Lucas 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Bôn mui ingái Yê-su át cớu tớq mui ntúq. Cua án cớu, bôn munáq top rian te án seq idô: “Ưlla ơi! Seq Ưlla pasoi he dyôn chom cớu muchứng Yon khoiq pasoi top rian te án.”
1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Quando terminou, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensine-nos a orar, como João ensinou aos discípulos dele”.
2 Yê-su tông nha-án idô: “Tớq inha cớu, cóq inha cớu idô:
2 Jesus disse: “Orem da seguinte forma: “Pai, Venha o teu reino.
3 Seq inha dyôn he bôn khám cha cứp ingái.
3 Dá-nos hoje o pão para este dia,
4 Seq inha táh luaih he khoiq táq,
4 e perdoa nossos pecados, assim como perdoamos aqueles que pecam contra nós. E não nos deixes cair em tentação”.
5 Yê-su tông top rian te án loi idô: “Cư acám idô: Inha bôn yớu, alứng inha pôq nga dúng án ma khoiq tardi dáu, alứng inha tông idô: ‘Ai ơi! Cư seq manh pe long asớq mái,
5 E ele prosseguiu: “Suponha que você fosse à casa de um amigo à meia-noite para pedir três pães, dizendo:
6 co bôn tumoi tớq nga dúng cư, ma cư lớiq bôn amớh ính angốh dyôn tumoi cha.’
6 ‘Um amigo meu acaba de chegar para me visitar e não tenho nada para lhe oferecer’,
7 Dáh lơ yớu ngki ính ôi inha idô: ‘Mái êq pidieiq cư hoi-ndô, co cư khoiq cliang callống dyơ. Cư alứng acái acon cư khoiq bíq. Cư lớiq têq yôr ial nnáng dyôn mái.’
7 e ele respondesse lá de dentro: ‘Não me perturbe. A porta já está trancada, e minha família e eu já estamos deitados. Não posso ajudá-lo’.
8 Ma cư tông inha idô: Yớu ngki lư lớiq ính yôr ial asớq dyôn inha co inha la yớu án, ma án yôr ial asớq dyôn inha, co tian inha pidieiq án.
8 Eu lhes digo que, embora ele não o faça por amizade, se você continuar a bater à porta, ele se levantará e lhe dará o que precisa por causa da sua insistência.
9 Alứng cư tông inha idô: Khán inha seq, ngki inha bôn. Khán inha suo, ngki inha tumúh. Khán inha acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
9 “Portanto eu lhes digo: peçam, e receberão. Procurem, e encontrarão. Batam, e a porta lhes será aberta.
10 Co cứp náq ticuoi ndon seq, ngki án bôn. Án suo, ngki án tumúh. Án acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
10 Pois todos que pedem, recebem. Todos que procuram, encontram. E, para todos que batem, a porta é aberta.
11 Máh inha ndon khoiq bôn acái, khán acái inha seq buaiq, inha dyôn án cusánh lớiq?
11 “Vocês que são pais, respondam: Se seu filho lhe pedir um peixe, você lhe dará uma cobra?
12 Alứng khán án seq tirial ntruoi, inha dyôn án ngcứm catam lớiq?
12 Ou, se lhe pedir um ovo, você lhe dará um escorpião?
13 Inha la máng ticuoi lới, ma nnáng inha chom dyôn crơng ŏ nga acái inha. Lư clưi te ngki loi A-ám inha tớq pilŏ́ng ính dyôn inha bôn Arvai án, khán inha seq te án!”
13 Portanto, se vocês que são pecadores sabem como dar bons presentes a seus filhos, quanto mais seu Pai no céu dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!”.
14 Ndóng ngki Yê-su chuih angốh yang saq ndon táq munáq ticuoi cơt lúng. Tớq vít yang saq ngốh, ticuoi ngki têq tacang lieh. Dyơ ticuoi clứng ngki sáng dut lư.
14 Certo dia, Jesus expulsou um demônio que deixava um homem mudo e, quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Ma bôn ticuoi te top nha-án tông idô: “Án ndô chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul ndon sút nhéq tưh yang saq, dyôn án bôn chức.”
15 mas alguns disseram: “É pelo poder de Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios”.
16 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h ính chim Yê-su; dyơ nha-án seq mui tíc te án, co ính chom án bôn chức te Yang Arbang-pilŏ́ng ma lớiq.
