João 4

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Top Pha-rasi khoiq sáng ngai táq-ntêr bôn a-ưi ticuoi veng tapun Yê-su, alứng án táq tíc na dơq dyôn ticuoi a-ưi hơn te Yon.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ma callong lư, ati Yê-su lớiq bôn táq tíc na dơq dyôn ticuoi, nưm top rian te án táp táq.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Tư án chom top Pha-rasi khoiq sáng ngai tông iki, dyơ án ngốh táp te vúng Yudê; án píh chô lieh nga vúng Ca-lilê.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ma carna ndon án ính pôq cóq pôq pha vúng Sa-mari.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tớq vúng Sa-mari, Yê-su tớq nga vel Su-kha. Vel ngki tumán ntúq rong Yacốp khoiq dyôn Yô-sep acái conh án te inớh.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Alứng bôn dơq yieng Yacốp khoiq píq te inớh tớq ntúq ngki. Yê-su sáng aleq lư, co án pôq níc. Iki án ticu tumán dơq yieng; ma ndóng ngki mát pandang khoiq tumán tứng.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Bôn munáq cán Sa-mari tớq dyít dơq. Dyơ Yê-su seq te cán ngki idô: “Ơi ơi! Seq ngoiq tưi dơq mái!”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Ma ndóng ngki top rian te Yê-su mot tớq vel, ính plới crơng tanna.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Cán ngki ôi án idô: “Áu! Mái la ticuoi Isa-ra-el, ma imo mái seq ngoiq dơq te cư? Co cư la ticuoi Sa-mari.”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yê-su ôi án idô: “Khán mái chom te callong Yang Arbang-pilŏ́ng ính choi mat, alứng khán mái chom án ndon seq ngoiq dơq te mái, piaiq lư la mái seq te án, iki án lư dyôn mái bôn dơq têq dyôn tumống.”
10 Jesus respondeu:
11 Cán ngki ôi lieh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới ớq crơng póc dơq, alứng dơq yieng ndô sru lư. Iki te mmo thới bôn dơq têq dyôn tumống?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Achúc achiac he Yacốp khoiq píq dơq yieng ndô dyôn he. Án alứng nhéq acái conh án díh máh pannán án, nhéq nha-án ngoiq tưi dơq te yieng ndô te inớh. Thới sút hơn te Yacốp lớiq?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ma Yê-su ôi lieh idô: “Ticuoi ndon ngoiq dơq te yieng ndô, ngki nnáng hál.
13 Jesus respondeu:
14 Ma ticuoi mmo ngoiq dơq cư dyôn án, án lư lớiq nai hál nnáng. Co dơq cư dyôn cơt arớq dơq abóc hoi níc tớq mít cannính án. Alứng dơq ngki dyôn án bôn tumống níc-níc.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Cán ngki tông idô: “Thới ơi! Seq thới dyôn cư bôn tưi dơq ngki, ien cư lớiq bôn hál nnáng, alứng lớiq túh tớq dyít nnáng dơq te yieng ndô.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yê-su ôi án: “Mái chô cớiq cayieq mái nga dúng, dyơ mái tớq tumúh lieh cư nga tudô nư.”
16 Jesus disse:
17 Cán ngki ôi: “Cư ớq cayieq.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ma mái khoiq bôn cayieq sông náq dyơ; conh ndon át alứng mái hoi-ndô, án tới cayieq mái. Lư crái arớq mái khoiq ôi.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Cán ngki tông lieh idô: “Thới ơi! Mbơiq ngki cư chom thới la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Achúc achiac he khoiq sang Yang Arbang-pilŏ́ng dưnh dyơ tớq cóh ndô, ma inha top Isa-ra-el tông ntúq sang Yang Arbang-pilŏ́ng nưm tớq vel Yaru-salem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yê-su tông idô: “Ơi ơi! Seq mái tin parnai cư. Tumán ính tớq dyơ ingái ticuoi ính sang A-ám he tớq pilŏ́ng, nha-án lớiq cóq sang tớq cóh ndô lớiq la tớq vel Yaru-salem.
21 Jesus respondeu:
22 Inha top Sa-mari iyốh chom arlớih nnáu lư inha sang. Ma he top Isa-ra-el khoiq chom arlớih dyơ nnáu he sang, co Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống ticuoi nhơ te top Isa-ra-el.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ma tumán ính tớq, alứng khoiq tớq dyơ ingái ticuoi ính sang tám piaiq lư, nha-án sang nhéq te mít cannính, alứng sang crái lư. A-ám he ính lư ticuoi sang án arớq iki.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Yang Arbang-pilŏ́ng la lư Yang. Iki, ticuoi mmo ính sang án, cóq sang nhéq mít cannính alứng sang dyôn piaiq.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Cua Yê-su tông iki, cán ngki tông loi idô: “Cư khoiq chom dyơ, urớh lư tớq án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi, nốh án la Crit. Tư án tớq, án tông dyôn he chom cứp nốh.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yê-su tông ada án: “Cư ndon táq-ntêr alứng mái hoi-ndô táp la án.”
