Lucas 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Bôn mui ingái Yê-su át cớu tớq mui ntúq. Cua án cớu, bôn munáq top rian te án seq idô: “Ưlla ơi! Seq Ưlla pasoi he dyôn chom cớu muchứng Yon khoiq pasoi top rian te án.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Yê-su tông nha-án idô: “Tớq inha cớu, cóq inha cớu idô:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Seq inha dyôn he bôn khám cha cứp ingái.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Seq inha táh luaih he khoiq táq,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Yê-su tông top rian te án loi idô: “Cư acám idô: Inha bôn yớu, alứng inha pôq nga dúng án ma khoiq tardi dáu, alứng inha tông idô: ‘Ai ơi! Cư seq manh pe long asớq mái,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 co bôn tumoi tớq nga dúng cư, ma cư lớiq bôn amớh ính angốh dyôn tumoi cha.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Dáh lơ yớu ngki ính ôi inha idô: ‘Mái êq pidieiq cư hoi-ndô, co cư khoiq cliang callống dyơ. Cư alứng acái acon cư khoiq bíq. Cư lớiq têq yôr ial nnáng dyôn mái.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ma cư tông inha idô: Yớu ngki lư lớiq ính yôr ial asớq dyôn inha co inha la yớu án, ma án yôr ial asớq dyôn inha, co tian inha pidieiq án.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Alứng cư tông inha idô: Khán inha seq, ngki inha bôn. Khán inha suo, ngki inha tumúh. Khán inha acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Co cứp náq ticuoi ndon seq, ngki án bôn. Án suo, ngki án tumúh. Án acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Máh inha ndon khoiq bôn acái, khán acái inha seq buaiq, inha dyôn án cusánh lớiq?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Alứng khán án seq tirial ntruoi, inha dyôn án ngcứm catam lớiq?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Inha la máng ticuoi lới, ma nnáng inha chom dyôn crơng ŏ nga acái inha. Lư clưi te ngki loi A-ám inha tớq pilŏ́ng ính dyôn inha bôn Arvai án, khán inha seq te án!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Ndóng ngki Yê-su chuih angốh yang saq ndon táq munáq ticuoi cơt lúng. Tớq vít yang saq ngốh, ticuoi ngki têq tacang lieh. Dyơ ticuoi clứng ngki sáng dut lư.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Ma bôn ticuoi te top nha-án tông idô: “Án ndô chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul ndon sút nhéq tưh yang saq, dyôn án bôn chức.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h ính chim Yê-su; dyơ nha-án seq mui tíc te án, co ính chom án bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng ma lớiq.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tông nha-án idô: “Khán bôn mui cruong, top ndô tarchíl alứng top ngki, lư lớiq cơt cruong nnáng. Alứng khán bôn mui abŏ́h, ma munáq tarluaih ada munáq, lư lớiq cơt nnáng abŏ́h.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Inha tông cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức. Ma khán top yang Satán munáq tarchíl munáq, iki lư lớiq cơt nnáng top yang Satán.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Khán cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức, ngki nnáu dyôn ticuoi veng inha bôn chức têq chuih yang saq? Lư simớt ticuoi te top inha táp ính tíq inha.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ma khán cư chuih angốh yang saq co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư táq, ngki arnáq ndô apáh dyôn inha chom la Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút khoiq tớq nga inha dyơ.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Khán bôn ticuoi bánh rêng lư, alứng án bôn a-ưi crơng pla dŏq bán kiaq crơng án, ticuoi cannŏ́h lư lớiq têq talóh crơng án.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ma khán bôn ticuoi bánh rêng hơn te án, ticuoi ngki lư rap chíl án, alứng ial nhéq crơng pla te án, dyơ mpô dyôn ticuoi ndon pôq munơi alứng ticuoi bánh ngki.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Ticuoi mmo lớiq sŏ́ng mui mít alứng cư, ticuoi ngki lư lớiq ính cư. Alứng ticuoi mmo lớiq dông ticuoi cannŏ́h tớq nga cư, la muchứng án catáng ticuoi cannŏ́h lớiq dyôn veng ngê cư tưi.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Tư yang saq ngốh te cháq ticuoi, dyơ án pôq suo ntúq preng cupróng ính angô, ma án lớiq tumúh. Dyơ án parngíh idô: ‘Cư ính chô lieh nga ntúq cư khoiq ngốh te nsuoi.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Tư án chô nga ntúq ngki, án hôm nưm ntúq mat, práh priel, alứng máh crơng khoiq atức carsiat dyơ.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Iki án pôq cớiq alứng dông achô tupul náq yang saq dyôn át munơi alứng án tớq ntúq ngki. Máh yang ngki saq hơn te án. Iki thôq ticuoi ngki cơt saq hơn te nsuoi loi.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Ndóng Yê-su cato parnai ngki, bôn munáq cán te ticuoi clứng tông yứng lư ada án idô: “Bún lư cán ndon carnian thới, alứng dyôn thới uq tóh!”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Ma Yê-su ôi án idô: “Callong ngki la piaiq tưi, ma bún hơn te ngki loi la ticuoi ndon cammáng alứng peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng!”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Ndóng ticuoi clứng át rum paniar Yê-su, án tông nha-án idô: “Lới lư máh ticuoi át tớq pang ndô! Nha-án seq te cư mui tíc sileh, ma cư lớiq táq dyôn nha-án. Co nha-án khoiq bôn dyơ tíc sileh te Yô-na ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Yô-na la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq vel Ni-navê. Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq pang ndô.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ngki bôn cán puo cruong Sê-ba, án tíq ticuoi tớq pang ndô. Án têq tíq iki, co án tớq te cruong yông lư, án ính cammáng parnai tubáiq puo Sa-lamôn. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq tubáiq hơn te Sa-lamôn!
