Lucas 13

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ndóng ngki bôn ticuoi át tớq ngki tông Yê-su te arnáq Phi-lat cachet máh ticuoi Ca-lilê ndóng nha-án kiac pannán sang Yang Arbang-pilŏ́ng.
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yê-su ôi nha-án idô: “Amớh inha parngíh te máh ticuoi Ca-lilê ndon cuchet ngki, nha-án bôn luaih ntáng hơn te máh ticuoi Ca-lilê cannŏ́h lớiq?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha cóq cuchet muchứng nha-án tưi.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Alứng amớh inha parngíh te mui chít ticol náq ndon át tớq ntúq Saluam, ndóng ngôl ayống arlíh catát nha-án? Inha parngíh nha-án bôn luaih hơn te máh ticuoi cannŏ́h tớq vel Yaru-salem lớiq?
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Tới iki! Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien cơt mít tamme loi, inha lư cuchet muchứng nha-án tưi.”
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Dyơ Yê-su tông nha-án tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi conh bôn mui tôm tarúng dáh tớq nưong án. Án pôq suo culái tớq tôm ngki, ma lớiq hôm culái.
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 Iki án yua ticuoi kiaq nưong idô: ‘Me! Khoiq pe cumo ndô dyơ, cư tớq suo culái te tôm ndô, ma lớiq hôm culái. Dyơ mái cớl táh viang tôm ndô. Khán dŏq la nưm candúh cuteq.’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 Ma ticuoi kiaq nưong ôi idô: ‘Ưlla ơi! Seq mái dŏq tôm ndô tumống mui cumo avai. Cư ính píq prúng paniar tôm ndô, dyơ cư ính cacháq phún.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Tớq cumo tatun, khán án cơt culái, ngki he bôn cha. Ma khán án lớiq cơt culái, ngki he cớl táh.’”
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su cato tớq dúng rum.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Át ngki bôn munáq cán tarcốn crŏ́ng khoiq mui chít ticol cumo dyơ, co bôn mui lám yang saq táq dyôn án lớiq têq tayứng tinớng.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Tớq Yê-su hôm cán ngki, án arô idô: “Ama ơi! Hoi-ndô, ama lớiq bôn a-ái iki nnáng!”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Cua ngki, Yê-su capơiq tớq cháq cán ngki. Ndóng ngki táp crŏ́ng án cơt tinớng, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ma ticuoi sút dúng rum ngki sáng uan lư, co Yê-su táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô. Iki án tông máh ticuoi át ngki idô: “Bôn tupát ingái dyôn ticuoi táq arnáq. Máh ingái ngki inha têq tớq nga tudô dyôn ngai táq bánh. Ma inha êq tớq seq ngai táq bánh inha tớq Ingái Angô!”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Ma Yê-su ôi ticuoi sút ngki idô: “Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Nhéq máh inha ndon bôn carrŏ́q, lớiq la aséh át tớq coq, inha lư pốh dyôn án ngốh ngoiq dơq tớq Ingái Angô.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 Cán ndô la te tŏ́ng toiq A-praham muchứng inha tưi, ma yang Satán khoiq chóq án nhéq mui chít ticol cumo dyơ. Ŏ láng lớiq, khán taláh án tớq Ingái Angô?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ndóng Yê-su tông iki, máh ticuoi ndon uan án, sáng achiet lư. Ma máh ticuoi prái sáng bui cannính te máh arnáq ŏ Yê-su táq.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yê-su tông loi idô. “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh? Alứng nốh amớh têq cư acám te sút ngki?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Sút ngki la arớq mui callong me. Bôn munáq conh ial callong ngki pôq trứh tớq pidái. Dyơ callong ngki dáh, alứng pưt asớr cơt arớq tôm along. Têq achếq táq sáp tớq abeng.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yê-su acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng táq sút la arớq amớh?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Sút ngki la arớq bôt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Ndóng Yê-su pôq na carna ính pôq nga vel pưt Yaru-salem, án yéh tớq vel két vel pưt, alứng cato ticuoi tớq máh vel ngki.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Bôn munáq plốh án idô: “Ưlla ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nưm biq náq sớng lớiq?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Cóq inha catóng mot tớq ngáh callống hep. Cư tông inha arlớih lư, bôn clứng ticuoi ính mot tớq ngáh callống hep, ma nha-án ớq bôn mot.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 “Tớq ưlla dúng yôr catáng ngáh callống, nhéq máh inha át tayứng culái tieh át acóh callống alứng arô idô: ‘Ưlla ơi! Seq Ưlla pốh callống dyôn he mot!’ Ma Ưlla ngki ôi inha idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq!’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 Dyơ inha tông lieh idô: ‘He khoiq ngoiq cha munơi alứng Ưlla, alứng Ưlla khoiq cato tớq vel he!’
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Ma Ưlla ôi lieh idô: ‘Cư lớiq chom inha, alứng cư lớiq chom te mmo inha tớq. Inha tôi yông te cư, co inha la máng ticuoi lới!’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Tớq urớh inha nhiem alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư ndóng inha hôm A-praham, I-sac, Yacốp, alứng máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, át tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ma inha át culái tieh, lớiq têq mot.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Bôn máh ticuoi tớq te anga pandang ngốh, anga pandang pát, anga tanieng alứng anga tadưp. Nha-án bôn ticu cha tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Máh nha-án ndon két hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt pưt loi. Alứng máh nha-án ndon pưt hoi-ndô, chô-mát nha-án cơt két loi.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Ndóng ngki bôn máh ticuoi te top Pha-rasi tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Cóq thới ngốh te ntúq ndô, pôq nga ntúq cannŏ́h loi, co puo Hê-rôt An-tipa ính cachet thới.”
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha pôq nga Hê-rôt ndon ính lư tarthu, alứng tông án idô: ‘Nnáng biq ingái sớng cư chuih angốh yang saq alứng táq bánh máh nốh ticuoi a-ái. Tớq cư táq cua nhéq máh arnáq cư, cư lư cuchet.’
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 Ma hoi-ndô alứng urớh, cóq cư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ sớr nga vel Yaru-salem, co ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq cuchet culái tieh vel Yaru-salem.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Ơ vel Yaru-salem, inha ndon át tớq vel Yaru-salem ơi! Inha la ticuoi báq cachet ticuoi tang ngcang alứng tíq búl ada máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng yua dyôn tớq nga inha. Bôn a-ưi chư dyơ cư ính pachúng parŏm nhéq máh inha arớq ntruoi cán catrốc arô acái án dyôn át tadưp nnár án. Ma inha lớiq ính!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Hoi-ngki cư lớiq pôq cláh clơ nnáng abŏ́h inha. Cư tông inha idô: Urớh inha lớiq bôn hôm nnáng cư, tingôi ingái inha tông idô: ‘Bún lư án ndon tớq nhơ nốh Ưlla he.’”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.