Lucas 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vít ngki Yê-su rêh tupul chít la bar náq. Án yua nha-án pôq nsuoi án, mui top bar náq, dyôn mot tớq cứp vel cứp ntúq án parngíh ính pôq.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Án cato nha-án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot. Cóq inha tarseq tarsuong te Ưlla pidái dyôn án yua a-ưi náq pôq sot sro ngki.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Inha pôq! Cư yua inha pôq arớq cưu acái át pandi acho cruong.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Inha êq dông práq. Êq báq tui arớq ticuoi suseq. Êq dông bar rúp cơp. Alứng tớq inha tumúh yớu tớq carna, inha êq ticu táq-ntêr alứng nha-án.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Dúng mmo inha mot, tôm lư cóq inha tông idô: ‘Seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi abŏ́h ndô bôn bánh suanh ien ŏ níc.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Khán ticuoi tớq abŏ́h ngki lư ính Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án bôn callong bún ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn. Ma khán nha-án lớiq ính, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha loi bôn callong bún ngki.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Inha cóq át mui dúng sớng. Inha êq pôq át dúng ndô dúng ngki. Alứng tanna amớh ngai angốh dyôn inha cha, inha cha tanna ngki. Ticuoi ndon táq arnáq choi ticuoi cannŏ́h, ticuoi cannŏ́h cóq choi lieh án dyôn têq bôn crơng tanna cha.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Tớq inha mot tớq vel, khán ngai ráp pasôl ŏ inha, iki cóq inha cha máh crơng tanna nha-án dyôn.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Tớq vel ngki, cóq inha táq bánh máh ticuoi a-ái. Alứng cóq inha tông nha-án idô: ‘Tumán dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút inha.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ma tớq inha mot tớq vel, ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl ŏ inha, cóq inha ngốh lieh na carna alứng tông idô:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Díh cuteq mbúi te vel inha ndon bôt tớq dyưng he la he tangkhír angốh nhéq, táq tíc inha lớiq ráp he. Ma cóq inha chom arlớih lư tưi, khoiq tumán tớq dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút!’”
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Cư tông inha simớt lư, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq nha-án ndon át tớq vel ngki dyôn tumúh dieiq arức ntáng hơn te ticuoi tớq vel Sadôm te inớh.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Bap lư tớq nga inha ndon át tớq vel Côr-sín! Alứng bap lư inha ndon át tớq vel Bet-sada! Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, lư dưnh dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Alứng lư dưnh dyơ nha-án tớc tampớc tallêng alứng pức abŏ́h tớq cháq nha-án, táq tíc nha-án sáng anguaq co nha-án bôn luaih.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Tirơ nha vel Sadôn hơn te án sáng sruiq táq ada top inha.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Alứng inha ndon át tớq vel Cabê-na-um ơi! Inha parngíh inha têq sớr bôm nga pilŏ́ng lớiq? Lư simớt, urớh Yang Arbang-pilŏ́ng apŏ́ng inha tớq ntúq uih chéh níc-níc!”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Dyơ Yê-su tông ada tupul chít la bar náq ngki idô: “Ticuoi mmo cammáng parnai inha la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai inha la muchứng án lớiq ính cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki lớiq ính cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Top tupul chít la bar náq ngki píh chô alứng sáng bui lư. Nha-án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh yang saq lư peh parnai he ndóng he bôiq nốh Ưlla alứng yua án ngốh!”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Yê-su tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm yang Satán atôh te pilŏ́ng chái lư arớq lilaiq.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Inha cammáng! Cư dyôn inha bôn chức têq dếq cusánh nha ngcứm catam, alứng cư dyôn inha rap chíl lieh yang Satán. Alứng lớiq bôn nốh amớh têq táq inha.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Inha êq ơn co yang saq peh inha. Ma cóq inha ơn, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran nốh inha tớq pilŏ́ng.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su sáng hơr lư. Iki án tông Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “A-ám cư tớq pilŏ́ng ơi! A-ám lư Ưlla pilŏ́ng alứng Ưlla cúc cuteq ndô! Cư si-ơn mái khoiq apáh ngê mái dyôn ticuoi ndon arớq ngai-acái két ndô, la nha-án ndon iyốh rian amớh. Ma mái catốq ngê ndô te ticuoi tubáiq, la nha-án ndon khoiq rian a-ưi. Lư piaiq, A-ám ơi! Cư ayô mái, co callong ngki ŏ lư chứng mát mái.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 “A-ám cư khoiq mŏp cứp nốh dyôn cư, alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nưm A-ám án táp chom cứp callong. Alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm Acái Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom. Alứng ticuoi mmo Acái Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, án lư apáh dyôn ticuoi ngki chom te A-ám tớq pilŏ́ng.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Cua ngki Yê-su píh me nga top rian te án, alứng án tông nưm dyôn nha-án sớng idô: “Bún lư ticuoi mmo bôn hôm máh nốh inha hôm.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng a-ưi náq puo ính lư hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh callong inha sáng hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn sáng.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Bôn munáq thới sái rit Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án plốh co ính chim Yê-su, idô: “Thới ơi! Amớh cư cóq táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yê-su ôi idô: “Amớh ngai khoiq taran tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng? Tớq inha dŏc, amớh inha sáng te parnai ngki?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ticuoi ngki ôi idô: “Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te rêng, alứng nhéq te parngíh inha.’