16 Outros exigiram que Jesus lhes desse um sinal do céu para provar sua autoridade.
17 Ma Yê-su chom nha-án parngíh iki, dyơ án tông nha-án idô: “Khán bôn mui cruong, top ndô tarchíl alứng top ngki, lư lớiq cơt cruong nnáng. Alứng khán bôn mui abŏ́h, ma munáq tarluaih ada munáq, lư lớiq cơt nnáng abŏ́h.
17 Jesus, conhecendo seus pensamentos, disse: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
18 Inha tông cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức. Ma khán top yang Satán munáq tarchíl munáq, iki lư lớiq cơt nnáng top yang Satán.
18 Vocês dizem que eu expulso demônios pelo poder de Belzebu. Mas, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, como o seu reino sobreviverá?
19 Khán cư chuih angốh yang saq co nhơ yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức, ngki nnáu dyôn ticuoi veng inha bôn chức têq chuih yang saq? Lư simớt ticuoi te top inha táp ính tíq inha.
19 E, se meu poder vem de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
20 Ma khán cư chuih angốh yang saq co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư táq, ngki arnáq ndô apáh dyôn inha chom la Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút khoiq tớq nga inha dyơ.
20 Se, contudo, expulso demônios pelo poder de Deus, então o reino de Deus já chegou a vocês.
21 “Khán bôn ticuoi bánh rêng lư, alứng án bôn a-ưi crơng pla dŏq bán kiaq crơng án, ticuoi cannŏ́h lư lớiq têq talóh crơng án.
21 Pois, quando um homem forte está bem armado e guarda seu palácio, seus bens estão seguros,
22 Ma khán bôn ticuoi bánh rêng hơn te án, ticuoi ngki lư rap chíl án, alứng ial nhéq crơng pla te án, dyơ mpô dyôn ticuoi ndon pôq munơi alứng ticuoi bánh ngki.
22 até que alguém ainda mais forte o ataque e o vença, tire dele suas armas e leve embora seus pertences.
23 “Ticuoi mmo lớiq sŏ́ng mui mít alứng cư, ticuoi ngki lư lớiq ính cư. Alứng ticuoi mmo lớiq dông ticuoi cannŏ́h tớq nga cư, la muchứng án catáng ticuoi cannŏ́h lớiq dyôn veng ngê cư tưi.
23 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo trabalha contra mim.
24 “Tư yang saq ngốh te cháq ticuoi, dyơ án pôq suo ntúq preng cupróng ính angô, ma án lớiq tumúh. Dyơ án parngíh idô: ‘Cư ính chô lieh nga ntúq cư khoiq ngốh te nsuoi.’
24 “Quando um espírito impuro sai de uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso. Mas, não o encontrando, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’.
25 Tư án chô nga ntúq ngki, án hôm nưm ntúq mat, práh priel, alứng máh crơng khoiq atức carsiat dyơ.
25 Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
26 Iki án pôq cớiq alứng dông achô tupul náq yang saq dyôn át munơi alứng án tớq ntúq ngki. Máh yang ngki saq hơn te án. Iki thôq ticuoi ngki cơt saq hơn te nsuoi loi.”
26 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes”.
27 Ndóng Yê-su cato parnai ngki, bôn munáq cán te ticuoi clứng tông yứng lư ada án idô: “Bún lư cán ndon carnian thới, alứng dyôn thới uq tóh!”
27 Enquanto ele falava, uma mulher na multidão gritou: “Feliz é sua mãe, que o deu à luz e o amamentou!”.
28 Ma Yê-su ôi án idô: “Callong ngki la piaiq tưi, ma bún hơn te ngki loi la ticuoi ndon cammáng alứng peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng!”
28 Jesus, porém, respondeu: “Ainda mais felizes são os que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
29 Ndóng ticuoi clứng át rum paniar Yê-su, án tông nha-án idô: “Lới lư máh ticuoi át tớq pang ndô! Nha-án seq te cư mui tíc sileh, ma cư lớiq táq dyôn nha-án. Co nha-án khoiq bôn dyơ tíc sileh te Yô-na ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh.
29 Enquanto a multidão se apertava contra Jesus, ele disse: “Esta geração perversa insiste que eu lhe mostre um sinal, mas o único sinal que lhes darei será o de Jonas.
30 Yô-na la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq vel Ni-navê. Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi la mui tíc sileh dyôn máh ticuoi tớq pang ndô.
