Lucas 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vít ngki Yê-su rêh tupul chít la bar náq. Án yua nha-án pôq nsuoi án, mui top bar náq, dyôn mot tớq cứp vel cứp ntúq án parngíh ính pôq.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Án cato nha-án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot. Cóq inha tarseq tarsuong te Ưlla pidái dyôn án yua a-ưi náq pôq sot sro ngki.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Inha pôq! Cư yua inha pôq arớq cưu acái át pandi acho cruong.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Inha êq dông práq. Êq báq tui arớq ticuoi suseq. Êq dông bar rúp cơp. Alứng tớq inha tumúh yớu tớq carna, inha êq ticu táq-ntêr alứng nha-án.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Dúng mmo inha mot, tôm lư cóq inha tông idô: ‘Seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi abŏ́h ndô bôn bánh suanh ien ŏ níc.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Khán ticuoi tớq abŏ́h ngki lư ính Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án bôn callong bún ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn. Ma khán nha-án lớiq ính, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha loi bôn callong bún ngki.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Inha cóq át mui dúng sớng. Inha êq pôq át dúng ndô dúng ngki. Alứng tanna amớh ngai angốh dyôn inha cha, inha cha tanna ngki. Ticuoi ndon táq arnáq choi ticuoi cannŏ́h, ticuoi cannŏ́h cóq choi lieh án dyôn têq bôn crơng tanna cha.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Tớq inha mot tớq vel, khán ngai ráp pasôl ŏ inha, iki cóq inha cha máh crơng tanna nha-án dyôn.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Tớq vel ngki, cóq inha táq bánh máh ticuoi a-ái. Alứng cóq inha tông nha-án idô: ‘Tumán dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút inha.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Ma tớq inha mot tớq vel, ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl ŏ inha, cóq inha ngốh lieh na carna alứng tông idô:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Díh cuteq mbúi te vel inha ndon bôt tớq dyưng he la he tangkhír angốh nhéq, táq tíc inha lớiq ráp he. Ma cóq inha chom arlớih lư tưi, khoiq tumán tớq dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút!’”
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Cư tông inha simớt lư, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq nha-án ndon át tớq vel ngki dyôn tumúh dieiq arức ntáng hơn te ticuoi tớq vel Sadôm te inớh.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Bap lư tớq nga inha ndon át tớq vel Côr-sín! Alứng bap lư inha ndon át tớq vel Bet-sada! Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, lư dưnh dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Alứng lư dưnh dyơ nha-án tớc tampớc tallêng alứng pức abŏ́h tớq cháq nha-án, táq tíc nha-án sáng anguaq co nha-án bôn luaih.
13 Jesus continuou:
14 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Tirơ nha vel Sadôn hơn te án sáng sruiq táq ada top inha.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Alứng inha ndon át tớq vel Cabê-na-um ơi! Inha parngíh inha têq sớr bôm nga pilŏ́ng lớiq? Lư simớt, urớh Yang Arbang-pilŏ́ng apŏ́ng inha tớq ntúq uih chéh níc-níc!”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Dyơ Yê-su tông ada tupul chít la bar náq ngki idô: “Ticuoi mmo cammáng parnai inha la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai inha la muchứng án lớiq ính cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki lớiq ính cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Top tupul chít la bar náq ngki píh chô alứng sáng bui lư. Nha-án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh yang saq lư peh parnai he ndóng he bôiq nốh Ưlla alứng yua án ngốh!”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Yê-su tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm yang Satán atôh te pilŏ́ng chái lư arớq lilaiq.
