João 20
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Ingái mui tớq tún ngki, yôl cláih lư, pilŏ́ng ang mbơiq sưm-turưm, Mari te vel Mac-dala pôq nga ping Yê-su. Án hôm arớq khoiq ngai vih búl pưt te ngáh ping.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Iki án lúh chô tông Si-môn Phi-er alứng cư. Mari tông he idô: “Khoiq ngai ial dyơ Ưlla he te ping, alứng lớiq chom ntúq mmo ngai dŏq án.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Iki Phi-er alứng cư pôq nga ping.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 He talúh, ma cư talúh chái hơn te Phi-er. Iki cư tớq nsuoi nga ping.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Cư lileng tớq ping, cư hôm nưm prới mat sớng. Ma cư lớiq bôn mot tớq callúng ping.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Tư Si-môn Phi-er tớq, án mot táp tớq callúng ping. Án hôm nưm prới mat sớng.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Alứng án hôm prới ngai pul plô Yê-su khoiq ngai láp alứng ngai dŏq mmar te prới ngai sŏm cháq Yê-su.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Vít ngki cư mot tưi. Cư hôm alứng cư náp lư.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Ndóng ngki he iyốh chom arlớih te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te Yê-su cóq cuchet alứng yôr tumống lieh.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Vít ngki he bar náq chô lieh nga dúng.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Ma Mari yôl tayứng nhiem tớq culái tieh ping. Ndóng án nhiem, án tangngop lileng tớq ping.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Án hôm bar náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng sứp au clŏq, alứng ticu ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su te nsuoi. Munáq ticu pa plô, munáq ticu pa dyưng.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Nha-án plốh Mari idô: “Ama ơi! Mái nhiem táq mmớh?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Cua ngki Mari tilêq alứng án hôm Yê-su tayứng tớq lamloi án, ma án lớiq acớl Yê-su.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Amớh mái nhiem? Nnáu mái suo?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Yê-su tông án idô: “Mari.”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Yê-su tông Mari idô: “Êq capơiq cư, co cư iyốh sớr nga A-ám cư. Ma hoi-ndô mái pôq nga em ai cư, alứng tông nha-án idô: ‘Cư sớr nga A-ám cư alứng A-ám inha. Cư sớr nga Yang Arbang-pilŏ́ng cư alứng Yang Arbang-pilŏ́ng inha.’”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Mari te vel Mac-dala chô nga top rian te Yê-su. Án tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm dyơ Ưlla he.”
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Ingái mui tớq tún ngki, tớq ibư top rian te Yê-su rum mui ntúq. Nha-án clieng callống, co nha-án adáh ticuoi Isa-ra-el. Dyơ Yê-su tớq tayứng pandi nha-án. Án tông idô: “Inha át ien ŏ.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Cua Yê-su tông iki, án apáh dyôn nha-án me allang ati alứng avếh án. Top rian te án sáng ơn lư, co nha-án bôn hôm lieh Ưlla nha-án.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Yê-su tông sa idô: “Inha át ien ŏ. A-ám cư khoiq yua cư pôq; muchứng ngki tưi cư yua inha pôq.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Cua Yê-su tông iki, án cahơ ada nha-án, alứng án tông idô: “Inha ráp ial Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Khán inha táh luaih ngai, luaih ngki lư pít. Alứng khán inha lớiq táh luaih ngai, luaih ngki lư yôl.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Thô-mat, ngai dŏq án Di-dim hơ, án la te top mui chít la bar náq tưi, ma án lớiq át alứng top ngki tớq ingái Yê-su tớq chư nsuoi.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Tư nha-án tông Thô-mat nha-án khoiq hôm Ưlla nha-án, ma Thô-mat lớiq tin parnai nha-án. Án tông idô: “Khán cư lớiq hôm callêr díng tớq allang ati án, alứng khán cư lớiq bôn capơiq tarrô ati cư tớq callêr ngki, alứng khán ati cư lớiq bôn capơiq tớq avếh án, cư lư lớiq tin.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Vít ticol ingái, top rian te Yê-su át tớq dúng ngki sa. Ma chư ndô Thô-mat át alứng nha-án. Nha-án clieng sa ngáh callống. Ma Yê-su tớq tayứng sa pandi nha-án. Yê-su tông idô: “Inha át ien ŏ.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Cua ngki Yê-su tông Thô-mat idô: “Ndô la allang ati cư. Mái angốh tarrô ati mái, dyơ capơiq tớq allang ati cư! Alứng mái angốh ati mái, dyơ capơiq tớq avếh cư. Mái êq cớng ngan nnáng. Ma cóq mái tin!”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Thô-mat ôi táp: “Ưlla cư, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng cư!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Yê-su tông lieh Thô-mat idô: “Co mái bôn hôm cư, iki mái tin. Ma bún lư dyôn nha-án ndon lớiq nai hôm cư, ma tin cư.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yê-su táq a-ưi arnáq sileh chứng mát top veng tapun án, ma cư lớiq bôn taran nhéq máh nốh ngki tớq tám uráq ndô.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Ma máh callong ndon cư khoiq taran tớq tám uráq ndô, cư taran dyôn inha tin Yê-su la Crit, la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán inha tin iki, inha lư bôn tumống níc-níc co nhơ te nốh án.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.