30 O que aconteceu com ele foi um sinal para o povo de Nínive. O que acontecer com o Filho do Homem será um sinal para esta geração.
31 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ngki bôn cán puo cruong Sê-ba, án tíq ticuoi tớq pang ndô. Án têq tíq iki, co án tớq te cruong yông lư, án ính cammáng parnai tubáiq puo Sa-lamôn. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq tubáiq hơn te Sa-lamôn!
31 “A rainha de Sabá se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
32 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, máh ticuoi tớq vel Ni-navê te inớh tíq máh ticuoi tớq pang ndô. Nha-án têq tíq iki, co tớq nha-án sáng parnai Yô-na cato, dyơ nha-án ngin luaih táp, alứng pien cơt mít tamme loi. Ma hoi-ndô, tớq ntúq ndô bôn munáq pưt hơn te Yô-na!”
32 Os habitantes de Nínive também se levantarão contra esta geração no dia do juízo e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!”
33 Yê-su tông loi idô: “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ pul catốq, lớiq la catứp tớq yáng. Ma lư ngai dŏq tớq aruong den, dŏq cứp náq ticuoi ndon mot têq hôm ang.
33 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois escondê-la ou colocá-la sob um cesto. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz é vista por todos que entram na casa.
34 Mát ticuoi la arớq tabong dyôn cháq. Khán mát inha hôm, nhéq cháq inha cơt ang. Ma khán mát inha lớiq hôm, nhéq cháq inha cơt ngiau.
34 “Seus olhos são como uma lâmpada que ilumina todo o corpo. Quando os olhos são bons, todo o corpo se enche de luz. Mas, quando são maus, o corpo se enche de escuridão.
35 Iki cóq inha me dyôn a-ŏ. Dáh lơ ngê inha parngíh ang, lớiq bôn ang.
35 Portanto, tomem cuidado para que sua luz não seja, na verdade, escuridão.
36 Khán inha veng callong ang, alứng lớiq veng callong ngiau, iki mít cannính inha, lư cơt ang nhéq. Ndô la arớq den tớu claq dyôn inha têq hôm ang.”
36 Se estiverem cheios de luz, sem nenhum canto escuro, sua vida inteira será radiante, como se uma lamparina os estivesse iluminando”.
37 Cua Yê-su tông iki, bôn munáq te top Pha-rasi mơi Yê-su tớq cha mui pêl nga dúng án. Iki Yê-su pôq cha.
37 Quando Jesus terminou de falar, um dos fariseus o convidou para comer em sua casa. Ele foi e tomou lugar à mesa.
38 Ma tư ticuoi Pha-rasi ndô hôm Yê-su lớiq arau ati veng rit nsuoi ính cha, iki án sáng dut lư.
38 Seu anfitrião ficou surpreso por ele não realizar primeiro a cerimônia de lavar as mãos, como era costume entre os judeus.
39 Iki Yê-su tông án idô: “Inha top Pha-rasi bôn mít cannính arớq tingan alứng adien ngai arau práh nưm culái tieh, ma tớq callúng bôn máng prớq. Prớq ngki la inha tarpún crơng ngai alứng lới lư!
39 Então o Senhor lhe disse: “Vocês, fariseus, têm o cuidado de limpar o exterior do copo e do prato, mas estão sujos por dentro, cheios de ganância e perversidade.
40 Ơ inha ndon achơ lư ơi! Án ndon teng cháq ticuoi, lư án teng díh mít cannính ticuoi hơ.
40 Tolos! Acaso Deus não fez tanto o interior como o exterior?
41 Ma cóq inha bôn mít cannính ính choi ticuoi kidit. Iki inha cơt práh díh tớq callúng alứng tớq tieh.
41 Portanto, limpem o interior dando ofertas aos necessitados e ficarão limpos por completo.
42 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Lư inha dông mŏp sang máh bát bai asai akieu dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng muoi phê te mui chít phê. Ma inha lớiq peh parnai án patáp inha dyôn táq tinớng tupứng, alứng inha lớiq lư amoih Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư lớiq ính inha táh arnáq mŏp sang ngki, ma cóq inha táq díh bar callong tatun ngki hơ.
42 “Que aflição os espera, fariseus! Vocês têm o cuidado de dar o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as ervas, mas negligenciam a justiça e o amor de Deus. Sim, vocês deviam fazer essas coisas, mas sem descuidar das mais importantes.
