Lucas 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Ndóng ngki bôn ticuoi át tớq ngki tông Yê-su te arnáq Phi-lat cachet máh ticuoi Ca-lilê ndóng nha-án kiac pannán sang Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yê-su ôi nha-án idô: “Amớh inha parngíh te máh ticuoi Ca-lilê ndon cuchet ngki, nha-án bôn luaih ntáng hơn te máh ticuoi Ca-lilê cannŏ́h lớiq?
2 Então Jesus disse:
3 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha cóq cuchet muchứng nha-án tưi.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Alứng amớh inha parngíh te mui chít ticol náq ndon át tớq ntúq Saluam, ndóng ngôl ayống arlíh catát nha-án? Inha parngíh nha-án bôn luaih hơn te máh ticuoi cannŏ́h tớq vel Yaru-salem lớiq?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha lư cuchet muchứng nha-án tưi.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Dyơ Yê-su tông nha-án tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi conh bôn mui tôm tarúng dáh tớq nưong án. Án pôq suo culái tớq tôm ngki, ma lớiq hôm culái.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Iki án yua ticuoi kiaq nưong idô: ‘Me! Khoiq pe cumo ndô dyơ, cư tớq suo culái te tôm ndô, ma lớiq hôm culái. Dyơ mái cớl táh viang tôm ndô. Khán dŏq la nưm candúh cuteq.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Ma ticuoi kiaq nưong ôi idô: ‘Ưlla ơi! Seq mái dŏq tôm ndô tumống mui cumo avai. Cư ính píq prúng paniar tôm ndô, dyơ cư ính cacháq phún.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Tớq cumo tatun, khán án cơt culái, ngki he bôn cha. Ma khán án lớiq cơt culái, ngki he cớl táh.’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su cato tớq dúng rum.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Át ngki bôn munáq cán tarcốn crŏ́ng khoiq mui chít ticol cumo dyơ, co bôn mui lám yang saq táq dyôn án lớiq têq tayứng tinớng.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Tớq Yê-su hôm cán ngki, án arô idô: “Ama ơi! Hoi-ndô, ama lớiq bôn a-ái iki nnáng!”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Cua ngki, Yê-su capơiq tớq cháq cán ngki. Ndóng ngki táp crŏ́ng án cơt tinớng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Ma ticuoi sút dúng rum ngki sáng uan lư, co Yê-su táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô. Iki án tông máh ticuoi át ngki idô: “Bôn tupát ingái dyôn ticuoi táq arnáq. Máh ingái ngki inha têq tớq nga tudô dyôn ngai táq bánh. Ma inha êq tớq seq ngai táq bánh inha tớq Ingái Angô!”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ma Yê-su ôi ticuoi sút ngki idô: “Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Nhéq máh inha ndon bôn carrŏ́q, lớiq la aséh át tớq coq, inha lư pốh dyôn án ngốh ngoiq dơq tớq Ingái Angô.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Cán ndô la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng inha tưi, ma yang Satán khoiq chóq án nhéq mui chít ticol cumo dyơ. Ŏ láng lớiq, khán taláh án tớq Ingái Angô?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Ndóng Yê-su tông iki, máh ticuoi ndon uan án, sáng achiet lư. Ma máh ticuoi prái sáng bui cannính te máh arnáq ŏ Yê-su táq.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yê-su tông loi idô. “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh? Alứng nốh amớh têq cư acám te sút ngki?
18 Jesus disse:
19 Sút ngki la arớq mui callong me. Bôn munáq conh ial callong ngki pôq trứh tớq pidái. Dyơ callong ngki dáh, alứng pưt asớr cơt arớq tôm along. Têq achếq táq sáp tớq abeng.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Yê-su acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh?
20 Jesus continuou:
21 Sút ngki la arớq bôt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Ndóng Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel pưt Yaru-salem, án yéh tớq vel két vel pưt, alứng cato ticuoi tớq máh vel ngki.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Bôn munáq plốh án idô: “Ưlla ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nưm biq náq sớng lớiq?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Cóq inha catóng mot tớq ngáh callống hep. Cư tông inha arlớih lư, bôn clứng ticuoi ính mot tớq ngáh callống hep, ma nha-án ớq bôn mot.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 “Tớq ưlla dúng yôr catáng ngáh callống, nhéq máh inha át tayứng culái tieh át acóh callống alứng arô idô: ‘Ưlla ơi! Seq Ưlla pốh callống dyôn he mot!’ Ma Ưlla ngki ôi inha idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq!’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Dyơ inha tông lieh idô: ‘He khoiq ngoiq cha munơi alứng Ưlla, alứng Ưlla khoiq cato tớq vel he!’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Ma Ưlla ôi lieh idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq. Inha tôi yông te cư, co inha la máng ticuoi lới!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Tớq urớh inha nhiem alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư ndóng inha hôm A-praham, I-sac, Yacốp, alứng máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, át tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma inha át culái tieh, lớiq têq mot.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Bôn máh ticuoi tớq te anga pandang ngốh, anga pandang pát, anga tanieng alứng anga tadưp. Nha-án bôn ticu cha tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Máh nha-án ndon két hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt pưt loi. Alứng máh nha-án ndon pưt hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt két loi.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ndóng ngki bôn máh ticuoi te top Pha-rasi tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Cóq thới ngốh te ntúq ndô, pôq nga ntúq cannŏ́h loi, co puo Hê-rôt An-tipa ính cachet thới.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha pôq nga Hê-rôt ndon ính lư tarthu, alứng tông án idô: ‘Nnáng biq ingái sớng cư chuih angốh yang saq alứng táq bánh máh nốh ticuoi a-ái. Tớq cư táq cua nhéq máh arnáq cư, cư lư cuchet.’
32 Jesus respondeu:
33 Ma hoi-ndô alứng urớh, cóq cư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ sớr nga vel Yaru-salem, co ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cuchet culái tieh vel Yaru-salem.
33 E Jesus continuou:
34 “Ơ vel Yaru-salem, inha ndon át tớq vel Yaru-salem ơi! Inha la ticuoi báq cachet ticuoi tang ngcang alứng tíq búl ada máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng yua dyôn tớq nga inha. Bôn a-ưi chư dyơ cư ính pachúng parŏm nhéq máh inha arớq ntruoi cán catrốc arô acái án dyôn át tadưp nnár án. Ma inha lớiq ính!
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Hoi-ngki cư lớiq pôq cláh clơ nnáng abŏ́h inha. Cư tông inha idô: Urớh inha lớiq bôn hôm nnáng cư, tingôi ingái inha tông idô: ‘Bún lư án ndon tớq nhơ nốh Ưlla he.’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.