João 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ingái mui tớq tún ngki, yôl cláih lư, pilŏ́ng ang mbơiq sưm-turưm, Mari te vel Mac-dala pôq nga ping Yê-su. Án hôm arớq khoiq ngai vih búl pưt te ngáh ping.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Iki án lúh chô tông Si-môn Phi-er alứng cư. Mari tông he idô: “Khoiq ngai ial dyơ Ưlla he te ping, alứng lớiq chom ntúq mmo ngai dŏq án.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Iki Phi-er alứng cư pôq nga ping.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 He talúh, ma cư talúh chái hơn te Phi-er. Iki cư tớq nsuoi nga ping.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Cư lileng tớq ping, cư hôm nưm prới mat sớng. Ma cư lớiq bôn mot tớq callúng ping.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Tư Si-môn Phi-er tớq, án mot táp tớq callúng ping. Án hôm nưm prới mat sớng.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Alứng án hôm prới ngai pul plô Yê-su khoiq ngai láp alứng ngai dŏq mmar te prới ngai sŏm cháq Yê-su.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Vít ngki cư mot tưi. Cư hôm alứng cư náp lư.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Ndóng ngki he iyốh chom arlớih te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te Yê-su cóq cuchet alứng yôr tumống lieh.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Vít ngki he bar náq chô lieh nga dúng.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Ma Mari yôl tayứng nhiem tớq culái tieh ping. Ndóng án nhiem, án tangngop lileng tớq ping.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Án hôm bar náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng sứp au clŏq, alứng ticu ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su te nsuoi. Munáq ticu pa plô, munáq ticu pa dyưng.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Nha-án plốh Mari idô: “Ama ơi! Mái nhiem táq mmớh?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Cua ngki Mari tilêq alứng án hôm Yê-su tayứng tớq lamloi án, ma án lớiq acớl Yê-su.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Amớh mái nhiem? Nnáu mái suo?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Yê-su tông án idô: “Mari.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yê-su tông Mari idô: “Êq capơiq cư, co cư iyốh sớr nga A-ám cư. Ma hoi-ndô mái pôq nga em ai cư, alứng tông nha-án idô: ‘Cư sớr nga A-ám cư alứng A-ám inha. Cư sớr nga Yang Arbang-pilŏ́ng cư alứng Yang Arbang-pilŏ́ng inha.’”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Mari te vel Mac-dala chô nga top rian te Yê-su. Án tông nha-án idô: “Cư khoiq hôm dyơ Ưlla he.”
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ingái mui tớq tún ngki, tớq ibư top rian te Yê-su rum mui ntúq. Nha-án clieng callống, co nha-án adáh ticuoi Isa-ra-el. Dyơ Yê-su tớq tayứng pandi nha-án. Án tông idô: “Inha át ien ŏ.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Cua Yê-su tông iki, án apáh dyôn nha-án me allang ati alứng avếh án. Top rian te án sáng ơn lư, co nha-án bôn hôm lieh Ưlla nha-án.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yê-su tông sa idô: “Inha át ien ŏ. A-ám cư khoiq yua cư pôq; muchứng ngki tưi cư yua inha pôq.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Cua Yê-su tông iki, án cahơ ada nha-án, alứng án tông idô: “Inha ráp ial Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Khán inha táh luaih ngai, luaih ngki lư pít. Alứng khán inha lớiq táh luaih ngai, luaih ngki lư yôl.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Thô-mat, ngai dŏq án Di-dim hơ, án la te top mui chít la bar náq tưi, ma án lớiq át alứng top ngki tớq ingái Yê-su tớq chư nsuoi.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Tư nha-án tông Thô-mat nha-án khoiq hôm Ưlla nha-án, ma Thô-mat lớiq tin parnai nha-án. Án tông idô: “Khán cư lớiq hôm callêr díng tớq allang ati án, alứng khán cư lớiq bôn capơiq tarrô ati cư tớq callêr ngki, alứng khán ati cư lớiq bôn capơiq tớq avếh án, cư lư lớiq tin.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Vít ticol ingái, top rian te Yê-su át tớq dúng ngki sa. Ma chư ndô Thô-mat át alứng nha-án. Nha-án clieng sa ngáh callống. Ma Yê-su tớq tayứng sa pandi nha-án. Yê-su tông idô: “Inha át ien ŏ.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Cua ngki Yê-su tông Thô-mat idô: “Ndô la allang ati cư. Mái angốh tarrô ati mái, dyơ capơiq tớq allang ati cư! Alứng mái angốh ati mái, dyơ capơiq tớq avếh cư. Mái êq cớng ngan nnáng. Ma cóq mái tin!”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Thô-mat ôi táp: “Ưlla cư, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng cư!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yê-su tông lieh Thô-mat idô: “Co mái bôn hôm cư, iki mái tin. Ma bún lư dyôn nha-án ndon lớiq nai hôm cư, ma tin cư.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yê-su táq a-ưi arnáq sileh chứng mát top veng tapun án, ma cư lớiq bôn taran nhéq máh nốh ngki tớq tám uráq ndô.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ma máh callong ndon cư khoiq taran tớq tám uráq ndô, cư taran dyôn inha tin Yê-su la Crit, la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán inha tin iki, inha lư bôn tumống níc-níc co nhơ te nốh án.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.