43 “Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha ính bôn lư kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h tớq dúng rum. Alứng inha ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ inha ndóng inha át alứng ticuoi clứng.
43 “Que aflição os espera, fariseus! Pois gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e de receber saudações respeitosas enquanto andam pelas praças.
44 Bap lư tớq nga inha ticuoi Pha-rasi! Inha la arớq ping cumuiq lớiq bôn táq tíc. Iki ticuoi cannŏ́h pôq alứng dếq ping ngki, ma ngai lớiq chom ntúq ngki prớq lư.”
44 Sim, que aflição os espera! Pois são como túmulos escondidos: as pessoas passam por cima deles sem saber onde estão pisando”.
45 Bôn munáq thới sái rit tông ada Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông iki la muchứng thới tíq he ndon sái rit tưi!”
45 Então um especialista da lei disse: “Mestre, o senhor insultou também a nós com o que acabou de dizer”.
46 Yê-su tông án idô: “Bap lư tớq nga inha ndon sái rit! Inha sái ticuoi cannŏ́h dyôn veng phep rit dieiq lư, arớq inha dyôn nha-án dual crơng ntáng. Ma ati inha lớiq ial choi amớh crơng ntáng te nha-án.
46 Jesus respondeu: “Sim, que aflição também os espera, especialistas da lei! Pois oprimem as pessoas com exigências insuportáveis e não movem um dedo sequer para aliviar seus fardos.
47 Bap lư tớq nga inha! Inha táq ping ŏ dyôn ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lư achúc achiac inha táp khoiq cachet ticuoi tang ngcang ngki.
47 Que aflição os espera! Pois constroem monumentos para os profetas que seus próprios antepassados assassinaram.
48 Iki, ndô la muchứng inha sŏ́ng alứng arnáq achúc achiac inha khoiq táq, co nha-án khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, dyơ inha táq ping dyôn máh ticuoi tang ngcang.
48 Com isso, porém, testemunham que concordam com o que seus antepassados fizeram. Eles mataram os profetas, e vocês cooperam com eles construindo os monumentos!
49 Ma callong tubáiq te Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Urớh cư yua máh ticuoi tang ngcang cư alứng máh ticuoi dyưng ati cư tớq nga nha-án. Bôn ticuoi te top ngki, nha-án ính cachet alứng bôn ticuoi nha-án ính tính.’
49 Foi a isto que Deus, em sua sabedoria, se referiu: ‘Eu lhes enviarei profetas e apóstolos, mas eles matarão alguns e perseguirão outros’.
50 Iki tôt nha-án ndon khoiq cachet máh ticuoi tang ngcang, tôt ngki Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nga máh ticuoi tớq pang ndô hơ.
50 “Portanto, esta geração será responsabilizada pelo assassinato de todos os profetas de Deus desde a criação do mundo,
51 Tôt ngki bôn te ingái nha-án cachet Aben, tingôi tớq ingái nha-án cachet Sa-chari. Ngai khoiq cachet Sa-chari tớq callúng Dúng Sang Pưt tumán parông sang. Cư tông inha arlớih lư, cứp nốh tôt ngki, lư tớq nga ticuoi tớq pang ndô hơ!
51 desde o assassinato do justo Abel até o de Zacarias, morto entre o altar e o santuário. Sim, certamente esta geração será considerada responsável.
52 “Bap lư tớq nga inha thới sái rit! Co inha lớiq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng simớt lư. Alứng khán ticuoi cannŏ́h ính veng, ngki inha catáng! Ndô la arớq inha cliang ngáh callống ndon inha lớiq ính mot, alứng inha lớiq ính ticuoi cannŏ́h mot tưi!”
52 “Que aflição os espera, especialistas da lei! Vocês se apossaram da chave do conhecimento e, além de não entrarem no reino, impedem que outros entrem”.
53 Tớq Yê-su ngốh te dúng ngki, máh thới sái rit alứng máh ticuoi Pha-rasi angốh ngê ính chíl Yê-su, alứng nha-án plốh án te a-ưi nốh.
53 Quando Jesus se retirou dali, os mestres da lei e os fariseus ficaram extremamente irados e tentaram provocá-lo com muitas perguntas.
54 Nha-án cammáng níc ính suo callong luaih te Yê-su táq-ntêr, dŏq têq bôn cauq án.
54 Queriam apanhá-lo numa armadilha, levando-o a dizer algo que pudessem usar contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.