26 Então Jesus disse:
27 Ndóng ngki top rian te Yê-su tớq lieh nga án. Nha-án sáng dut lư án táq-ntêr alứng cán ngki. Ma lớiq bôn nnáu plốh cán ngki: “Amớh mái ính bôn?” Alứng lớiq bôn nnáu plốh Yê-su: “Imo thới táq-ntêr alứng án?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Dyơ cán ngki táh aluoi dơq alứng án chô táq-ntêr dyôn ticuoi tớq vel chom.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Án tông idô: “Áu inha pôq me munáq ticuoi ndon tông nheq te máh arnáq cư khoiq táq. Ticuoi ndô lư Crit, ma lớiq?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Iki nhéq máh ticuoi tớq vel pôq nga ntúq Yê-su át.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ndóng máh ticuoi ndon ngốh te vel nnáng dira carna, top rian te Yê-su patot án idô: “Thới ơi, chicha dôi avai.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Cư bôn crơng tanna cha dyơ, ma inha lớiq chom crơng tanna ngki.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Iki top rian te án, munáq plốh munáq idô: “Bôn ticuoi dông tanna dyôn án cha lớiq?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ma Yê-su tông idô: “Crơng tanna cư la cư táq veng cannính án ndon yua cư tớq, alứng táq dyôn dyơ arnáq án ính cư táq.
34 Jesus lhes declarou:
35 Lư ma lớiq, he báq tông idô: ‘Yôl puan kisái loi tớq ngư apot?’ Ma cư tông inha idô: Inha clang me nga pidái. Sro khoiq dom alứng tớq dyơ ngư apot.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ticuoi sot sro chón bôn ráp cống alứng chón pachúng dŏq culái ndon dyôn têq bôn tumống níc-níc. Iki ticuoi chớt alứng ticuoi sot sáng bui munơi.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Báq ngai tông idô: ‘Ticuoi ndô chớt, ticuoi ngki sot.’ Parnai ndô lư crái.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Cư khoiq yua inha sot tớq pidái ndon inha lớiq bôn chớt. Ticuoi cannŏ́h khoiq táq pidái ngki, ma inha bôn ial tưi culái te cống rêng nha-án.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A-ưi náq ticuoi Sa-mari tớq vel ngki tin Yê-su, co nhơ cán ngki tông nha-án idô: “Ticuoi ngki tông nheq te máh arnáq cư khoiq táq.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Iki, tư ticuoi Sa-mari tớq nga Yê-su, nha-án cayúng Yê-su dyôn át alứng nha-án. Dyơ Yê-su át tớq ntúq ngki bôn bar ingái.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Alứng bôn a-ưi náq loi mot tin tớq nha-án sáng parnai Yê-su cato.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Máh ticuoi tin tông ada cán ngki idô: “Te nsuoi, he tin Yê-su co nhơ mái tông he, ma hoi-ndô he sáng án táp cato. Iki he chom arlớih, án la ticuoi choi tamống nhéq tưh ticuoi.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Vít bar ingái, Yê-su ngốh te ngki, án ính pôq lieh nga vúng Ca-lilê.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Te nsuoi Yê-su khoiq tông dyơ idô: “Ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq bôn ngai dyám náp án tớq cruong án bôm.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tư Yê-su tớq nga vúng Ca-lilê, ticuoi Ca-lilê pasôl án bui ŏ, co nha-án khoiq hôm máh arnáq án táq tớq vel pưt Yaru-salem ndóng nha-án pôq cha bui veng rit Ingái Ngốh.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Iki Yê-su tớq lieh nga vel Cana, vúng Ca-lilê. Tớq vel ngki Yê-su khoiq táq dyôn dơq cơt sieu nho. Alứng bôn munáq ticuoi sút, acái conh án bíq rom a-ái tớq vel Cabê-na-um.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tư ticuoi sút ndô sáng ngai táq-ntêr Yê-su khoiq ngốh te vúng Yudê, alứng pôq nga vúng Ca-lilê, iki án tớq nga Yê-su. Án seq Yê-su pôq nga vel Cabê-na-um alứng táq bánh acái conh án. Co acái án khoiq tumán cuchet dyơ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yê-su tông án idô: “Khán inha lớiq hôm tíc sileh, inha lớiq tin.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ticuoi sút ngki ôi idô: “Ưlla ơi! Seq Ưlla pôq alứng cư, atôm ndóng acái cư yôl tumống.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Yê-su ôi án idô: “Pôq! Mái chô. Hoi-ndô acái conh mái lớiq bôn cuchet.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndóng án pôq dira carna; án tumúh máh ticuoi sol án. Ticuoi sol án tông án idô: “Acái conh ưlla khoiq bánh dyơ.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ticuoi sút ngki plốh nha-án: “Ndóng mmo acái cư môih lieh?” Nha-án ôi: “Acái ưlla pít atóq cháq ingái inô, ndóng pandang viet-mát.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ticuoi sút ngki ayư lieh ndóng Yê-su tông án idô: “Hoi-ndô acái conh mái lớiq bôn cuchet.”
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ndô la chư bar Yê-su táq arnáq sileh tớq vúng Ca-lilê, vít án ngốh te vúng Yudê.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.