Lucas 11

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bôn mui ingái Yê-su át cớu tớq mui ntúq. Cua án cớu, bôn munáq top rian te án seq idô: “Ưlla ơi! Seq Ưlla pasoi he dyôn chom cớu muchứng Yon khoiq pasoi top rian te án.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yê-su tông nha-án idô: “Tớq inha cớu, cóq inha cớu idô:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Seq inha dyôn he bôn khám cha cứp ingái.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Seq inha táh luaih he khoiq táq,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yê-su tông top rian te án loi idô: “Cư acám idô: Inha bôn yớu, alứng inha pôq nga dúng án ma khoiq tardi dáu, alứng inha tông idô: ‘Ai ơi! Cư seq manh pe long asớq mái,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 co bôn tumoi tớq nga dúng cư, ma cư lớiq bôn amớh ính angốh dyôn tumoi cha.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Dáh lơ yớu ngki ính ôi inha idô: ‘Mái êq pidieiq cư hoi-ndô, co cư khoiq cliang callống dyơ. Cư alứng acái acon cư khoiq bíq. Cư lớiq têq yôr ial nnáng dyôn mái.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ma cư tông inha idô: Yớu ngki lư lớiq ính yôr ial asớq dyôn inha co inha la yớu án, ma án yôr ial asớq dyôn inha, co tian inha pidieiq án.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Alứng cư tông inha idô: Khán inha seq, ngki inha bôn. Khán inha suo, ngki inha tumúh. Khán inha acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Co cứp náq ticuoi ndon seq, ngki án bôn. Án suo, ngki án tumúh. Án acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Máh inha ndon khoiq bôn acái, khán acái inha seq buaiq, inha dyôn án cusánh lớiq?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Alứng khán án seq tirial ntruoi, inha dyôn án ngcứm catam lớiq?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Inha la máng ticuoi lới, ma nnáng inha chom dyôn crơng ŏ nga acái inha. Lư clưi te ngki loi A-ám inha tớq pilŏ́ng ính dyôn inha bôn Arvai án, khán inha seq te án!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ndóng ngki Yê-su chuih angốh yang saq ndon táq munáq ticuoi cơt lúng. Tớq vít yang saq ngốh, ticuoi ngki têq tacang lieh. Dyơ ticuoi clứng ngki sáng dut lư.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ma bôn ticuoi te top nha-án tông idô: “Án ndô chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul ndon sút nhéq tưh yang saq, dyôn án bôn chức.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h ính chim Yê-su; dyơ nha-án seq mui tíc te án, co ính chom án bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng ma lớiq.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tông nha-án idô: “Khán bôn mui cruong, top ndô tarchíl alứng top ngki, lư lớiq cơt cruong nnáng. Alứng khán bôn mui abŏ́h, ma munáq tarluaih ada munáq, lư lớiq cơt nnáng abŏ́h.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Inha tông cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức. Ma khán top yang Satán munáq tarchíl munáq, iki lư lớiq cơt nnáng top yang Satán.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Khán cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức, ngki nnáu dyôn ticuoi veng inha bôn chức têq chuih yang saq? Lư simớt ticuoi te top inha táp ính tíq inha.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ma khán cư chuih angốh yang saq co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư táq, ngki arnáq ndô apáh dyôn inha chom la Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút khoiq tớq nga inha dyơ.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Khán bôn ticuoi bánh rêng lư, alứng án bôn a-ưi crơng pla dŏq bán kiaq crơng án, ticuoi cannŏ́h lư lớiq têq talóh crơng án.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ma khán bôn ticuoi bánh rêng hơn te án, ticuoi ngki lư rap chíl án, alứng ial nhéq crơng pla te án, dyơ mpô dyôn ticuoi ndon pôq munơi alứng ticuoi bánh ngki.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Ticuoi mmo lớiq sŏ́ng mui mít alứng cư, ticuoi ngki lư lớiq ính cư. Alứng ticuoi mmo lớiq dông ticuoi cannŏ́h tớq nga cư, la muchứng án catáng ticuoi cannŏ́h lớiq dyôn veng ngê cư tưi.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Tư yang saq ngốh te cháq ticuoi, dyơ án pôq suo ntúq preng cupróng ính angô, ma án lớiq tumúh. Dyơ án parngíh idô: ‘Cư ính chô lieh nga ntúq cư khoiq ngốh te nsuoi.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Tư án chô nga ntúq ngki, án hôm nưm ntúq mat, práh priel, alứng máh crơng khoiq atức carsiat dyơ.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Iki án pôq cớiq alứng dông achô tupul náq yang saq dyôn át munơi alứng án tớq ntúq ngki. Máh yang ngki saq hơn te án. Iki thôq ticuoi ngki cơt saq hơn te nsuoi loi.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Ndóng Yê-su cato parnai ngki, bôn munáq cán te ticuoi clứng tông yứng lư ada án idô: “Bún lư cán ndon carnian thới, alứng dyôn thới uq tóh!”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Ma Yê-su ôi án idô: “Callong ngki la piaiq tưi, ma bún hơn te ngki loi la ticuoi ndon cammáng alứng peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng!”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ndóng ticuoi clứng át rum paniar Yê-su, án tông nha-án idô: “Lới lư máh ticuoi át tớq pang ndô! Nha-án seq te cư mui tíc sileh, ma cư lớiq táq dyôn nha-án. Co nha-án khoiq bôn dyơ tíc sileh te Yô-na ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Yô-na la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq vel Ni-navê. Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq pang ndô.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ngki bôn cán puo cruong Sê-ba, án tíq ticuoi tớq pang ndô. Án têq tíq iki, co án tớq te cruong yông lư, án ính cammáng parnai tubáiq puo Sa-lamôn. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq tubáiq hơn te Sa-lamôn!
