Lucas 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Ndóng ngki bôn ticuoi át tớq ngki tông Yê-su te arnáq Phi-lat cachet máh ticuoi Ca-lilê ndóng nha-án kiac pannán sang Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yê-su ôi nha-án idô: “Amớh inha parngíh te máh ticuoi Ca-lilê ndon cuchet ngki, nha-án bôn luaih ntáng hơn te máh ticuoi Ca-lilê cannŏ́h lớiq?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha cóq cuchet muchứng nha-án tưi.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Alứng amớh inha parngíh te mui chít ticol náq ndon át tớq ntúq Saluam, ndóng ngôl ayống arlíh catát nha-án? Inha parngíh nha-án bôn luaih hơn te máh ticuoi cannŏ́h tớq vel Yaru-salem lớiq?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha lư cuchet muchứng nha-án tưi.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Dyơ Yê-su tông nha-án tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi conh bôn mui tôm tarúng dáh tớq nưong án. Án pôq suo culái tớq tôm ngki, ma lớiq hôm culái.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Iki án yua ticuoi kiaq nưong idô: ‘Me! Khoiq pe cumo ndô dyơ, cư tớq suo culái te tôm ndô, ma lớiq hôm culái. Dyơ mái cớl táh viang tôm ndô. Khán dŏq la nưm candúh cuteq.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Ma ticuoi kiaq nưong ôi idô: ‘Ưlla ơi! Seq mái dŏq tôm ndô tumống mui cumo avai. Cư ính píq prúng paniar tôm ndô, dyơ cư ính cacháq phún.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Tớq cumo tatun, khán án cơt culái, ngki he bôn cha. Ma khán án lớiq cơt culái, ngki he cớl táh.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su cato tớq dúng rum.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Át ngki bôn munáq cán tarcốn crŏ́ng khoiq mui chít ticol cumo dyơ, co bôn mui lám yang saq táq dyôn án lớiq têq tayứng tinớng.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Tớq Yê-su hôm cán ngki, án arô idô: “Ama ơi! Hoi-ndô, ama lớiq bôn a-ái iki nnáng!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Cua ngki, Yê-su capơiq tớq cháq cán ngki. Ndóng ngki táp crŏ́ng án cơt tinớng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ma ticuoi sút dúng rum ngki sáng uan lư, co Yê-su táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô. Iki án tông máh ticuoi át ngki idô: “Bôn tupát ingái dyôn ticuoi táq arnáq. Máh ingái ngki inha têq tớq nga tudô dyôn ngai táq bánh. Ma inha êq tớq seq ngai táq bánh inha tớq Ingái Angô!”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ma Yê-su ôi ticuoi sút ngki idô: “Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Nhéq máh inha ndon bôn carrŏ́q, lớiq la aséh át tớq coq, inha lư pốh dyôn án ngốh ngoiq dơq tớq Ingái Angô.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Cán ndô la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng inha tưi, ma yang Satán khoiq chóq án nhéq mui chít ticol cumo dyơ. Ŏ láng lớiq, khán taláh án tớq Ingái Angô?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Ndóng Yê-su tông iki, máh ticuoi ndon uan án, sáng achiet lư. Ma máh ticuoi prái sáng bui cannính te máh arnáq ŏ Yê-su táq.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Yê-su tông loi idô. “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh? Alứng nốh amớh têq cư acám te sút ngki?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Sút ngki la arớq mui callong me. Bôn munáq conh ial callong ngki pôq trứh tớq pidái. Dyơ callong ngki dáh, alứng pưt asớr cơt arớq tôm along. Têq achếq táq sáp tớq abeng.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Yê-su acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Sút ngki la arớq bôt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ndóng Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel pưt Yaru-salem, án yéh tớq vel két vel pưt, alứng cato ticuoi tớq máh vel ngki.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Bôn munáq plốh án idô: “Ưlla ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nưm biq náq sớng lớiq?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Cóq inha catóng mot tớq ngáh callống hep. Cư tông inha arlớih lư, bôn clứng ticuoi ính mot tớq ngáh callống hep, ma nha-án ớq bôn mot.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 “Tớq ưlla dúng yôr catáng ngáh callống, nhéq máh inha át tayứng culái tieh át acóh callống alứng arô idô: ‘Ưlla ơi! Seq Ưlla pốh callống dyôn he mot!’ Ma Ưlla ngki ôi inha idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq!’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Dyơ inha tông lieh idô: ‘He khoiq ngoiq cha munơi alứng Ưlla, alứng Ưlla khoiq cato tớq vel he!’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ma Ưlla ôi lieh idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq. Inha tôi yông te cư, co inha la máng ticuoi lới!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Tớq urớh inha nhiem alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư ndóng inha hôm A-praham, I-sac, Yacốp, alứng máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, át tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma inha át culái tieh, lớiq têq mot.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Bôn máh ticuoi tớq te anga pandang ngốh, anga pandang pát, anga tanieng alứng anga tadưp. Nha-án bôn ticu cha tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Máh nha-án ndon két hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt pưt loi. Alứng máh nha-án ndon pưt hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt két loi.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ndóng ngki bôn máh ticuoi te top Pha-rasi tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Cóq thới ngốh te ntúq ndô, pôq nga ntúq cannŏ́h loi, co puo Hê-rôt An-tipa ính cachet thới.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha pôq nga Hê-rôt ndon ính lư tarthu, alứng tông án idô: ‘Nnáng biq ingái sớng cư chuih angốh yang saq alứng táq bánh máh nốh ticuoi a-ái. Tớq cư táq cua nhéq máh arnáq cư, cư lư cuchet.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ma hoi-ndô alứng urớh, cóq cư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ sớr nga vel Yaru-salem, co ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cuchet culái tieh vel Yaru-salem.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Ơ vel Yaru-salem, inha ndon át tớq vel Yaru-salem ơi! Inha la ticuoi báq cachet ticuoi tang ngcang alứng tíq búl ada máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng yua dyôn tớq nga inha. Bôn a-ưi chư dyơ cư ính pachúng parŏm nhéq máh inha arớq ntruoi cán catrốc arô acái án dyôn át tadưp nnár án. Ma inha lớiq ính!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Hoi-ngki cư lớiq pôq cláh clơ nnáng abŏ́h inha. Cư tông inha idô: Urớh inha lớiq bôn hôm nnáng cư, tingôi ingái inha tông idô: ‘Bún lư án ndon tớq nhơ nốh Ưlla he.’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.