18 Jesus respondeu:
19 Inha cammáng! Cư dyôn inha bôn chức têq dếq cusánh nha ngcứm catam, alứng cư dyôn inha rap chíl lieh yang Satán. Alứng lớiq bôn nốh amớh têq táq inha.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Inha êq ơn co yang saq peh inha. Ma cóq inha ơn, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran nốh inha tớq pilŏ́ng.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su sáng hơr lư. Iki án tông Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “A-ám cư tớq pilŏ́ng ơi! A-ám lư Ưlla pilŏ́ng alứng Ưlla cúc cuteq ndô! Cư si-ơn mái khoiq apáh ngê mái dyôn ticuoi ndon arớq ngai-acái két ndô, la nha-án ndon iyốh rian amớh. Ma mái catốq ngê ndô te ticuoi tubáiq, la nha-án ndon khoiq rian a-ưi. Lư piaiq, A-ám ơi! Cư ayô mái, co callong ngki ŏ lư chứng mát mái.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “A-ám cư khoiq mŏp cứp nốh dyôn cư, alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nưm A-ám án táp chom cứp callong. Alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm Acái Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom. Alứng ticuoi mmo Acái Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, án lư apáh dyôn ticuoi ngki chom te A-ám tớq pilŏ́ng.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Cua ngki Yê-su píh me nga top rian te án, alứng án tông nưm dyôn nha-án sớng idô: “Bún lư ticuoi mmo bôn hôm máh nốh inha hôm.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng a-ưi náq puo ính lư hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh callong inha sáng hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn sáng.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Bôn munáq thới sái rit Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án plốh co ính chim Yê-su, idô: “Thới ơi! Amớh cư cóq táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Yê-su ôi idô: “Amớh ngai khoiq taran tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng? Tớq inha dŏc, amớh inha sáng te parnai ngki?”
26 Jesus respondeu:
27 Ticuoi ngki ôi idô: “Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te rêng, alứng nhéq te parngíh inha.’
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Yê-su ôi ticuoi ngki idô: “Lư piaiq mái tông. Khán mái táq iki, lư mái bôn tumống níc-níc.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ma ticuoi ngki ính apáh án cơt ticuoi tinớng ŏ. Iki án plốh Yê-su loi idô: “Nnáu la yớu cư?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Yê-su ôi án tớq parnai acám idô:
30 Jesus respondeu assim:
31 Ingái ngki bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq carna ngki tưi. Án hôm ticuoi tumán ính cuchet ngki, ma án pôq viar viang.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Muchứng ngki tưi tớq ticuoi táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt hôm ticuoi chol ngki, án tớq tingơ muhoi, dyơ án pôq viar viang.
32 Também um
33 Ma bôn munáq te vúng Sa-mari pôq tớq carna ngki tưi. Tư án hôm ticuoi chol ngki, án sáng sruiq táq.
33 Mas um
34 Án tớq nga ticuoi chol ngki, dyơ án tốq dơq tarháu alứng sieu tớq ntúq bác nha tian tớq prới. Cua ngki án arơq ticuoi chol asớr tớq aséh a-êp án, dyơ án dông ticuoi chol ngki nga dúng tumoi bíq, alứng án chứm chiam.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Tớq ingái parnô án ial bar callong práq te tui án dyôn nga ticuoi ưlla dúng. Alứng án patáp ưlla dúng ngki idô: ‘Cư seq inha me choi ticuoi ndô. Urớh, tớq cư chô lieh na carna ndô, máh-mmo a-ưi práq inha pít dyôn án cha, cư lư culieh lieh dyôn inha.’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Cua Yê-su tông parnai acám ndô, dyơ án plốh ticuoi ndon chim án idô: “Te ticuoi pe náq ngki, nnáu la yớu ticuoi chol ndon ticuoi siveng khoiq pur?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Án ndon sái rit Isa-ra-el ôi lieh Yê-su idô: “Ticuoi ndon choi án la yớu án.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Ndóng Yê-su alứng top rian te án pôq tớq carna, nha-án mot tớq mui vel. Tớq vel ngki bôn munáq cán, nốh Mathê. Mathê ráp pasôl ŏ lư Yê-su, alứng dyôn Yê-su mot tớq dúng án.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Mathê bôn munáq a-em cán, nốh Mari. Mari ticu tumán dyưng Yê-su alứng cammáng Yê-su cato.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Ma Mathê mmaq tál táq a-ưi arnáq. Iki án tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Ưlla ơi! A-em cư dyôn munáq cư sớng táq arnáq. Imo Ưlla parngíh te callong ndô? Cư seq Ưlla yua án tớq choi cư hơ.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Ma Yê-su ôi án idô: “Ơ Mathê, Mathê ơi! Arức lư dyôn mái; mái rớu-ri alứng tál a-ưi arnáq.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Ma bôn mui nốh sớng cóq mái rêh. Mari khoiq rêh dyơ nốh ngki, alứng nốh ngki lớiq bôn ngai têq ial te án.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.