João 4
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Top Pha-rasi khoiq sáng ngai táq-ntêr bôn a-ưi ticuoi veng tapun Yê-su, alứng án táq tíc na dơq dyôn ticuoi a-ưi hơn te Yon.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Ma callong lư, ati Yê-su lớiq bôn táq tíc na dơq dyôn ticuoi, nưm top rian te án táp táq.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Tư án chom top Pha-rasi khoiq sáng ngai tông iki, dyơ án ngốh táp te vúng Yudê; án píh chô lieh nga vúng Ca-lilê.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ma carna ndon án ính pôq cóq pôq pha vúng Sa-mari.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Tớq vúng Sa-mari, Yê-su tớq nga vel Su-kha. Vel ngki tumán ntúq rong Yacốp khoiq dyôn Yô-sep acái conh án te inớh.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Alứng bôn dơq yieng Yacốp khoiq píq te inớh tớq ntúq ngki. Yê-su sáng aleq lư, co án pôq níc. Iki án ticu tumán dơq yieng; ma ndóng ngki mát pandang khoiq tumán tứng.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Bôn munáq cán Sa-mari tớq dyít dơq. Dyơ Yê-su seq te cán ngki idô: “Ơi ơi! Seq ngoiq tưi dơq mái!”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ma ndóng ngki top rian te Yê-su mot tớq vel, ính plới crơng tanna.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Cán ngki ôi án idô: “Áu! Mái la ticuoi Isa-ra-el, ma imo mái seq ngoiq dơq te cư? Co cư la ticuoi Sa-mari.”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yê-su ôi án idô: “Khán mái chom te callong Yang Arbang-pilŏ́ng ính choi mat, alứng khán mái chom án ndon seq ngoiq dơq te mái, piaiq lư la mái seq te án, iki án lư dyôn mái bôn dơq têq dyôn tumống.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Cán ngki ôi lieh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới ớq crơng póc dơq, alứng dơq yieng ndô sru lư. Iki te mmo thới bôn dơq têq dyôn tumống?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Achúc achiac he Yacốp khoiq píq dơq yieng ndô dyôn he. Án alứng nhéq acái conh án díh máh pannán án, nhéq nha-án ngoiq tưi dơq te yieng ndô te inớh. Thới sút hơn te Yacốp lớiq?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ma Yê-su ôi lieh idô: “Ticuoi ndon ngoiq dơq te yieng ndô, ngki nnáng hál.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ma ticuoi mmo ngoiq dơq cư dyôn án, án lư lớiq nai hál nnáng. Co dơq cư dyôn cơt arớq dơq abóc hoi níc tớq mít cannính án. Alứng dơq ngki dyôn án bôn tumống níc-níc.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Cán ngki tông idô: “Thới ơi! Seq thới dyôn cư bôn tưi dơq ngki, ien cư lớiq bôn hál nnáng, alứng lớiq túh tớq dyít nnáng dơq te yieng ndô.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Yê-su ôi án: “Mái chô cớiq cayieq mái nga dúng, dyơ mái tớq tumúh lieh cư nga tudô nư.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Cán ngki ôi: “Cư ớq cayieq.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ma mái khoiq bôn cayieq sông náq dyơ; conh ndon át alứng mái hoi-ndô, án tới cayieq mái. Lư crái arớq mái khoiq ôi.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Cán ngki tông lieh idô: “Thới ơi! Mbơiq ngki cư chom thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Achúc achiac he khoiq sang Yang Arbang-pilŏ́ng dưnh dyơ tớq cóh ndô, ma inha top Isa-ra-el tông ntúq sang Yang Arbang-pilŏ́ng nưm tớq vel Yaru-salem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yê-su tông idô: “Ơi ơi! Seq mái tin parnai cư. Tumán ính tớq dyơ ingái ticuoi ính sang A-ám he tớq pilŏ́ng, nha-án lớiq cóq sang tớq cóh ndô lớiq la tớq vel Yaru-salem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Inha top Sa-mari iyốh chom arlớih nnáu lư inha sang. Ma he top Isa-ra-el khoiq chom arlớih dyơ nnáu he sang, co Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nhơ te top Isa-ra-el.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ma tumán ính tớq, alứng khoiq tớq dyơ ingái ticuoi ính sang tám piaiq lư, nha-án sang nhéq te mít cannính, alứng sang crái lư. A-ám he ính lư ticuoi sang án arớq iki.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Yang Arbang-pilŏ́ng la lư Yang. Iki, ticuoi mmo ính sang án, cóq sang nhéq mít cannính alứng sang dyôn piaiq.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Cua Yê-su tông iki, cán ngki tông loi idô: “Cư khoiq chom dyơ, urớh lư tớq án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi, nốh án la Crit. Tư án tớq, án tông dyôn he chom cứp nốh.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yê-su tông ada án: “Cư ndon táq-ntêr alứng mái hoi-ndô táp la án.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ndóng ngki top rian te Yê-su tớq lieh nga án. Nha-án sáng dut lư án táq-ntêr alứng cán ngki. Ma lớiq bôn nnáu plốh cán ngki: “Amớh mái ính bôn?” Alứng lớiq bôn nnáu plốh Yê-su: “Imo thới táq-ntêr alứng án?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Dyơ cán ngki táh aluoi dơq alứng án chô táq-ntêr dyôn ticuoi tớq vel chom.
