Lucas 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Vít ngki Yê-su rêh tupul chít la bar náq. Án yua nha-án pôq nsuoi án, mui top bar náq, dyôn mot tớq cứp vel cứp ntúq án parngíh ính pôq.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Án cato nha-án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot. Cóq inha tarseq tarsuong te Ưlla pidái dyôn án yua a-ưi náq pôq sot sro ngki.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Inha pôq! Cư yua inha pôq arớq cưu acái át pandi acho cruong.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Inha êq dông práq. Êq báq tui arớq ticuoi suseq. Êq dông bar rúp cơp. Alứng tớq inha tumúh yớu tớq carna, inha êq ticu táq-ntêr alứng nha-án.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Dúng mmo inha mot, tôm lư cóq inha tông idô: ‘Seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi abŏ́h ndô bôn bánh suanh ien ŏ níc.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Khán ticuoi tớq abŏ́h ngki lư ính Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án bôn callong bún ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn. Ma khán nha-án lớiq ính, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha loi bôn callong bún ngki.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Inha cóq át mui dúng sớng. Inha êq pôq át dúng ndô dúng ngki. Alứng tanna amớh ngai angốh dyôn inha cha, inha cha tanna ngki. Ticuoi ndon táq arnáq choi ticuoi cannŏ́h, ticuoi cannŏ́h cóq choi lieh án dyôn têq bôn crơng tanna cha.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Tớq inha mot tớq vel, khán ngai ráp pasôl ŏ inha, iki cóq inha cha máh crơng tanna nha-án dyôn.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Tớq vel ngki, cóq inha táq bánh máh ticuoi a-ái. Alứng cóq inha tông nha-án idô: ‘Tumán dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút inha.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ma tớq inha mot tớq vel, ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl ŏ inha, cóq inha ngốh lieh na carna alứng tông idô:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Díh cuteq mbúi te vel inha ndon bôt tớq dyưng he la he tangkhír angốh nhéq, táq tíc inha lớiq ráp he. Ma cóq inha chom arlớih lư tưi, khoiq tumán tớq dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút!’”
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Cư tông inha simớt lư, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq nha-án ndon át tớq vel ngki dyôn tumúh dieiq arức ntáng hơn te ticuoi tớq vel Sadôm te inớh.”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Bap lư tớq nga inha ndon át tớq vel Côr-sín! Alứng bap lư inha ndon át tớq vel Bet-sada! Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, lư dưnh dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Alứng lư dưnh dyơ nha-án tớc tampớc tallêng alứng pức abŏ́h tớq cháq nha-án, táq tíc nha-án sáng anguaq co nha-án bôn luaih.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Tirơ nha vel Sadôn hơn te án sáng sruiq táq ada top inha.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Alứng inha ndon át tớq vel Cabê-na-um ơi! Inha parngíh inha têq sớr bôm nga pilŏ́ng lớiq? Lư simớt, urớh Yang Arbang-pilŏ́ng apŏ́ng inha tớq ntúq uih chéh níc-níc!”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Dyơ Yê-su tông ada tupul chít la bar náq ngki idô: “Ticuoi mmo cammáng parnai inha la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai inha la muchứng án lớiq ính cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki lớiq ính cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Top tupul chít la bar náq ngki píh chô alứng sáng bui lư. Nha-án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh yang saq lư peh parnai he ndóng he bôiq nốh Ưlla alứng yua án ngốh!”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Yê-su tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm yang Satán atôh te pilŏ́ng chái lư arớq lilaiq.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Inha cammáng! Cư dyôn inha bôn chức têq dếq cusánh nha ngcứm catam, alứng cư dyôn inha rap chíl lieh yang Satán. Alứng lớiq bôn nốh amớh têq táq inha.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Inha êq ơn co yang saq peh inha. Ma cóq inha ơn, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran nốh inha tớq pilŏ́ng.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su sáng hơr lư. Iki án tông Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “A-ám cư tớq pilŏ́ng ơi! A-ám lư Ưlla pilŏ́ng alứng Ưlla cúc cuteq ndô! Cư si-ơn mái khoiq apáh ngê mái dyôn ticuoi ndon arớq ngai-acái két ndô, la nha-án ndon iyốh rian amớh. Ma mái catốq ngê ndô te ticuoi tubáiq, la nha-án ndon khoiq rian a-ưi. Lư piaiq, A-ám ơi! Cư ayô mái, co callong ngki ŏ lư chứng mát mái.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 “A-ám cư khoiq mŏp cứp nốh dyôn cư, alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nưm A-ám án táp chom cứp callong. Alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm Acái Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom. Alứng ticuoi mmo Acái Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, án lư apáh dyôn ticuoi ngki chom te A-ám tớq pilŏ́ng.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Cua ngki Yê-su píh me nga top rian te án, alứng án tông nưm dyôn nha-án sớng idô: “Bún lư ticuoi mmo bôn hôm máh nốh inha hôm.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng a-ưi náq puo ính lư hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh callong inha sáng hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn sáng.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Bôn munáq thới sái rit Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án plốh co ính chim Yê-su, idô: “Thới ơi! Amớh cư cóq táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Yê-su ôi idô: “Amớh ngai khoiq taran tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng? Tớq inha dŏc, amớh inha sáng te parnai ngki?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ticuoi ngki ôi idô: “Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te rêng, alứng nhéq te parngíh inha.’
