lư idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ. Seq inha yua La-sarơ tớq nga cư, alứng dyôn án talứm ati án tớq dơq, dyơ tadyŏ́h tớq ntaq cư, co cư sáng dieiq arức lư tớq uih ndô!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ma A-praham ôi án idô: ‘Acái ơi! Mái ayư lieh te ndóng mái yôl tumống, mái khoiq thưong lư, ma La-sarơ ngki kidit alứng dieiq arức lư. Hoi-ndô án bôn át tớq ntúq ndô ien ŏ; ma mái át tớq ntúq ngki dieiq arức lư.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Alứng mui callong loi, bôn tanor sru alứng pơh lư pandi he. Ticuoi mmo ính dyang te ntúq he pôq nga mái, la lớiq têq. Alứng ticuoi mmo ính dyang te ntúq mái pôq nga he, la lớiq têq tưi.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Dyơ ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Khán iki, cư seq inha yua La-sarơ pôq nga dúng a-ám cư,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 co cư yôl bôn sông náq em ai át ngki. Dyôn La-sarơ catớih nha-án, dŏq nha-án lớiq át tớq ntúq dieiq arức lư ndô.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ma A-praham tông idô: ‘Em ai mái khoiq bôn parnai Môi-se tông, alứng parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông. Dyôn em ai mái cammáng alứng peh parnai nha-án.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Nha-án lư lớiq cammáng parnai máh ticuoi ngki. Ma khán ticuoi cuchet bôn tumống lieh pôq tông nha-án, lư nha-án pien cơt mít tamme loi.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ma A-praham tông lieh án idô: ‘Khán em ai mái lớiq cammáng parnai Môi-se alứng máh ticuoi tang ngcang khoiq tông, nha-án lư lớiq náp tưi ticuoi cuchet ma tumống lieh.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.