Lucas 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vít ngki Yê-su rêh tupul chít la bar náq. Án yua nha-án pôq nsuoi án, mui top bar náq, dyôn mot tớq cứp vel cứp ntúq án parngíh ính pôq.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Án cato nha-án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot. Cóq inha tarseq tarsuong te Ưlla pidái dyôn án yua a-ưi náq pôq sot sro ngki.
2 E lhes disse:
3 Inha pôq! Cư yua inha pôq arớq cưu acái át pandi acho cruong.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Inha êq dông práq. Êq báq tui arớq ticuoi suseq. Êq dông bar rúp cơp. Alứng tớq inha tumúh yớu tớq carna, inha êq ticu táq-ntêr alứng nha-án.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Dúng mmo inha mot, tôm lư cóq inha tông idô: ‘Seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi abŏ́h ndô bôn bánh suanh ien ŏ níc.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Khán ticuoi tớq abŏ́h ngki lư ính Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án bôn callong bún ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư dyôn. Ma khán nha-án lớiq ính, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha loi bôn callong bún ngki.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Inha cóq át mui dúng sớng. Inha êq pôq át dúng ndô dúng ngki. Alứng tanna amớh ngai angốh dyôn inha cha, inha cha tanna ngki. Ticuoi ndon táq arnáq choi ticuoi cannŏ́h, ticuoi cannŏ́h cóq choi lieh án dyôn têq bôn crơng tanna cha.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Tớq inha mot tớq vel, khán ngai ráp pasôl ŏ inha, iki cóq inha cha máh crơng tanna nha-án dyôn.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Tớq vel ngki, cóq inha táq bánh máh ticuoi a-ái. Alứng cóq inha tông nha-án idô: ‘Tumán dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút inha.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Ma tớq inha mot tớq vel, ma ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp pasôl ŏ inha, cóq inha ngốh lieh na carna alứng tông idô:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Díh cuteq mbúi te vel inha ndon bôt tớq dyưng he la he tangkhír angốh nhéq, táq tíc inha lớiq ráp he. Ma cóq inha chom arlớih lư tưi, khoiq tumán tớq dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút!’”
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Cư tông inha simớt lư, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq nha-án ndon át tớq vel ngki dyôn tumúh dieiq arức ntáng hơn te ticuoi tớq vel Sadôm te inớh.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Bap lư tớq nga inha ndon át tớq vel Côr-sín! Alứng bap lư inha ndon át tớq vel Bet-sada! Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, lư dưnh dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Alứng lư dưnh dyơ nha-án tớc tampớc tallêng alứng pức abŏ́h tớq cháq nha-án, táq tíc nha-án sáng anguaq co nha-án bôn luaih.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Tirơ nha vel Sadôn hơn te án sáng sruiq táq ada top inha.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Alứng inha ndon át tớq vel Cabê-na-um ơi! Inha parngíh inha têq sớr bôm nga pilŏ́ng lớiq? Lư simớt, urớh Yang Arbang-pilŏ́ng apŏ́ng inha tớq ntúq uih chéh níc-níc!”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Dyơ Yê-su tông ada tupul chít la bar náq ngki idô: “Ticuoi mmo cammáng parnai inha la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai inha la muchứng án lớiq ính cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo lớiq ính cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki lớiq ính cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Top tupul chít la bar náq ngki píh chô alứng sáng bui lư. Nha-án tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! Máh yang saq lư peh parnai he ndóng he bôiq nốh Ưlla alứng yua án ngốh!”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Yê-su tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm yang Satán atôh te pilŏ́ng chái lư arớq lilaiq.
