Lucas 16

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yê-su tông top rian te án idô: “Bôn munáq conh súc ndon bôn munáq ticuoi tampeng kiaq me mun án. Ma ngai cauq tampeng ngki talóh máh mun ưlla án.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Dyơ ưlla ngki arô án, alứng plốh án idô: ‘Amớh cư sáng ngai táq-ntêr mái táq lớiq ŏ ada cư? Mái lái lieh te arnáq mái kiaq me máh mun cư, co mái lớiq têq cơt nnáng ticuoi kiaq me máh mun cư.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Iki tampeng ngki parngíh idô: ‘Ưlla cư tumán ính táh cư. Án lớiq dyôn cư kiaq me nnáng mun án. Imo cư ính táq hoi-ndô? Cư ớq bánh rêng dŏq táq pidái. Khán pôq suseq, ngki cư achiet táq ngai.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Hoi-ndô cư chom dyơ amớh cư ính táq. Dyơ tớq ingái cư lớiq bôn cơt nnáng ticuoi kiaq me mun án, ingái ngki cư nnáng bôn yớu ndon ráp cư, alứng dyôn cư át tớq dúng nha-án.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Iki án arô máh ticuoi tu ưlla án, alứng án plốh ticuoi ndon tớq nsuoi idô: ‘Máh-mmo mái tu ưlla cư?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám calung tớu o-li-vê.’ Án tông idô: ‘Dyơ! Cư dyôn mái tu sông chít calung sớng.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Dyơ án plốh ticuoi cannŏ́h loi idô: ‘Ma mái, máh-mmo mái tu?’ Ticuoi ngki ôi: ‘Cư tu mui culám tanic sro.’ Iki án tông idô: ‘Cư dyôn mái tu ticol chít tanic sớng.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Vít ngki, ưlla ngki ayô ticuoi kiaq me ndon saq ngki, co án táq tubáiq. Máh ticuoi lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án tubáiq hơn te ticuoi ndon veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng báq táq ada yớu nha-án.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Cư tông inha loi idô: Khán inha bôn a-ưi crơng ntưn, cóq inha dyôn ticuoi cannŏ́h hơ; iki máh crơng ngki táq dyôn inha bôn a-ưi yớu. Dyơ tớq ingái ntưn inha pít nhéq, ingái ngki Yang Arbang-pilŏ́ng ính dyôn inha át tớq ntúq têq tumống níc-níc.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Khán inha táq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt. Alứng khán inha táq lớiq tinớng tupứng te arnáq két, inha lư táq lớiq tinớng tupứng tưi te arnáq pưt.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Iki khán inha lớiq táq tinớng tupứng te ntưn inha tớq pang ndô, imo têq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha bôn mun ndon lớiq nai pít tớq pilŏ́ng?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Alứng khán inha lớiq táq tinớng tupứng te crơng ngai cơiq nga inha, ngki lư lớiq bôn ngai ính mŏp crơng dyôn inha cơt ưlla.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Lớiq bôn ngai têq cơt sol dyôn bar ưlla. Piaiq án a-ính ưlla ndô, ma amoih ưlla ntíh; lớiq la án dyám ưlla ndô, ma pamat ưlla ntíh. Muchứng ngki tưi, inha lớiq têq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ngê ham ntưn tớq pang ndô trap munơi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Máh ticuoi Pha-rasi ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án ayê Yê-su, co nha-án ayáu máh crơng ntưn tớq pang ndô.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha táq arnáq ính ngai tông inha la ticuoi tinớng ŏ, ma Yang Arbang-pilŏ́ng chom mít cannính inha. Nốh amớh ticuoi báq parngíh ŏ lư, nốh ngki lớiq ŏ amớh chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Yang Arbang-pilŏ́ng cato ticuoi na phep rit Môi-se alứng na máh parnai ticuoi tang ngcang án tingôi tớq pang Yon táq tíc na dơq. Tớq vít pang Yon, bôn ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng cứp náq ticuoi ính lư mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma nha-án parngíh nha-án têq mot co nhơ te rêng nha-án bôm.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Pilŏ́ng alứng cuteq cơt pít la ien hơn te mui callong te phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng cơt pít.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi. Alứng khán ticuoi mmo ial cán rang, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Bôn munáq conh súc; án sứp au dêu lư, alứng cứp ingái án tớc cha thưong.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Alứng bôn munáq conh kidit, nốh La-sarơ. Ngai dông dŏq án át culái tieh dúng ticuoi súc ngki, tumán ngáh callống. Cháq án máng mpeh.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Án ngcong bôn cha tanna sráh atôh te kichơng ticuoi súc. Alứng bôn acho tớq iel mpeh án.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Vít ngki án cuchet, alứng bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng dông án dyôn át munơi alứng A-praham. Tớq tatun, ticuoi súc ngki cuchet tưi, alứng ngai dông tứp.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Tư ticuoi súc ngki át tớq ntúq uih chéh níc-níc án sáng dieiq arức lư. Iki án tingưi asớr, án hôm A-praham át yông lư te án. Alứng án hôm La-sarơ át munơi alứng A-praham.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Iki án arô yứng lư idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ. Seq inha yua La-sarơ tớq nga cư, alứng dyôn án talứm ati án tớq dơq, dyơ tadyŏ́h tớq ntaq cư, co cư sáng dieiq arức lư tớq uih ndô!’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ma A-praham ôi án idô: ‘Acái ơi! Mái ayư lieh te ndóng mái yôl tumống, mái khoiq thưong lư, ma La-sarơ ngki kidit alứng dieiq arức lư. Hoi-ndô án bôn át tớq ntúq ndô ien ŏ; ma mái át tớq ntúq ngki dieiq arức lư.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Alứng mui callong loi, bôn tanor sru alứng pơh lư pandi he. Ticuoi mmo ính dyang te ntúq he pôq nga mái, la lớiq têq. Alứng ticuoi mmo ính dyang te ntúq mái pôq nga he, la lớiq têq tưi.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Dyơ ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Khán iki, cư seq inha yua La-sarơ pôq nga dúng a-ám cư,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 co cư yôl bôn sông náq em ai át ngki. Dyôn La-sarơ catớih nha-án, dŏq nha-án lớiq át tớq ntúq dieiq arức lư ndô.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ma A-praham tông idô: ‘Em ai mái khoiq bôn parnai Môi-se tông, alứng parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông. Dyôn em ai mái cammáng alứng peh parnai nha-án.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Ticuoi súc ngki tông loi idô: ‘Ơ A-praham la achúc achiac cư ơi! Nha-án lư lớiq cammáng parnai máh ticuoi ngki. Ma khán ticuoi cuchet bôn tumống lieh pôq tông nha-án, lư nha-án pien cơt mít tamme loi.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ma A-praham tông lieh án idô: ‘Khán em ai mái lớiq cammáng parnai Môi-se alứng máh ticuoi tang ngcang khoiq tông, nha-án lư lớiq náp tưi ticuoi cuchet ma tumống lieh.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.