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, máh ticuoi tớq vel Ni-navê te inớh tíq máh ticuoi tớq pang ndô. Nha-án têq tíq iki, co tớq nha-án sáng parnai Yô-na cato, dyơ nha-án ngin luaih táp, alứng pien cơt mít tamme loi. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq pưt hơn te Yô-na!”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Yê-su tông loi idô: “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ pul catốq, lớiq la catứp tớq yáng. Ma lư ngai dŏq tớq aruong den, dŏq cứp náq ticuoi ndon mot têq hôm ang.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Mát ticuoi la arớq tabong dyôn cháq. Khán mát inha hôm, nhéq cháq inha cơt ang. Ma khán mát inha lớiq hôm, nhéq cháq inha cơt ngiau.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Iki cóq inha me dyôn a-ŏ. Dáh lơ ngê inha parngíh ang, lớiq bôn ang.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Khán inha veng callong ang, alứng lớiq veng callong ngiau, iki mít cannính inha, lư cơt ang nhéq. Ndô la arớq den tớu claq dyôn inha têq hôm ang.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Cua Yê-su tông iki, bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Iki Yê-su pôq cha.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ma tư ticuoi Pha-rasi ndô hôm Yê-su lớiq arau ati veng rit nsuoi ính cha, iki án sáng dut lư.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Iki Yê-su tông án idô: “Inha top Pha-rasi bôn mít cannính arớq tingan alứng adien ngai arau práh nưm culái tieh, ma tớq callúng bôn máng prớq. Prớq ngki la inha tarpún crơng ngai alứng lới lư!
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ơ inha ndon achơ lư ơi! Án ndon teng cháq ticuoi, lư án teng díh mít cannính ticuoi hơ.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ma cóq inha bôn mít cannính ính choi ticuoi kidit. Iki inha cơt práh díh tớq callúng alứng tớq tieh.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Lư inha dông mŏp sang máh bát bai asai akieu dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng muoi phê te mui chít phê. Ma inha lớiq peh parnai án patáp inha dyôn táq tinớng tupứng, alứng inha lớiq lư amoih Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư lớiq ính inha táh arnáq mŏp sang ngki, ma cóq inha táq díh bar callong tatun ngki hơ.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha ính bôn lư kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum. Alứng inha ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ inha ndóng inha át alứng ticuoi clứng.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha la arớq ping cumuiq lớiq bôn táq tíc. Iki ticuoi cannŏ́h pôq alứng dếq ping ngki, ma ngai lớiq chom ntúq ngki prớq lư.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Bôn munáq thới sái rit tông ada Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông iki la muchứng thới tíq he ndon sái rit tưi!”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yê-su tông án idô: “Bap lư tớq nga inha ndon sái rit! Inha sái ticuoi cannŏ́h dyôn veng phep rit dieiq lư, arớq inha dyôn nha-án dual crơng ntáng. Ma ati inha lớiq ial choi amớh crơng ntáng te nha-án.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Bap lư tớq nga inha! Inha táq ping ŏ dyôn ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lư achúc achiac inha táp khoiq cachet ticuoi tang ngcang ngki.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Iki, ndô la muchứng inha sŏ́ng alứng arnáq achúc achiac inha khoiq táq, co nha-án khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, dyơ inha táq ping dyôn máh ticuoi tang ngcang.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Ma callong tubáiq te Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Urớh cư yua máh ticuoi tang ngcang cư alứng máh ticuoi dyưng ati cư tớq nga nha-án. Bôn ticuoi te top ngki, nha-án ính cachet alứng bôn ticuoi nha-án ính tính.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Iki tôt nha-án ndon khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, tôt ngki Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nga máh ticuoi tớq pang ndô hơ.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Tôt ngki bôn te ingái nha-án cachet Aben, tingôi tớq ingái nha-án cachet Sa-chari. Ngai khoiq cachet Sa-chari tớq callúng Dúng Sang Pưt tumán parông sang. Cư tông inha arlớih lư, cứp nốh tôt ngki, lư tớq nga ticuoi tớq pang ndô hơ!
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Bap lư tớq nga inha thới sái rit! Co inha lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng simớt lư. Alứng khán ticuoi cannŏ́h ính veng, ngki inha catáng! Ndô la arớq inha cliang ngáh callống ndon inha lớiq ính mot, alứng inha lớiq ính ticuoi cannŏ́h mot tưi!”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Tớq Yê-su ngốh te dúng ngki, máh thới sái rit alứng máh ticuoi Pha-rasi angốh ngê ính chíl Yê-su, alứng nha-án plốh án te a-ưi nốh.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Nha-án cammáng níc ính suo callong luaih te Yê-su táq-ntêr, dŏq têq bôn cauq án.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.