Lucas 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Ndóng ngki bôn ticuoi át tớq ngki tông Yê-su te arnáq Phi-lat cachet máh ticuoi Ca-lilê ndóng nha-án kiac pannán sang Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Yê-su ôi nha-án idô: “Amớh inha parngíh te máh ticuoi Ca-lilê ndon cuchet ngki, nha-án bôn luaih ntáng hơn te máh ticuoi Ca-lilê cannŏ́h lớiq?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha cóq cuchet muchứng nha-án tưi.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Alứng amớh inha parngíh te mui chít ticol náq ndon át tớq ntúq Saluam, ndóng ngôl ayống arlíh catát nha-án? Inha parngíh nha-án bôn luaih hơn te máh ticuoi cannŏ́h tớq vel Yaru-salem lớiq?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha lư cuchet muchứng nha-án tưi.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Dyơ Yê-su tông nha-án tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi conh bôn mui tôm tarúng dáh tớq nưong án. Án pôq suo culái tớq tôm ngki, ma lớiq hôm culái.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Iki án yua ticuoi kiaq nưong idô: ‘Me! Khoiq pe cumo ndô dyơ, cư tớq suo culái te tôm ndô, ma lớiq hôm culái. Dyơ mái cớl táh viang tôm ndô. Khán dŏq la nưm candúh cuteq.’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Ma ticuoi kiaq nưong ôi idô: ‘Ưlla ơi! Seq mái dŏq tôm ndô tumống mui cumo avai. Cư ính píq prúng paniar tôm ndô, dyơ cư ính cacháq phún.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Tớq cumo tatun, khán án cơt culái, ngki he bôn cha. Ma khán án lớiq cơt culái, ngki he cớl táh.’”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su cato tớq dúng rum.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Át ngki bôn munáq cán tarcốn crŏ́ng khoiq mui chít ticol cumo dyơ, co bôn mui lám yang saq táq dyôn án lớiq têq tayứng tinớng.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Tớq Yê-su hôm cán ngki, án arô idô: “Ama ơi! Hoi-ndô, ama lớiq bôn a-ái iki nnáng!”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Cua ngki, Yê-su capơiq tớq cháq cán ngki. Ndóng ngki táp crŏ́ng án cơt tinớng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ma ticuoi sút dúng rum ngki sáng uan lư, co Yê-su táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô. Iki án tông máh ticuoi át ngki idô: “Bôn tupát ingái dyôn ticuoi táq arnáq. Máh ingái ngki inha têq tớq nga tudô dyôn ngai táq bánh. Ma inha êq tớq seq ngai táq bánh inha tớq Ingái Angô!”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Ma Yê-su ôi ticuoi sút ngki idô: “Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Nhéq máh inha ndon bôn carrŏ́q, lớiq la aséh át tớq coq, inha lư pốh dyôn án ngốh ngoiq dơq tớq Ingái Angô.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Cán ndô la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng inha tưi, ma yang Satán khoiq chóq án nhéq mui chít ticol cumo dyơ. Ŏ láng lớiq, khán taláh án tớq Ingái Angô?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ndóng Yê-su tông iki, máh ticuoi ndon uan án, sáng achiet lư. Ma máh ticuoi prái sáng bui cannính te máh arnáq ŏ Yê-su táq.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yê-su tông loi idô. “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh? Alứng nốh amớh têq cư acám te sút ngki?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Sút ngki la arớq mui callong me. Bôn munáq conh ial callong ngki pôq trứh tớq pidái. Dyơ callong ngki dáh, alứng pưt asớr cơt arớq tôm along. Têq achếq táq sáp tớq abeng.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yê-su acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Sút ngki la arớq bôt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Ndóng Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel pưt Yaru-salem, án yéh tớq vel két vel pưt, alứng cato ticuoi tớq máh vel ngki.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Bôn munáq plốh án idô: “Ưlla ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nưm biq náq sớng lớiq?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Cóq inha catóng mot tớq ngáh callống hep. Cư tông inha arlớih lư, bôn clứng ticuoi ính mot tớq ngáh callống hep, ma nha-án ớq bôn mot.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 “Tớq ưlla dúng yôr catáng ngáh callống, nhéq máh inha át tayứng culái tieh át acóh callống alứng arô idô: ‘Ưlla ơi! Seq Ưlla pốh callống dyôn he mot!’ Ma Ưlla ngki ôi inha idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq!’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Dyơ inha tông lieh idô: ‘He khoiq ngoiq cha munơi alứng Ưlla, alứng Ưlla khoiq cato tớq vel he!’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Ma Ưlla ôi lieh idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq. Inha tôi yông te cư, co inha la máng ticuoi lới!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Tớq urớh inha nhiem alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư ndóng inha hôm A-praham, I-sac, Yacốp, alứng máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, át tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma inha át culái tieh, lớiq têq mot.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Bôn máh ticuoi tớq te anga pandang ngốh, anga pandang pát, anga tanieng alứng anga tadưp. Nha-án bôn ticu cha tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Máh nha-án ndon két hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt pưt loi. Alứng máh nha-án ndon pưt hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt két loi.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ndóng ngki bôn máh ticuoi te top Pha-rasi tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Cóq thới ngốh te ntúq ndô, pôq nga ntúq cannŏ́h loi, co puo Hê-rôt An-tipa ính cachet thới.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha pôq nga Hê-rôt ndon ính lư tarthu, alứng tông án idô: ‘Nnáng biq ingái sớng cư chuih angốh yang saq alứng táq bánh máh nốh ticuoi a-ái. Tớq cư táq cua nhéq máh arnáq cư, cư lư cuchet.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Ma hoi-ndô alứng urớh, cóq cư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ sớr nga vel Yaru-salem, co ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cuchet culái tieh vel Yaru-salem.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Ơ vel Yaru-salem, inha ndon át tớq vel Yaru-salem ơi! Inha la ticuoi báq cachet ticuoi tang ngcang alứng tíq búl ada máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng yua dyôn tớq nga inha. Bôn a-ưi chư dyơ cư ính pachúng parŏm nhéq máh inha arớq ntruoi cán catrốc arô acái án dyôn át tadưp nnár án. Ma inha lớiq ính!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Hoi-ngki cư lớiq pôq cláh clơ nnáng abŏ́h inha. Cư tông inha idô: Urớh inha lớiq bôn hôm nnáng cư, tingôi ingái inha tông idô: ‘Bún lư án ndon tớq nhơ nốh Ưlla he.’”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.