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yê-su ôi ticuoi ngki idô: “Lư piaiq mái tông. Khán mái táq iki, lư mái bôn tumống níc-níc.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Ma ticuoi ngki ính apáh án cơt ticuoi tinớng ŏ. Iki án plốh Yê-su loi idô: “Nnáu la yớu cư?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yê-su ôi án tớq parnai acám idô:
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ingái ngki bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq carna ngki tưi. Án hôm ticuoi tumán ính cuchet ngki, ma án pôq viar viang.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Muchứng ngki tưi tớq ticuoi táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt hôm ticuoi chol ngki, án tớq tingơ muhoi, dyơ án pôq viar viang.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ma bôn munáq te vúng Sa-mari pôq tớq carna ngki tưi. Tư án hôm ticuoi chol ngki, án sáng sruiq táq.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Án tớq nga ticuoi chol ngki, dyơ án tốq dơq tarháu alứng sieu tớq ntúq bác nha tian tớq prới. Cua ngki án arơq ticuoi chol asớr tớq aséh a-êp án, dyơ án dông ticuoi chol ngki nga dúng tumoi bíq, alứng án chứm chiam.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Tớq ingái parnô án ial bar callong práq te tui án dyôn nga ticuoi ưlla dúng. Alứng án patáp ưlla dúng ngki idô: ‘Cư seq inha me choi ticuoi ndô. Urớh, tớq cư chô lieh na carna ndô, máh-mmo a-ưi práq inha pít dyôn án cha, cư lư culieh lieh dyôn inha.’”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Cua Yê-su tông parnai acám ndô, dyơ án plốh ticuoi ndon chim án idô: “Te ticuoi pe náq ngki, nnáu la yớu ticuoi chol ndon ticuoi siveng khoiq pur?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Án ndon sái rit Isa-ra-el ôi lieh Yê-su idô: “Ticuoi ndon choi án la yớu án.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Ndóng Yê-su alứng top rian te án pôq tớq carna, nha-án mot tớq mui vel. Tớq vel ngki bôn munáq cán, nốh Mathê. Mathê ráp pasôl ŏ lư Yê-su, alứng dyôn Yê-su mot tớq dúng án.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mathê bôn munáq a-em cán, nốh Mari. Mari ticu tumán dyưng Yê-su alứng cammáng Yê-su cato.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Ma Mathê mmaq tál táq a-ưi arnáq. Iki án tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Ưlla ơi! A-em cư dyôn munáq cư sớng táq arnáq. Imo Ưlla parngíh te callong ndô? Cư seq Ưlla yua án tớq choi cư hơ.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ma Yê-su ôi án idô: “Ơ Mathê, Mathê ơi! Arức lư dyôn mái; mái rớu-ri alứng tál a-ưi arnáq.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Ma bôn mui nốh sớng cóq mái rêh. Mari khoiq rêh dyơ nốh ngki, alứng nốh ngki lớiq bôn ngai têq ial te án.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.