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Yê-su ôi ticuoi ngki idô: “Lư piaiq mái tông. Khán mái táq iki, lư mái bôn tumống níc-níc.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ma ticuoi ngki ính apáh án cơt ticuoi tinớng ŏ. Iki án plốh Yê-su loi idô: “Nnáu la yớu cư?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yê-su ôi án tớq parnai acám idô:
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Ingái ngki bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq carna ngki tưi. Án hôm ticuoi tumán ính cuchet ngki, ma án pôq viar viang.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Muchứng ngki tưi tớq ticuoi táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt hôm ticuoi chol ngki, án tớq tingơ muhoi, dyơ án pôq viar viang.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ma bôn munáq te vúng Sa-mari pôq tớq carna ngki tưi. Tư án hôm ticuoi chol ngki, án sáng sruiq táq.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Án tớq nga ticuoi chol ngki, dyơ án tốq dơq tarháu alứng sieu tớq ntúq bác nha tian tớq prới. Cua ngki án arơq ticuoi chol asớr tớq aséh a-êp án, dyơ án dông ticuoi chol ngki nga dúng tumoi bíq, alứng án chứm chiam.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Tớq ingái parnô án ial bar callong práq te tui án dyôn nga ticuoi ưlla dúng. Alứng án patáp ưlla dúng ngki idô: ‘Cư seq inha me choi ticuoi ndô. Urớh, tớq cư chô lieh na carna ndô, máh-mmo a-ưi práq inha pít dyôn án cha, cư lư culieh lieh dyôn inha.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Cua Yê-su tông parnai acám ndô, dyơ án plốh ticuoi ndon chim án idô: “Te ticuoi pe náq ngki, nnáu la yớu ticuoi chol ndon ticuoi siveng khoiq pur?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Án ndon sái rit Isa-ra-el ôi lieh Yê-su idô: “Ticuoi ndon choi án la yớu án.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ndóng Yê-su alứng top rian te án pôq tớq carna, nha-án mot tớq mui vel. Tớq vel ngki bôn munáq cán, nốh Mathê. Mathê ráp pasôl ŏ lư Yê-su, alứng dyôn Yê-su mot tớq dúng án.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mathê bôn munáq a-em cán, nốh Mari. Mari ticu tumán dyưng Yê-su alứng cammáng Yê-su cato.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Ma Mathê mmaq tál táq a-ưi arnáq. Iki án tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Ưlla ơi! A-em cư dyôn munáq cư sớng táq arnáq. Imo Ưlla parngíh te callong ndô? Cư seq Ưlla yua án tớq choi cư hơ.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ma Yê-su ôi án idô: “Ơ Mathê, Mathê ơi! Arức lư dyôn mái; mái rớu-ri alứng tál a-ưi arnáq.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Ma bôn mui nốh sớng cóq mái rêh. Mari khoiq rêh dyơ nốh ngki, alứng nốh ngki lớiq bôn ngai têq ial te án.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.