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Án tông idô: “Áu inha pôq me munáq ticuoi ndon tông nheq te máh arnáq cư khoiq táq. Ticuoi ndô lư Crit, ma lớiq?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Iki nhéq máh ticuoi tớq vel pôq nga ntúq Yê-su át.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ndóng máh ticuoi ndon ngốh te vel nnáng dira carna, top rian te Yê-su patot án idô: “Thới ơi, chicha dôi avai.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Cư bôn crơng tanna cha dyơ, ma inha lớiq chom crơng tanna ngki.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Iki top rian te án, munáq plốh munáq idô: “Bôn ticuoi dông tanna dyôn án cha lớiq?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ma Yê-su tông idô: “Crơng tanna cư la cư táq veng cannính án ndon yua cư tớq, alứng táq dyôn dyơ arnáq án ính cư táq.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Lư ma lớiq, he báq tông idô: ‘Yôl puan kisái loi tớq ngư apot?’ Ma cư tông inha idô: Inha clang me nga pidái. Sro khoiq dom alứng tớq dyơ ngư apot.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ticuoi sot sro chón bôn ráp cống alứng chón pachúng dŏq culái ndon dyôn têq bôn tumống níc-níc. Iki ticuoi chớt alứng ticuoi sot sáng bui munơi.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Báq ngai tông idô: ‘Ticuoi ndô chớt, ticuoi ngki sot.’ Parnai ndô lư crái.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Cư khoiq yua inha sot tớq pidái ndon inha lớiq bôn chớt. Ticuoi cannŏ́h khoiq táq pidái ngki, ma inha bôn ial tưi culái te cống rêng nha-án.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 A-ưi náq ticuoi Sa-mari tớq vel ngki tin Yê-su, co nhơ cán ngki tông nha-án idô: “Ticuoi ngki tông nheq te máh arnáq cư khoiq táq.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Iki, tư ticuoi Sa-mari tớq nga Yê-su, nha-án cayúng Yê-su dyôn át alứng nha-án. Dyơ Yê-su át tớq ntúq ngki bôn bar ingái.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Alứng bôn a-ưi náq loi mot tin tớq nha-án sáng parnai Yê-su cato.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Máh ticuoi tin tông ada cán ngki idô: “Te nsuoi, he tin Yê-su co nhơ mái tông he, ma hoi-ndô he sáng án táp cato. Iki he chom arlớih, án la ticuoi choi tamống nhéq tưh ticuoi.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Vít bar ingái, Yê-su ngốh te ngki, án ính pôq lieh nga vúng Ca-lilê.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Te nsuoi Yê-su khoiq tông dyơ idô: “Ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq bôn ngai dyám náp án tớq cruong án bôm.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tư Yê-su tớq nga vúng Ca-lilê, ticuoi Ca-lilê pasôl án bui ŏ, co nha-án khoiq hôm máh arnáq án táq tớq vel pưt Yaru-salem ndóng nha-án pôq cha bui veng rit Ingái Ngốh.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iki Yê-su tớq lieh nga vel Cana, vúng Ca-lilê. Tớq vel ngki Yê-su khoiq táq dyôn dơq cơt sieu nho. Alứng bôn munáq ticuoi sút, acái conh án bíq rom a-ái tớq vel Cabê-na-um.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Tư ticuoi sút ndô sáng ngai táq-ntêr Yê-su khoiq ngốh te vúng Yudê, alứng pôq nga vúng Ca-lilê, iki án tớq nga Yê-su. Án seq Yê-su pôq nga vel Cabê-na-um alứng táq bánh acái conh án. Co acái án khoiq tumán cuchet dyơ.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yê-su tông án idô: “Khán inha lớiq hôm tíc sileh, inha lớiq tin.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ticuoi sút ngki ôi idô: “Ưlla ơi! Seq Ưlla pôq alứng cư, atôm ndóng acái cư yôl tumống.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yê-su ôi án idô: “Pôq! Mái chô. Hoi-ndô acái conh mái lớiq bôn cuchet.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndóng án pôq dira carna; án tumúh máh ticuoi sol án. Ticuoi sol án tông án idô: “Acái conh ưlla khoiq bánh dyơ.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ticuoi sút ngki plốh nha-án: “Ndóng mmo acái cư môih lieh?” Nha-án ôi: “Acái ưlla pít atóq cháq ingái inô, ndóng pandang viet-mát.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ticuoi sút ngki ayư lieh ndóng Yê-su tông án idô: “Hoi-ndô acái conh mái lớiq bôn cuchet.”
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ndô la chư bar Yê-su táq arnáq sileh tớq vúng Ca-lilê, vít án ngốh te vúng Yudê.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.