18 Jesus lhes disse:
19 Inha cammáng! Cư dyôn inha bôn chức têq dếq cusánh nha ngcứm catam, alứng cư dyôn inha rap chíl lieh yang Satán. Alứng lớiq bôn nốh amớh têq táq inha.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Inha êq ơn co yang saq peh inha. Ma cóq inha ơn, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran nốh inha tớq pilŏ́ng.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Ndóng ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su sáng hơr lư. Iki án tông Yang Arbang-pilŏ́ng idô: “A-ám cư tớq pilŏ́ng ơi! A-ám lư Ưlla pilŏ́ng alứng Ưlla cúc cuteq ndô! Cư si-ơn mái khoiq apáh ngê mái dyôn ticuoi ndon arớq ngai-acái két ndô, la nha-án ndon iyốh rian amớh. Ma mái catốq ngê ndô te ticuoi tubáiq, la nha-án ndon khoiq rian a-ưi. Lư piaiq, A-ám ơi! Cư ayô mái, co callong ngki ŏ lư chứng mát mái.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 “A-ám cư khoiq mŏp cứp nốh dyôn cư, alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nưm A-ám án táp chom cứp callong. Alứng lớiq bôn ticuoi mmo chom te A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm Acái Yang Arbang-pilŏ́ng táp chom. Alứng ticuoi mmo Acái Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, án lư apáh dyôn ticuoi ngki chom te A-ám tớq pilŏ́ng.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Cua ngki Yê-su píh me nga top rian te án, alứng án tông nưm dyôn nha-án sớng idô: “Bún lư ticuoi mmo bôn hôm máh nốh inha hôm.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng a-ưi náq puo ính lư hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh callong inha sáng hoi-ndô, ma nha-án ớq bôn sáng.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Bôn munáq thới sái rit Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án plốh co ính chim Yê-su, idô: “Thới ơi! Amớh cư cóq táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yê-su ôi idô: “Amớh ngai khoiq taran tớq phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng? Tớq inha dŏc, amớh inha sáng te parnai ngki?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Ticuoi ngki ôi idô: “Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô: ‘Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te rêng, alứng nhéq te parngíh inha.’
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Yê-su ôi ticuoi ngki idô: “Lư piaiq mái tông. Khán mái táq iki, lư mái bôn tumống níc-níc.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Ma ticuoi ngki ính apáh án cơt ticuoi tinớng ŏ. Iki án plốh Yê-su loi idô: “Nnáu la yớu cư?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Yê-su ôi án tớq parnai acám idô:
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ingái ngki bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq carna ngki tưi. Án hôm ticuoi tumán ính cuchet ngki, ma án pôq viar viang.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Muchứng ngki tưi tớq ticuoi táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt hôm ticuoi chol ngki, án tớq tingơ muhoi, dyơ án pôq viar viang.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Ma bôn munáq te vúng Sa-mari pôq tớq carna ngki tưi. Tư án hôm ticuoi chol ngki, án sáng sruiq táq.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Án tớq nga ticuoi chol ngki, dyơ án tốq dơq tarháu alứng sieu tớq ntúq bác nha tian tớq prới. Cua ngki án arơq ticuoi chol asớr tớq aséh a-êp án, dyơ án dông ticuoi chol ngki nga dúng tumoi bíq, alứng án chứm chiam.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Tớq ingái parnô án ial bar callong práq te tui án dyôn nga ticuoi ưlla dúng. Alứng án patáp ưlla dúng ngki idô: ‘Cư seq inha me choi ticuoi ndô. Urớh, tớq cư chô lieh na carna ndô, máh-mmo a-ưi práq inha pít dyôn án cha, cư lư culieh lieh dyôn inha.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Cua Yê-su tông parnai acám ndô, dyơ án plốh ticuoi ndon chim án idô: “Te ticuoi pe náq ngki, nnáu la yớu ticuoi chol ndon ticuoi siveng khoiq pur?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Án ndon sái rit Isa-ra-el ôi lieh Yê-su idô: “Ticuoi ndon choi án la yớu án.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Ndóng Yê-su alứng top rian te án pôq tớq carna, nha-án mot tớq mui vel. Tớq vel ngki bôn munáq cán, nốh Mathê. Mathê ráp pasôl ŏ lư Yê-su, alứng dyôn Yê-su mot tớq dúng án.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mathê bôn munáq a-em cán, nốh Mari. Mari ticu tumán dyưng Yê-su alứng cammáng Yê-su cato.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Ma Mathê mmaq tál táq a-ưi arnáq. Iki án tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Ưlla ơi! A-em cư dyôn munáq cư sớng táq arnáq. Imo Ưlla parngíh te callong ndô? Cư seq Ưlla yua án tớq choi cư hơ.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Ma Yê-su ôi án idô: “Ơ Mathê, Mathê ơi! Arức lư dyôn mái; mái rớu-ri alứng tál a-ưi arnáq.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Ma bôn mui nốh sớng cóq mái rêh. Mari khoiq rêh dyơ nốh ngki, alứng nốh ngki lớiq bôn ngai têq ial te án.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.