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, máh ticuoi tớq vel Ni-navê te inớh tíq máh ticuoi tớq pang ndô. Nha-án têq tíq iki, co tớq nha-án sáng parnai Yô-na cato, dyơ nha-án ngin luaih táp, alứng pien cơt mít tamme loi. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq pưt hơn te Yô-na!”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Yê-su tông loi idô: “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ pul catốq, lớiq la catứp tớq yáng. Ma lư ngai dŏq tớq aruong den, dŏq cứp náq ticuoi ndon mot têq hôm ang.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Mát ticuoi la arớq tabong dyôn cháq. Khán mát inha hôm, nhéq cháq inha cơt ang. Ma khán mát inha lớiq hôm, nhéq cháq inha cơt ngiau.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Iki cóq inha me dyôn a-ŏ. Dáh lơ ngê inha parngíh ang, lớiq bôn ang.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Khán inha veng callong ang, alứng lớiq veng callong ngiau, iki mít cannính inha, lư cơt ang nhéq. Ndô la arớq den tớu claq dyôn inha têq hôm ang.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Cua Yê-su tông iki, bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Iki Yê-su pôq cha.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ma tư ticuoi Pha-rasi ndô hôm Yê-su lớiq arau ati veng rit nsuoi ính cha, iki án sáng dut lư.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Iki Yê-su tông án idô: “Inha top Pha-rasi bôn mít cannính arớq tingan alứng adien ngai arau práh nưm culái tieh, ma tớq callúng bôn máng prớq. Prớq ngki la inha tarpún crơng ngai alứng lới lư!
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Ơ inha ndon achơ lư ơi! Án ndon teng cháq ticuoi, lư án teng díh mít cannính ticuoi hơ.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Ma cóq inha bôn mít cannính ính choi ticuoi kidit. Iki inha cơt práh díh tớq callúng alứng tớq tieh.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Lư inha dông mŏp sang máh bát bai asai akieu dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng muoi phê te mui chít phê. Ma inha lớiq peh parnai án patáp inha dyôn táq tinớng tupứng, alứng inha lớiq lư amoih Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư lớiq ính inha táh arnáq mŏp sang ngki, ma cóq inha táq díh bar callong tatun ngki hơ.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha ính bôn lư kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum. Alứng inha ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ inha ndóng inha át alứng ticuoi clứng.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha la arớq ping cumuiq lớiq bôn táq tíc. Iki ticuoi cannŏ́h pôq alứng dếq ping ngki, ma ngai lớiq chom ntúq ngki prớq lư.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Bôn munáq thới sái rit tông ada Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông iki la muchứng thới tíq he ndon sái rit tưi!”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Yê-su tông án idô: “Bap lư tớq nga inha ndon sái rit! Inha sái ticuoi cannŏ́h dyôn veng phep rit dieiq lư, arớq inha dyôn nha-án dual crơng ntáng. Ma ati inha lớiq ial choi amớh crơng ntáng te nha-án.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Bap lư tớq nga inha! Inha táq ping ŏ dyôn ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lư achúc achiac inha táp khoiq cachet ticuoi tang ngcang ngki.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Iki, ndô la muchứng inha sŏ́ng alứng arnáq achúc achiac inha khoiq táq, co nha-án khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, dyơ inha táq ping dyôn máh ticuoi tang ngcang.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Ma callong tubáiq te Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Urớh cư yua máh ticuoi tang ngcang cư alứng máh ticuoi dyưng ati cư tớq nga nha-án. Bôn ticuoi te top ngki, nha-án ính cachet alứng bôn ticuoi nha-án ính tính.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Iki tôt nha-án ndon khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, tôt ngki Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nga máh ticuoi tớq pang ndô hơ.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Tôt ngki bôn te ingái nha-án cachet Aben, tingôi tớq ingái nha-án cachet Sa-chari. Ngai khoiq cachet Sa-chari tớq callúng Dúng Sang Pưt tumán parông sang. Cư tông inha arlớih lư, cứp nốh tôt ngki, lư tớq nga ticuoi tớq pang ndô hơ!
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Bap lư tớq nga inha thới sái rit! Co inha lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng simớt lư. Alứng khán ticuoi cannŏ́h ính veng, ngki inha catáng! Ndô la arớq inha cliang ngáh callống ndon inha lớiq ính mot, alứng inha lớiq ính ticuoi cannŏ́h mot tưi!”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Tớq Yê-su ngốh te dúng ngki, máh thới sái rit alứng máh ticuoi Pha-rasi angốh ngê ính chíl Yê-su, alứng nha-án plốh án te a-ưi nốh.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Nha-án cammáng níc ính suo callong luaih te Yê-su táq-ntêr, dŏq têq bôn cauq án.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.