João 18

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cua Yê-su cớu iki, án alứng top rian te án ngốh te ntúq ngki; dyơ nha-án dyang pa dyáng atóh dơq soq Ki-trôn. Tớq ntúq ngki bôn nưong; dyơ Yê-su alứng top rian te án mot tớq nưong ngki.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yuda ndon culieu Yê-su chom ntúq ngki, co Yê-su báq rum ngki alứng top rian te án.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Iki Yuda ayông mui top líng, máh tampeng ticuoi sút top teng rit sang, alứng top Pha-rasi, pôq nga nưong ngki. Nha-án kéu crơng pla, den tớu, alứng tabong.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yê-su khoiq chom dyơ máh arnáq ính tớq nga án. Iki án pôq nga ticuoi ngki alứng án plốh idô: “Nnáu inha sisuo?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Nha-án ôi: “He suo Yê-su, án ndon te vel Na-saret.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tư Yê-su ôi: “Cư ndô la án,” iki nha-án ndon ính cŏp Yê-su carlun alứng tilieng dứm.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Dyơ Yê-su plốh sa nha-án: “Nnáu inha suo?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Yê-su ôi sa nha-án idô: “Cư khoiq tông inha dyơ, cư ndô la án. Khán inha suo cư, ngki inha yua máh ticuoi ndô pôq nhéq avai.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yê-su tông parnai ngki dyôn cơt tarvớiq simớt parnai án khoiq tông te nsuoi idô: “A-ám ơi, cư lớiq bôn táq pít munáq ticuoi mmo ndon mái khoiq mŏp a cư.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Si-môn Phi-er bôn mui pla dau. Án thot dau te sŏr, dyơ án tráh sol ariaih top teng rit sang, ti-ŏ́h cutor pa atớm. Nốh ticuoi sol ngki la Mal-chu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Yê-su yua Phi-er idô: “Mái cacháq lieh dau mái tớq sŏr! Hoi-ndô cư cóq ngoiq te tingan A-ám cư dyôn cư ngoiq.”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ndóng ngki top líng, ticuoi sút líng, alứng máh tampeng ticuoi sút top Isa-ra-el, top nha-án cŏp Yê-su, alứng chóq án.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Nha-án dông án nga An-na cuya-conh Cai-pha. Tớq cumo ngki Cai-pha cơt ariaih top teng rit sang.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Cai-pha la ticuoi ndon khoiq tông top Isa-ra-el te nsuoi, idô: “The he dyôn munáq ndô sớng cuchet, aláng dyôn nhéq máh ticuoi he cuchet.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Si-môn Phi-er alứng munáq loi top rian te Yê-su veng tapun Yê-su. Án ndon ariaih top teng rit sang acớl munáq ngki. Co iki án bôn mot munơi alứng Yê-su tớq ngcưm paniar dúng ticuoi ariaih top teng rit sang.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ma Phi-er át culái tieh ngáh callống. Iki munáq ndon arcớl ariaih top teng rit sang, píh lieh nga ngáh callống, alứng án seq te cán ndon kiaq callống dyôn Phi-er mot tưi.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Cán ngki plốh Phi-er idô: “Mái la top rian te ticuoi ngki lớiq?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Máh ticuoi táq arnáq alứng ticuoi líng át tớq ntúq ngki sáng ngngiat. Iki nha-án achúq uih alứng heng. Phi-er tayứng heng uih munơi alứng nha-án tưi.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ariaih top teng rit sang plốh Yê-su te top rian te án, alứng te parnai án cato.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Yê-su ôi idô: “Cư khoiq tông arlớih lư dyôn nhéq máh ticuoi chom. Cư cato níc tớq dúng rum alứng tớq Dúng Sang Pưt nga ntúq nhéq máh ticuoi Isa-ra-el báq rum. Cư lớiq bôn catốq mui callong amớh te máh parnai cư cato.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Imo inha plốh cư? Piaiq lư la inha plốh nha-án ndon khoiq sáng te parnai cư cato. Nha-án khoiq chom dyơ te parnai ngki.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Cua Yê-su tông iki, bôn munáq tampeng ticuoi sút páh Yê-su, alứng tông idô: “Imo mái tông iki chứng mát ariaih top teng rit sang?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yê-su ôi án idô: “Khán cư tông lớiq piaiq, ngki seq mái tông cư. Ma khán cư tông piaiq, ngki imo mái páh cư?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Cua ngki An-na yua ngai dông Yê-su nga Cai-pha ndon ariaih top teng rit sang. Ma nha-án yôl chóq Yê-su.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Phi-er yôl tayứng heng uih. Ma bôn ticuoi plốh Phi-er: “Mái la top rian te án ngki lớiq?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Bôn munáq sol ariaih top teng rit sang át ntúq ngki tưi. Án la em ai ticuoi ndon Phi-er khoiq tráh cutor. Án plốh Phi-er idô: “Arớq cư khoiq hôm mái tớq nưong alứng án ngki, lư lớiq?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ma Phi-er calôih sa Yê-su. Ndóng ngki táp ntruoi ticár.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Tớq ang iláih yôl cláih lư, nha-án dông Yê-su te dúng Cai-pha nga ntúq báq tarsưq ticuoi. Ma máh ticuoi Isa-ra-el lớiq ính mot tớq ntúq ngai tarsưq, co tán khán nha-án mot tớq ntúq ngki nsuoi te nha-án cha ayư Ingái Ngốh.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Co top Isa-ra-el lớiq ính mot nga ntúq ngai tarsưq, iki Phi-lat la ticuoi sút ntúq ngki ngốh nga nha-án, alứng án plốh nha-án idô: “Inha bôn callong amớh ính cauq ticuoi ndô?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Nha-án ôi idô: “Khán án ndô lớiq táq pla-mpla, he lớiq dông án nga avốq.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Phi-lat tông nha-án idô: “Cóq inha dông achô lieh án; dyơ inha táq ada án veng rit inha bôm.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Arnáq ndô cơt tarvớiq simớt parnai Yê-su khoiq tông te nsuoi, na mmo án cóq cuchet.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Vít ngki Phi-lat mot lieh tớq dúng, alứng án arô Yê-su. Dyơ án plốh Yê-su idô: “Mái la lư puo top Isa-ra-el lớiq?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yê-su plốh lieh án idô: “Parnai ndô mái chóng ính plốh, lớiq la bôn ticuoi tông dyôn mái chom te cư?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Phi-lat ôi lieh idô: “Imo têq cư chom! Cư tới ticuoi Isa-ra-el. Ticuoi mái alứng ticuoi sút top teng rit sang tớq cruong mái dông mái nga cư. Amớh táp mái táq luaih?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yê-su ôi lieh idô: “Cư tới ticuoi sút tớq pang ndô. Khán cư cơt sút tớq pang ndô, ngki ticuoi prái cư lư chíl lieh top Isa-ra-el, lớiq dyôn nha-án cŏp cư. Ma chức cư tới tớq pang ndô.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Phi-lat plốh lieh: “Khán iki, mái la puo lớiq?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Phi-lat plốh sa: “Amớh la callong lư?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ma tớq ingái inha cha ayư Ingái Ngốh, inha bôn rit têq rêh munáq te top ticuoi tôt dyôn cư taláh. Iki inha ính cư taláh puo top Isa-ra-el lớiq?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Nha-án ráp ngcang Phi-lat yứng lư idô: “Êq taláh án! Ma taláh Ba-raba!”
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.